Indiferente! Nek danko nek minaco ion signifas por tiu kiu v

Produced by Andrew Sly

Noto de tekstpreparanto:

En cxi tiu askia teksto, mi uzas la x-metodon por la cxapelitaj

literoj. Ankaux, mi uzas la cxi-subajn kodojn anstataux aliaj

signoj kiu mankas en la askia signaro.

[*a] Minuskla a kun ringo

[*A] Majuslka A kun ringo

[:o] Minuskla o kun tremao

[/o] Minuskla streko-o

HENRIK IBSEN

LA ASOCIO DE LA JUNULOJ

Dramo en kvin aktoj

(De unges Forbund)

(1869)

Tradukis:

Odd Tangerud

(1999)

Eldonejo: JEC Scandinavia a/s

Postboks 54

N - 3401 Lier

Tlf. 32 85 50 03

Fax. 32 85 5082

LA ASOCIO DE LA JUNULOJ

ROLOJ:

CXAMBELANO BRATSBERG, posedanto de ferfarejo.

ERIK BRATSBERG, lia filo, jura kandidato kaj grandkomercisto.

TORA, lia filino.

SELMA, edzino de la grandkomercisto.

DOKTORO FJELDBO, kuracisto cxe la ferfarejo.

ADVOKATO STENSG[*A]RD.

PROPRIETULO MONSEN, sur "Storli" (lia bieno).

BASTIAN MONSEN, lia filo.

RAGNA, lia filino.

TEOLOGIA KANDIDATO HELLE, hejminstruisto en "Storli".

FERFAREJA ADMINISTRANTO RINGDAL.

BIENPOSEDANTO ANDERS LUNDESTAD.

DANIEL HEJRE.

SINJORINO RUNDHOLMEN, kampara komercistino.

LIBROPRESISTO ASLAKSEN.

SERVISTINO cxe la cxambelano.

SERVISTO.

KNABINO, dungitino cxe sinjorino RUNDHOLMEN.

VILAGXANOJ, GASTOJ de la CXAMBELANO, k.t.p.

[*A] / [*a] prononcigxas kiel longa o.

(La intrigo okazas cxe la ferfarejo proksime al urbeto en suda Norvegio.)

UNUA AKTO

(17-an de Majo.[1] Popola festeno. Bosko apud la cxefa domo. Muziko kaj

danco en la fono; multkoloraj lampoj en la arboj. Meze, iom malantauxe,

pupitro; dekstre enirejo al granda tendo por regalado; antaux la sama

estas tablo kun benkoj. Transe cxe la alia flanko antauxe estas alia

tablo, ornamita per floroj kaj kun apogsegxoj cxirkauxe.)

[1] La nacia tago de Norvegio.

(Granda popolamaso. _Bienposedanto Lundestad_, kun komitata banto en

la butontruo, staras sur la pupitro. La _ferfareja administranto

Ringdal_, ankaux kun komitata banto, staras apud la tablo

maldekstre.)

BIENPOSEDANTO LUNDESTAD

-- -- kaj tial, estimataj komunumanoj, toston por nia libereco! Tiel

kiel ni prenis gxin herede de niaj patroj, tiel ni volas konservi

gxin por niaj filoj! Hura por la tago! Hura por la 17-a de Majo!

AUXSKULTANTOJ

Hura, hura, hura!

FERFAREJA ADMINISTRANTO RINGDAL

(kiam _Lundestad_ malsupren iras) Kaj nun hurao por maljuna

Lundestad!

OPAJ VOCXOJ

Tsx! Tsx!

MULTAJ VOCXOJ

(superbruante) Hura por Lundestad! Maljuna Lundestad vivu! Hura!

(La auxskultantoj disvastigas sin. _Proprietulo Monsen_, lia filo

_Bastian, advokato Stensg[*a]rd_ kaj _libropresisto Aslaksen_ premas sin

antauxen tra la amaso.)

MONSEN

Je mia savo li nun farigxas antikva!

ASLAKSEN

Estis por niaj lokaj rilatoj, ke li parolis! Ho-ho!

MONSEN

Tiun paroladon li nun estas farinta cxiujn tiujn jarojn, kiujn _mi_

memoras. Venu do jen --!

STENSG[*A]RD

Ne-ne-ne! Ne tiun vojon, sinjoro Monsen! Nun ni ja tute malaperos por

via filino.

MONSEN

Ho, Ragna certe retrovos nin.

BASTIAN

Al sxi mankas nenio; kandidato Helle estas kun sxi.

STENSG[*A]RD

Helle?

