{40} Αφού υποτάξης τους Πάρθους και τους Αρμενίους, θα επιστρέψης εις
την Ρώμην φέρων ακτινωτόν στέμμα επί της κεφαλής.
{41} Μη εκστρατεύσης κατά των Αρμενίων, διότι δεν θα σου αποβή εις
καλόν. Ανήρ θηλυπρεπής θα σου δώση σκληρόν θάνατον και θα σε στερήση
την ζωήν και το φως.
{42} Μάτην περιμένεις σωτηρίαν από την δεινήν νόσον• ο θάνατος είνε
βέβαιος και να τον αποφύγης αδύνατον.
{43} Πήγαινε τώρα εις την Κλάρον διά ν' ακούσης και του πατρός μου την
γνώμην.
{44} Εις των Βραγχιδών τον ναόν πήγαινε και ζήτει χρησμούς.
{45} Εις Μαλλόν ζήτει τας γνώμας του Αμφιλόχου.
{46} Τον Πυθαγόραν και τον ένδοξον ψάλτην των πολέμων.
{47} Κατά πρώτον υπήρξες υιός του Πηλέως, έπειτα Μένανδρος, έπειτα
οποίος είσαι τώρα, κατόπιν θα γείνης ηλιακή ακτίς και θα ζήσης εκατόν
ογδοήκοντα έτη.
{48} Να νυμφευθής την θυγατέρα του Αλεξάνδρου και της Σελήνης.
{49} Ο βαθύκομος Απόλλων απομακρύνει του λοιμού το μίασμα.
{50} Εύγε ή χαίρε, επιφώνημα των μυστικών τελετών.
{51} Οι Ευμολπίδαι ήσαν οικογένεια ιερατική, ήτις διαδοχικώς ετέλει τα
μυστήρια της Δήμητρος εις την Ελευσίνα. Κατήγοντο εκ του Ευμόλπου,
υιού του Μουσαίου, όστις είχε φέρει τα μυστήρια ταύτα εκ της Θράκης
εις την Αττικήν. Ο Λουκιανός ειρωνεύεται τους βαναύσους ακολούθους του
Αλεξάνδρου αποκαλών αυτούς Ευμολπίδας.
{52} Των χορών οίτινες εγίνοντο εις τας αποκρύφους τελετάς, τα
μυστήρια και τα όργια.
{53} Του Πυθαγόρου η ψυχή άλλοτε μεν φθίνει, άλλοτε δε αυξάνει, η δε
ψυχή του προφήτου μου εγεννήθη εκ της θείας ψυχής. Τον έστειλε δε ο
πατήρ μου διά το καλόν των αγαθών ανθρώπων• και πάλιν θα επιστρέψη εις
τον Δία κεραυνοβοληθείς.
{54} Μη πιστεύης εις τον Λέπιδον, διότι κακόν τέλος τον περιμένει.
{55} Λιμήν της Αιγύπτου προς την ΕρυΘράν θάλασσαν, όστις συνεκοινώνει
τον Νείλον με διώρυγα.
{56} Διατάσσω να πυρπολούνται τα έργα του τυφλού γέροντος.
{57} Όπως εγίνετο ο εξαγνισμός εις τα μυστήρια της Δήμητρος.
{58} Εννοεί τον Αυτοκράτορα Μάρκον Αυρήλιον.
{59} Εις το ρεύμα του ορμητικού ποταμού Ίστρου παραγγέλλω να ριφθώσι
δύο της Κυβέλης θεράποντες, θηρία άγρια, και όσα παράγουν αι Ινδίαι
άνθη και ευώδη βότανα• παρευθύς δε θα επέλθη νίκη και δόξα μεγάλη και
συγχρόνως η ποθητή ειρήνη.
{60} Άλυν διαβάς μεγάλην δύναμιν καταλύσεις.
