Mar. ¿Ja 't trobas ben bé?
Ram. Del tot, donya Maria.
Mar. ¿Véu los efectes de la homeopatia?
Tom. Sorprenens, pero li asseguro que no es la
homeopatia lo que l'há posada bé. Sápiga que tinch una pretensió,
donya Maria, á la que espero no 's negará.
Mar. Sent la pretensió de vosté, ha de ser discreta.
Tom. Que demá honrin la meva casa y de vostés,
acompanyantnos á dinar. A menos que 'n Mariano tinga que marxar.
Mar. No li agrada molt parar al poble y sempre busca un
pretest per sortirne. Ara ha passat una setmana fora.
Marº. Mamá, vosté sab que no 'm puch despendre dels
assuntos de la fábrica, pero ja que á vosté li desagrada que me'n
vagi, li prometo que 'm tindrá fixo al poble.
Tom. ¿Quedem...?
Marº. En que encara que hagués de marxar, suspendria el
viatje per no privarme dol gust de sentarme á taula ab vostés.
Tom. L'hi estimo.
Mar. (Observo que no has tingut cap paraula de
galanteria per la Ramoneta, y axó pot ofendrer á personas que tant
nos distingexen)
Marº. ¡Mamá!