MONSEN

Jes, Helle. (pusxas lin amikece) Sed _mi_ estas kun vi, vidu. Kaj

ni ja cxiuj estas. Venu do! Jen ni sidas sxirmitaj kontraux cxiu ajn;

kaj ni povas paroli pli intime pri tio, kio -- (dume li estas eksidinta cxe

la tablo maldekstre)

RINGDAL

(alvenas) Pardonu, sinjoro Monsen, -- tiu tablo estas rezervita --

STENSG[*A]RD

Rezervita? Por kiu?

RINGDAL

Por la cxambelano kaj la liaj.

STENSG[*A]RD

Ho cxu, la cxambelano kaj la liaj! Neniu el ili ja cxeestas.

RINGDAL

Ne, sed ni povas atendi ilin cxiun momenton.

STENSG[*A]RD

Ke ili eksidu aliloke. (prenas segxon)

LUNDESTAD

(metas manon sur la segxon) Ne, la segxo staru, kiel dirite.

MONSEN

(ekstaras) Venu, sinjoro Stensg[*a]rd! Jen estas same bona loko.

(iras transen dekstren) Servisto! Hm, ecx ne servisto. Tion la

festenkomitato estus entempe prizorginta. Ho, Aslaksen, eniru kaj

sercxu kvar botelojn da cxampano. Postulu la plej multekostan. Diru

ke Monsen pagos!

(_Aslaksen_ iras en la tendon; la tri aliuloj eksidas.)

LUNDESTAD

(iras silenteme transen al ili, kaj turnas sin al _Stensg[*a]rd_) Vi do

ne prenu tion cxi cxagrenigxe --

MONSEN

Ne, cxagrenigxe --! Je Dio! Fore de tio!

LUNDESTAD

(dauxre al _Stensg[*a]rd_) Cxar ja tute ne estas mi persone; estas la

festenkomitato, kiu decidis --

MONSEN

Kompreneble. Al la festenkomitato decidi, kaj al ni obei --

LUNDESTAD

(kiel antauxe) Ni estas ja cxi tie sur la tereno de la cxambelano.

Li bonvole lasis al ni kaj la boskon kaj la gxardenon por cxi tiu

vespero; kaj tial ni opiniis --

STENSG[*A]RD

Ni sidas bonege cxi tie, sinjoro Lundestad, -- se ni nur povos sidi

negxenate, -- mi aludas la popolamason.

LUNDESTAD

(amike) Nu ja; do cxio estas ja bona. (iras al la fono)

ASLAKSEN

(el la tendo) Nun baldaux venos la servisto kun la vino. (eksidas)

MONSEN

Propra tablo; -- sub precipa superrigardo de la festen-komitato. Kaj

tio ecx en la libertago! Jen provo pri la tuta arangxo.

STENSG[*A]RD

Sed je Dio, vi bonaj decaj homoj, -- kial vi akceptas tiajxon?

MONSEN

Malnova heredita kutimacxo, sciu.

ASLAKSEN

Vi estas novulo cxi tie en la distrikto, sinjoro advokato Stensg[*a]rd.

Sed se vi iomete konus niajn lokajn rilatojn, tiam --

SERVISTO

(alportas cxampanon) Cxi tie mendigxis, -- cxu?

ASLAKSEN

Jes certe. Jen; enversxu!

SERVISTO

(versxas) Nu, estas ja je via konto, sinjoro Monsen?

MONSEN

Cxio; estu tute trankvila. (La _servisto_ foriras.)

MONSEN

(tostas kun _Stensg[*a]rd_) Nu, bonvenon inter ni, sinjoro advokato!

Gxojigas min precipe konatigxi kun vi, kaj mi devas diri, ke estas

honoro por la distrikto, ke tia viro kiel vi, eklogxas cxi tie. Ni

multe legis pri vi en la gazetoj, kaj de kant-kunvenoj kaj aliaj

kunvenoj. Sinjoro advokato Stensg[*a]rd, vi havas grandan paroltalenton,

kaj vi havas koron por la komuna bono. Ke vi nun vive kaj vigle

okupigxu en, -- hm, -- okupigxu en --

ASLAKSEN

La lokaj rilatoj.

MONSEN

Ho jes, la lokaj rilatoj. Toston por ili! (ili trinkas.)

STENSG[*A]RD

Pri vivo kaj vigleco ne mankos!

MONSEN

Brave! Auxdu! Kroman glason por tiu promeso!

STENSG[*A]RD

Ne; haltu; mi jam antauxe --

MONSEN

Ho, babilajxo! Kroman glason, mi diras; -- Estas promespokalo!