{61} Επιθυμείς να μάθης ποίος εισερχόμενος κρυφίως εις τον οίκον σου
σε ατιμάζει μετά της συζύγου σου; Ο δούλος σου Πρωτογένης, εις τον
οποίον έχεις πάσαν εμπιστοσύνην• ό,τι παρά σου έπαθε, σου το αποδίδει
εις την σύζυγόν σου και εκ συμφώνου παρασκευάζονται να σε
δηλητηριάσουν, ώστε. ούτε να μάθης, ούτε να ίδης τα υπ' αυτών
πραττόμενα• θα εύρης δε το δηλητήριον υπό την κλίνην σου, πλησίον του
τοίχου και προς το μέρος της κεφαλής. Και η υπηρέτριά σου Καλυψώ
γνωρίζει τα πάντα.
{62} Ν' αλείφεται με κυτμίδα και με αφρόν ίππου.
{63} Μη πλεύσης, αλλά προτίμητε την ξηράν οδόν.
{64} Αγαπά τα νυκτογυρίσματα και τους ανόμους έρωτας.
{65} Άγνωστον πρόσωπον.
{66} Φαίνεται ότι η μικρά αύτη πραγματεία, όπως και η επομένη περί του
Διονύσου, εχρησίμευσεν ως πρόλογος ομιλίας την οποίαν εις
προηγουμένους καιρούς είχε συνθέσει ο Λουκιανός.
{67} Ιλιάδος Γ, στ. 108. των οπλωτέρων φρένες ηερέθονται.
{68} Ευριπίδου «Φοίνισσαι» στ. 533.
{69} Των λάλων όλων η γλώσσα είνε εις το άκρον τρυπημένη.
{70} Η δύναμίς σου εχαλαρώθη.
{71} Κακόν γήρας σε κατέλαβε.
{72} Ο ηνίοχός σου εξησθένησε και τα άλογα σου έγειναν βραδυκίνητα.
{73} Εννοεί τον Ανακρέοντα.
{74} Τι δυνατόν μηρόν παρουσιάζει ο γέρων μέσ' από τα ράκη του!
{75} Χορός Βακχικός με ασέμνους κινήσεις.
{76} Βακχική επευφημία.
{77} Όμοιοι με νιφάδας της χιόνος, όπως πίπτουν τον χειμώνα.
{78} Ψευδολόγος. Ο λίβελλος ούτος φαίνεται ότι εγράφη εις την Έφεσον.
{79} Ο Λυκάμβης ηρνήθη να δώση εις γάμον την θυγατέρα του εις τον
Αρχίλοχον, όστις με τόσην σκληρότητα εσατύρισε τον πατέρα και τας
θυγατέρας αυτού, ώστε ο Λυκάμβης μη υποφέρων τον εξευτελισμόν
απηγχονίσθη. Όμοιον τέλος αποδίδεται και εις τον ζωγράφον Βούπαλον,
όστις εξοργίσας τον Ιππώνακτα, εσατυρίσθη υπ' αυτού.
{80} Άνθρωπος κακοηθέστατος, σύγχρονος του Αριστοφάνους, όστις ομιλεί
περί αυτού εις τους Σφήκας στ. 1271.
{81} Ρήτωρ και διδάσκαλος ανωτέρων μαθημάτων.
{82} Ο Εύφορβος ήτο Φρυξ και επομένως βάρβαρος, διό και δεν ηδύνατο να
γείνη δεκτός εις τα Ελευσίνια μυστήρια εις τα οποία εμυούντο τότε
μόνον οι Έλληνες.
{83} Η εορτή των ευχών, ήτις ετελείτο κατά την τρίτην ημέραν των
Καλενδών του Ιανουαρίου.
{84} θίασος τραγικών ηθοποιών διήλθεν εκ της Τρωάδος• οι Ιλιείς τους
εκάλεσαν επιμόνως να παίξουν, αυτοί δε παρέστησαν την άλωσιν της Ιλίου
και αντί να τους διασκεδάσουν τους κατελύπησαν.
{85} Η πάνδημος Αφροδίτη, αι Γενετυλλίδες και η Κυβέλη εθεωρούντο ως
προστάτιδες των διεφθαρμένων και εκτεθηλυμένων.