(Ili tostas kaj denove trinkas; dum la sekvo _Bastian_ fidele

plenigas la glasojn.)

MONSEN

Krome, -- cxar ni nun hazarde enpensigxis pri tiaj aferoj --, mi

devas diri, ke ne estas precipe la cxambelano, kiu premas cxion sub

la jugo. Ne, tiu kiu staras malantauxe kaj stiras la sledon, tiu

estas maljuna Lundestad, vi sciu!

STENSG[*A]RD

Jes, tion mi auxdis el diversaj flankoj. Mi ne komprenas, ke tia

liberulo --

MONSEN

Lundestad? Cxu vi nomas Anders Lundestad liberulo? Jes, li efektive

nomis sin tiel, en siaj junaj tagoj, kiam estis necese suprensvingi

sin. Tial li ankaux akceptis la parlamentan segxon herede post sia

patro. Je Dio, cxio ja iras herede cxi tie.

STENSG[*A]RD

Sed devus ja esti eblo kvitigi sin je tiu ruzajxo.

ASLAKSEN

Jes, morto kaj sufero, sinjoro advokato, -- faru finon!

STENSG[*A]RD

Mi ja ne diras ke mi --

ASLAKSEN

Jes, gxuste vi! Vi estas la viro. Vi havas viglan langon, kiel homoj

diras; kaj vi havas tion, kio pli valoras: vi kapablas gazete

polemiki. Mia gazeto estas libera por vi, tion vi scias.

MONSEN

Sed se io okazu, gxi efektive okazu baldaux. La elekto de elektistoj

okazos iun el cxi tiuj tagoj.

STENSG[*A]RD

Kaj viaj multaj privataj aferoj ne estus malhelpo, se la elekto falus

sur vin?

MONSEN

Miaj privataj aferoj certe suferus sub tio; sed se oni opinias, ke la

komunuma bezono postulas ion tian, mi devus ja akcepti flankenmeti

personajn konsiderojn.

STENSG[*A]RD

Nu ja, do estas bone. Kaj partion vi jam _havas_, tion mi bone

rimarkis.

MONSEN

Mi flatas min, ke la plimulto de la juna agema kreskantaro --

ASLAKSEN

Hm, hm; estas kasxesploruloj vagantaj.

DANIEL HEJRE

(el la tendo; miopa; cxirkauxrigardas kaj venas pliproksimen) Ho,

cxu mi kuragxus prunte peti liberan segxon; mi volus eksidi jen, tie.

MONSEN

Estas destinitaj benkoj, kiel vi vidas; sed cxu vi ne povas sidi cxe

cxi tiu tablo?

DANIEL HEJRE

Jen? Cxe tiu tablo? Ho jes, certe! (eksidas) Jen, jen! cxampana

vino, mi kredas.

MONSEN

Jes. Vi eble kuntrinkos glason?

DANIEL HEJRE

Ne, dankon! Tiu cxampano kiun sinjorino Rundholmen liveras, gxi --;

nu ja, etan glason mi ja povus pro la bona rondo -- sed se mi nur

_havus_ glason.

MONSEN

Bastian, eniru sercxi unu.

BASTIAN

Ho, Aslaksen, eniru, kaj sercxu glason.

(_Aslaksen_ iras en la tendon. Silento)

DANIEL HEJRE

La sinjoroj do ne gxenas sin pro mi? Ne lasu min do ne --! Dankon,

Aslaksen (salutas al _Stensg[*a]rd_) Fremda vizagxo. Nove veninta.

Versxajne advokato Stensg[*a]rd, se mi ne eraras.

MONSEN

Tute gxuste. (prezentante) Advokato Stensg[*a]rd, sinjoro Daniel Hejre --

BASTIAN

Kapitalisto.

DANIEL HEJRE

Antauxa, pli gxuste dirite. Nun mi senigxis je la tuto; kvitigxis,

oni povas ja diri. Ne bankrotis! Tion vi je morto kaj plago ne kredu.

MONSEN

Trinku, trinku nun, dum sxauxmas.

DANIEL HEJRE

Sed friponajxoj, komprenu; artifikoj kaj tiajxoj, -- nu suficxe

dirite. Nu do, mi esperas, ke tio estos preterpasanta. Kiam mi estos

kvitigxinta je miaj plej malnovaj procesoj kaj iuj aliaj aferoj, tiam

la altedevena Mikelo estu tirata en tagon. Toston! Cxu vi ne trinku

por tio? Cxu?

STENSG[*A]RD

Ja, cxu mi ne unue demandu, kiu tiu altedevena sinjoro Mikelo estas?

DANIEL HEJRE

He-he; ne aspektu do tiel embarasita. Vi certe ne pensas, ke mi

aludas al sinjoro Monsen? Sinjoro Monsen ja ne povas esti nomata

altedevena. Ne; tiu estas cxambelano Bratsberg, -- kara juna amiko!

STENSG[*A]RD

Ho cxu? En komercaj aferoj la cxambelano certe estas honesta homo.

DANIEL HEJRE

Cxu tion vi diras, vi juna homo? Hm; suficxe dirite! (proksimigas sin)

Antaux dudeko da jaroj mi valoris barelon da oro. Ricevis grandan

kapitalon post mia patro. Vi certe auxdis rakonti pri mia patro?

Cxu ne? Maljuna Mads Hejre? Oni nomis lin Or-Mads. Li estis

sxipposedanto; enspezis multege da mono dum la licenc-tempo; orumigis

siajn fenestrokadrojn kaj pordajn fostojn; estis suficxe ricxa por

tio; nu suficxe dirite; -- tial oni nomis lin Or-Mads.

ASLAKSEN

Cxu li ne ankaux orumis la kamentubojn?

DANIEL HEJRE

Ne, tio estas nur gazetmensogo; -- cetere gxi aperis longe antaux via

tempo. Sed monon li elspezis; kaj tion ankaux mi faris. Multekosta

vojagxo al Londono --; cxu vi ne auxdis paroli pri mia vojagxo al

Londono? Mi kvazaux kondukis kun mi kortegon; -- cxu vi vere ne

auxdis paroli pri tio? Cxu? -- Kaj kiom mi ja estas forjxetinta sur

artojn kaj sciencojn? Kaj kiel mi ja estas antauxenpusxinta junajn

talentulojn?

ASLAKSEN

(ekstaras) Dankon pri mi, miaj sinjoroj!

MONSEN

Nu? Cxu vi volas forlasi nin?

ASLAKSEN

Jes, mi volas iom movi min. (foriras)

DANIEL HEJRE

(mallauxte) Ankaux li estas unu el ili. Repagas sammaniere kiel

cxiuj la aliuloj; he-he! Cxu vi scias, ke mi tenis lin tutan jaron al

studado?

STENSG[*A]RD

Vere? Cxu Aslaksen studis?

DANIEL HEJRE

Kiel la juna Monsen; -- neniam farigxis al io; ankaux kiel -- suficxe

dirite: -- kion mi volis diri: devis rezigni la esperon pri li; jam

frue rimarkis tiun fatalan inklinon al alkoholajxoj --

MONSEN

Sed vi tute erarvojigxis de tio, kion vi volis rakonti al Stensg[*a]rd

pri la cxambelano.

DANIEL HEJRE

Aj, tio estas multflanka historio. Kiam mia patro staris plej alte,

malsuprenigxis por la maljuna cxambelano, -- patro de la nuna, vi

komprenas; cxar ankaux _li_ estis cxambelano --

BASTIAN

Kompreneble; cxio heredigxas cxi tie.

DANIEL HEJRE

Inkluzive cxiuj gxentilaj ecoj. Suficxe dirite. La malaltigo de la

mona valoro, -- malprudentajxoj, ekstravagancaj aferoj en kiujn li

tirigxis en la jaro 1816 kaj poste, tio devigis lin vendi parton el

la bieno --

STENSG[*A]RD

Kaj via patro acxetis?

DANIEL HEJRE

Kaj acxetis kaj pagis. Nu! Kio okazas? Mi transprenas la heredajxon;

mi faras milojn da plibonigajxoj --

BASTIAN

Kompreneble.

DANIEL HEJRE

Toston! -- Plibonigajxojn en miloj, kiel dirite; mi aerumas en la

arbaroj; vico da jaroj pasas, -- kaj jen venas mia sinjoro Urian,[2]

-- mi aludas la nunan, -- kaj igas la negocon refarigxi!

[2] Nomo uzata por ne devi uzi la gxustan. Malestime.

STENSG[*A]RD

Jes, sed estimata Hejre, tion vi certe estus povinta malhelpi.

DANIEL HEJRE

Ne tiel facile! Kelkaj formalajxoj estis forgesitaj, li pretendis.

Cetere mi tiam estis en mona embaraso, kiu lauxe farigxis dauxra. Kaj

kiom longe atingas ni nuntempe sen kapitalo?