{86} Ο κόθορνος ήτο υπόδημα το οποίον εταίριαζε και εις τους δύο
πόδας. Ωνομάσθη δε ούτω κάποιος ρήτωρ, ονομαζόμενος Θηραμένης.
{87} Η εβδόμη ημέρα εκάστου μηνός ήτο αφιερωμένη εις τον Απόλλωνα.
Ήτον εορτή και ημέρα αργίας διά τα παιδία.
{88} Ο κύφων ήτον όργανον βασανισμού, το δε βάραθρον ήτο χάσμα της γης
βαθύ εις την Αττικήν, όπου ερρίπτοντο οι κακούργοι.
{89} Ευριπίδου «Βάκχαι» στ. 916
{90} Είδος φαρμακερού όφεως.
{91} Ως λέγει αυτός ο Λουκιανός αι λέξεις αύται ήσαν αδόκιμοι, κατά το
πλείστον κατασκευάσματα κακόζηλα ποιητών και πεζογράφων ασημάντων,
οίτινες διά τοιούτων μέσων επεδίωκαν να φανούν πρωτότυποι και να
κάμουν εντύπωσιν.
{92} Πολλοί εκ των αρχαίων συγγραφέων αναφέρουν την Φιλαινίδα ως
εταίραν παροιμιώδους αισχρότητος και της αποδίδουν βιβλίον
επιγραφόμενον• «Περί σχημάτων αφροδισίων». Ο Αθήναιος όμως είπεν ότι η
φήμη αύτη προήλθεν εκ συκοφαντίας. Είς των Αθηναίων σοφιστών ονόματι
Πολυκράτης έγραψε το βιβλίον εκείνο και το διέδωκε με το όνομα της
Φιλαινίδος, εκδικούμενος ίσως διότι απέκρουσε τον έρωτά του. Εις
απόδειξιν ο Αθήναιος παραθέτει το επίγραμμα του τάφου της το οποίον
έλεγε• «Είμαι η περίφημος Φιλαινίς. Μετά γήρας βαθύ εκοιμήθην υπό το
μάρμαρον τούτο. Μη γελάσετε και μη υβρίσετε την μνήμην μου οι
ταξειδεύοντες, όσοι διέρχεσθε προ του ακρωτηρίου τούτου• υπήρξα αγνή.
Αλλ' ο Αθηναίος Πολυκράτης, άνθρωπος κακόγλωσσος και ασήμαντος
λογοποιός έγραψε το βιβλίον το οποίον μου αποδίδουν και το οποίον
ουδέποτε εγνώρισα».
{93} Εννοεί τον περίφημον Τίμαρχον, εναντίον του οποίου έγραψε τον
σωζόμενον λόγον ο Αισχύνης.
{94} Παρωδία στίχων του Ομήρου : Και εκείνον μεν απέτυχε, παρωλίσθησε
δε η λόγχη και επέρασε παρά τον πώγωνα.
{95} Η λέξις αδελφός έχει προδήλως εδώ σημασίαν ανήθικον, την οποίαν
θα εννοήσουν όσοι έχουν αναγνώσει τον Πετρώνιον.
{96} Ο Τισίας, διδάσκαλος της ρητορικής εις τας Συρακούσας, είχε
μαθητήν τον Κόρακα. Διά να τον πείση να γίνη μαθητής του, υπέσχετο ότι
θα τον εδίδασκε να πείθη τους άλλους διά παν ό,τι ήθελε. Αφού
ετελείωσαν τα μαθήματα, ο Τισίας εζήτησε την αμοιβήν του• αλλ' ο Κόραξ
υπεστήριξεν ότι δεν ώφειλε τίποτε. Επειδή όμως και ο διδάσκαλος
επέμενεν, ο μαθητής είπεν, ότι αφού δεν ηδύνατο να τον πείση ότι δεν
του ώφειλεν, άρα δεν τον είχε διδάξει την τέχνην του και επομένως δεν
του ώφειλε τίποτε.