MONSEN

Ne, jen estas je Dio vera vorto! Jes, iel oni ne atingas longe ecx

_kun_ kapitaloj. Tion mi spertis. Jes, ecx miaj senkulpaj infanoj --

BASTIAN

(frapas la tablon) Usx, patro, -- se mi havus certajn personojn cxi

tie!

STENSG[*A]RD

Viaj infanoj, vi diras?

MONSEN

Nu jes; vidu nun ekzemple Bastian. Cxu li ne estas bone edukita --?

DANIEL HEJRE

Trioble! Unue en direkto de studento; poste en direkto de pentristo;

kaj fine en direkto de -- ne, jeno estas vero, -- civilingxeniero,

_tio_ li do estas.

BASTIAN

Jes, tio mi estas, morto kaj plago!

MONSEN

Jes, tio li estas; tion mi povas pruvi kaj per kvitancoj kaj

ekzamenaj atestiloj. Sed kiu dungigxis por la komunuma laboro? Kiu

dungigxis por la vojlaboroj cxi tie -- precipe la du lastajn jarojn?

Por ili dungigxis eksterlandanoj -- aux almenaux fremduloj, --

personoj, mallonge dirite, pri kiuj oni nenion scias!

DANIEL HEJRE

Jes, estas tute hontinde. Kiam oni je novjaro dungus estron de la

sxparbanko, oni preterpasis sinjoron Monsen, kaj elektis subjekton

kun komprenemo (tusas) kun komprenemo teni la monujon fermita, -- kion

nia grandioza gastiganto lauxsxajne ne havas. Se temas pri posto de

konfido en la komunumo -- same! Neniam Monsen; cxiam iu kiu gxuas

la fidon -- de la potenculoj. Nu; _commune suffragium_, kiel vortumas

la roma legxaro; tio signifas, ke oni suferas sxiprompon en la

komunuma profesio, vi sciu! Fi, pro diablo! Tosto!

MONSEN

Dankon! Sed por pasi al io alia, -- kiel progresas nun viaj multaj

procesoj?

DANIEL HEJRE

Ili dauxre estas en preparado; mi ne povas diri pli al vi je cxi tiu

momento. Ho, kiom da cxikanoj al kiuj mi estis elmetita en tiu

rilato! Venontan semajnon farigxos necese por mi voki la tutan urban

konsilantaron al la jugxa konsilantaro.

BASTIAN

Cxu estas vero, tio kion diras homoj, ke vi iam vokis vin mem al la

jugxa konsilantaro?

DANIEL HEJRE

Mi mem? Jes; sed mi ne min prezentis.

MONSEN

Ha-ha! Cxu ne, nu?

DANIEL HEJRE

Mi havis legxan ekskuzon pri foresto: Mi transpasus la Gr[:o]nsundon,

kaj malfelicxe estis, ke estis tiun jaron ke Bastian konstruis la

ponton; -- pum; vi scias ke iris _ad undas_ --

BASTIAN

Nu, do ke la diablo --!

DANIEL HEJRE

Prudento, juna sinjoro! Estas tiom multaj, kiuj strecxas la arkon

gxis gxi rompigxas; la pontan arkon mi aludas; cxio estas ja hereda

--; suficxe dirite![3]

[3] En la norvega lingvo cxi tiu esprimo signifas ankaux "stultulo".

MONSEN

Ho-ho-ho! "Suficxedirite", jes! Trinku nun vi, "Suficxedirite"!

(al _Stensg[*a]rd_) Vi auxdas, ke sinjoro Hejre havas licencon por

esprimi sin kiel li sxatas.

DANIEL HEJRE

Jes, la parollibereco estas ja la sola sxtataneca rajto, kiun mi alte

taksas.

STENSG[*A]RD

Nur domagxo, ke tiu rajto estas limigita per la legxoj.

DANIEL HEJRE

He-he! La dentoj de la sinjoro advokato eble salivas por

insultproceso? Cxu? Nepre ne akceptu tolerajxon, estimatulo! Mi estas

maljuna praktikanto, mi!

STENSG[*A]RD

Koncerne insultoj?

DANIEL HEJRE

Vian pardonon, juna sinjoro! La kolero, kiun vi sentas, vere

honorigas vian koron. Mi petas vin forgesi, ke maljunulo estas cxi

tie sidinta parolante nekasxeme pri viaj forestantaj amikoj.

STENSG[*A]RD

Forestantaj amikoj?

DANIEL HEJRE

La filo certe valoras la honoron; suficxe dirite! Tiel ankaux la

filino. Kaj kiam mi preterpase hazardis jxeti makuleton sur la

karakteron de la cxambelano --

STENSG[*A]RD

Tiuj de la cxambelano? Cxu estas tiuj de la cxambelano, kiujn vi

nomas miajn amikojn?

DANIEL HEJRE

Jes, oni ja ne faras vizitojn al siaj malamikoj, mi scias.

BASTIAN

Vizitojn?

MONSEN

Cxu kio?

DANIEL HEJRE

Aux, aux, aux! Jen mi eble malkasxis ion, kio --

MONSEN

Cxu vi faris vizitojn al la cxambelano!

STENSG[*A]RD

Babilajxo! Falsajxoj!

DANIEL HEJRE

Vere, ege fatale! Sed kiel mi do povus scieti, ke estas sekreto?

(al _Monsen_) Cetere ne prenu miajn vortojn tro lauxlitere. Kiam mi

diras "vizito", mi nur aludas tian formalan viziteton; -- tamen en

frako kaj flavaj gantoj; sed kio --!

STENSG[*A]RD

Kaj mi diras al vi, ke mi ecx ne estas parolinta vivan vorton kun tiu

familio!

DANIEL HEJRE

Cxu eblas? Cxu vi ecx ne la duan fojon estis akceptata? Jes, cxar la

unuan fojon oni neigis sin hejme; tion mi ja scias.

STENSG[*A]RD

(al _Monsen_) Mi havis skribajxon por transdoni de iu tria persono

en Kristiania; tio estas la tuto.

DANIEL HEJRE

(ekstaras) Estas, Dio mortigu min, io indigniga en tiajxo! Jen venas

juna, fidema nespertulo sur la areno de la vivo; vizitante la

provitan grandulon en lia domo; rifugxas al li kiu havas la sian en

sekureco, por peti, -- nu suficxas! La grandulo sxlosfrapas la

pordon; oni ne estas hejme; -- ne, oni neniam estas hejme, kiam pri

io estas, -- suficxas! (ekdire) Sed aldone estas ja la plej

indigniga krudeco!

STENSG[*A]RD

Ho, lasu nun tiun malagrablan aferon kusxi.

DANIEL HEJRE

Ne hejme! Li, kiu cxiam diradas: "Mi estas cxiam hejme por honestaj

homoj!"

STENSG[*A]RD

Cxu li tion diras?

DANIEL HEJRE

Ia dirajxo. Ecx sinjoro Monsen neniam akceptigxas. Sed mi ne

komprenas kial li portas malamon al vi. Jes, mi diras malamon; cxar

cxu vi scias kion mi auxdis hieraux?

STENSG[*A]RD

Mi ne volas scii, kion vi auxdis hieraux.

DANIEL HEJRE

Fina punkto do. Cetere la dirajxo por mi ne estis eksterordinara; --

nome en la busxo de cxambelano Bratsberg! Mi ne komprenas, kial li

aldonus la vorton "radik-hakisto".

STENSG[*A]RD

Radik-hakisto?

DANIEL HEJRE

Cxar vi nepre devigas min, mi devas konfesi, ke la cxambelano nomis

vin radik-hakisto kaj aventuristo.

STENSG[*A]RD

(eksaltas) Kion do?

DANIEL HEJRE

Radik-hakisto kaj aventuristo, -- aux aventuristo kaj radik-hakisto,

mi ne povas garantii por la vico de la vortoj.

STENSG[*A]RD

Kaj tion vi auxdis?

DANIEL HEJRE

Mi? Se mi cxeestus, sinjoro advokato Stensg[*a]rd, ne mankus al vi la

defendon, kiun vi meritas.

MONSEN

Jen vi vidas kio elvenas el --

STENSG[*A]RD

Kiel povas tiu impertinenta persono arogi al si --?

DANIEL HEJRE

Nu, nu, nu! Ne tiel impete! Estis metafore pensite; pri tio mi vetas

mian kolon. Eble nur sxercema parolturnigxo. Morgaux vi povos postuli

klarigon. Jes, cxar vi ja certe invitigxis al la festena tagmangxo?

Cxu?

STENSG[*A]RD

Mi ne iros al iu tagmangxo.

DANIEL HEJRE

Du vizitojn kaj tamen neniun inviton --!

STENSG[*A]RD

Radik-hakisto kaj aventuristo! Al kio tio do aludus?

MONSEN

Jen vidu tien! Kiam oni parolas pri la malbonulo, li estas plej

proksima. Venu, Bastian! (_Monsen_ kaj _Bastian_ foriras.)

STENSG[*A]RD

Kion tio signifus, sinjoro Hejre?

DANIEL HEJRE

Mi vere ne povas servi vin per iu respondo, -- Vi suferas? Vian

manon, juna sinjoro! Pardonu se mi per sincerdireco vundis vin. Kredu

min, ankoraux atendas vin multaj amaraj travivajxoj sur la areno de

la vivo. Vi estas juna; vi estas konfidema kaj kredema. Tio estas

bela; ecx kortusxa; sed, sed, -- fidemo estas argxento; monda sperto

estas oro; -- jen proverbo el mia propra elpensajxo, vidu! Dio estu

kun vi! (_Daniel Hejre_ foriras.)

(_Cxambelano Bratsberg_, _lia filino_ kaj _doktoro Fjeldbo_ venas de

maldekstre.)

ANDERS LUNDESTAD

(cxe la tribuno, signas por auxskultado) Sinjoro administranto de la

ferfarejo Ringdal havas la vorton.

STENSG[*A]RD

(vokas) Sinjoro Lundestad, mi postulas la vorton!

LUNDESTAD

Poste!

STENSG[*A]RD

Ne! -- Nun! Tuj!

LUNDESTAD

Vi ne povas paroli nun. Sinjoro Ringdal havas la parolrajton.

RINGDAL

(sur la tribuno) Estimataj kunvenantoj! En cxi tiu momento ni havas

la honoron vidi en nia mezo la viron kun la varma koro kaj la

malfermita mano, -- li, kiu dum longa vico da jaroj kutimigis nin

suprenrigardi al li kvazaux al patro; li, kiu cxiam estas preta same

al konsilo kiel al faro; li, kies pordo neniam estas fermita por iu

ajn honesta membro de nia komunumo; li, li --; nia estimata honora

gasto ne sxatas longajn paroladojn, kaj tial, toston kaj huraon por

cxambelano Bratsberg kaj lia familio! Ili vivu! Hura!

LA AMASO

Hura! Hura! Hura!

(Entuziasma aplauxdo; oni cxirkauxas la cxambelanon, kiu dankas kaj

premas la manojn de la plej proksimaj.)

STENSG[*A]RD

Cxu mi _nun_ rajtas paroli?

LUNDESTAD

Bonvolu. La tribuno staras je via servo.

STENSG[*A]RD

(eksaltas sur la tablon) Mi konstruas mian propran tribunon!

LA JUNULOJ

(amasigxas cxirkaux lin) Hura!

LA CXAMBELANO

(al la _doktoro_) Kiu estas tiu neregula homo?

FJELDBO

Advokato Stensg[*a]rd.

LA CXAMBELANO

Nu, li!

STENSG[*A]RD

Auxskultu min, vi festenantaj fratoj kaj fratinoj! Auxskultu min, vi,

kiuj havas la gxojon kaj la kanton de la tago de libereco en viaj

koroj, ecx se gxi kusxas ligita. Mi estas fremdulo inter vi --

ASLAKSEN

Ne!

STENSG[*A]RD

Dankon por tiu "ne"! Mi prenas gxin kiel atesto de la sopiro kaj la

bezono. Tamen fremda mi estas; sed estas jxurite, ke cxi tie mi

staras kun granda kaj fresxa koro por via lamento kaj gxojo, por via

sopiro kaj venko; se havus mi pri tio iun potencon, tiam -- tiam --!

ASLAKSEN

Vi _havas_, sinjoro advokato!

LUNDESTAD

Neniu interrompo! Vi ne havas la parolrajton.

STENSG[*A]RD

Vi ecx malpli! Mi maldungas la festenkomitaton! Libereco en la

liberecotago, knaboj!

LA JUNULOJ

Hura por la libereco!

STENSG[*A]RD

Oni volas malpermesi al vi paroli! Vi auxdis. Oni volas fari vin

senvocxaj! For tia perforta regximo! Mi ne volas stari cxi tie

parolante al amaso de mutuloj. Paroli mi volas. Kaj vi parolu kune.

Ni parolu sen cxirkauxfrazoj!

LA AMASO

(en kreskanta gxojego) Hura!

STENSG[*A]RD

Ne plu tiuj sterilaj cxerke vestitaj festenkunvenoj! Orumita, agpeza

rikoltajxo gxermos de nun el niaj Deksepan-de-Majo-festenoj. Majo!

Gxi estas ja la tempo de gxermado; gxi estas ja la juna sxvelanta

virginmonato de la jaro. Gxis la unua de Junio estos gxuste du

monatoj de post kiam mi logxigxis cxi tie inter vi. Kaj kiom do mi

estas vidinta de grandeco kaj malgrandeco, de malbelajxoj kaj de

belajxoj cxi tie!

LA CXAMBELANO

Pri kio estas li vere parolanta, doktoro?

FJELDBO

Presisto Aslaksen diras, ke estas pri la lokaj rilatoj.

STENSG[*A]RD

Mi vidis talentojn glimi kaj brili funde en la popolo. Sed mi ankaux

vidis la degenerigantan animon, kiu kusxas premegante super la

talentoj kaj tenas ilin en la malsupereco. Jes, mi vidis junajn,

varmajn, fidoplenajn korojn alkuri renkonte, -- sed ankaux tiujn,

kiuj fermis la pordon al ili.

TORA

Ho, Dio!

LA CXAMBELANO

Kion li aludas per tio?

STENSG[*A]RD

Jes, fratoj kaj fratinoj en brava fido! Trovigxas en la vetero, en la

aero, potenco, reaperanto el putraj tagoj, kiu diskusxigas premegon

kaj sombron, kie devus esti lumo kaj suprenflugo. Reentombigu tiun

reaperanton!

LA AMASO

Hura! Hura por la 17-a de Majo!

TORA

Venu, patro --!

LA CXAMBELANO

Je la diablo, pri kiu reaperanto estas li parolanta, doktoro?

FJELDBO

(rapide) Ho, estas pri -- (flustras kelkajn vortojn)

LA CXAMBELANO

Aha! Cxu vere tiel?

TORA

(mallauxte) Dankon!

STENSG[*A]RD

Se ne aliulo volas frakasi la drakon, do mi faros! Sed ni devas

kunteni, knaboj!

MULTAJ VOCXOJ

Jes! Jes!

STENSG[*A]RD

Ni estas la junuloj. Ni posedas la tempon; sed la tempo ankaux

posedas nin. Nia rajto estas nia devo! Kubutlokon por cxia energio,

por cxia volo, kiu estas el inter la fortuloj! Auxskultu min! Ni

starigos asocion. La monsako cxesis regi en la komunumo!

LA CXAMBELANO

Brave! (al la doktoro) La monsakon, li diris; do tamen vere --!

STENSG[*A]RD

Jes, knaboj, ni, ni estas la valuto, se vere estas erco en ni. Niaj

voloj, jen la kontanta mono, kiu validu inter homo kaj homo. Milito

kaj malvenko al cxiuj tiuj, kiuj volas malhelpi ke ni antauxen

iros laux nia volo.

LA AMASO

Hura!

STENSG[*A]RD

Oni jxetis al mi vizagxen mokeman "brave" cxi-vespere --

LA CXAMBELANO

Ne!

STENSG[*A]RD

Indiferente! Nek danko nek minaco ion signifas por tiu kiu volas

tion, kion li volas. Kaj sekve al Dio rekomendita! Jes al li; cxar

estas ja lia misio, kiun ni plenumas en nia juna, fidoplena agado. Do

internen en la restoracion; -- en tiu cxi horo ni volas starigi nian

asocion!

LA AMASO

Hura! Portu lin! Portu lin!

(Li suprenlevigxas sur kunplektitaj brakoj.)

VOCXOJ

Parolu! Pli! Pli!

STENSG[*A]RD

Solidareco, mi diras! Alianco estas inter la asocio de la junuloj kaj

la providenco. Dependas de ni, se ni volas estri la mondon -- cxi tie

en la distrikto!

(Li portigxas en la tendon dum entuziasma aplauxdo.)

SINJORINO RUNDHOLMEN

(sekigas la okulojn) Ho, kia busxo sidas sur tiu homo! Cxu oni ne

sxatus kisi lin, sinjoro Hejre?

DANIEL HEJRE

Ne, kisi lin, tion mi do ne volonte farus.

SINJORINO RUNDHOLMEN

Ne, vi! Tion mi ja kredas.

DANIEL HEJRE

Cxu eble vi volus kisi lin, sinjorino Rundholmen?

SINJORINO RUNDHOLMEN

Uf, kiel acxa vi estas!

(Sxi iras en la tendon; ankaux _Daniel Hejre_.)

LA CXAMBELANO

Reaperanto, -- kaj drako, -- kaj monsako! Estis terure krude. Sed

certe konvene!

LUNDESTAD

(proksimigxas) Mi tre bedauxras, sinjoro cxambelano --

LA CXAMBELANO

Jes, kie vi havis vian scion pri la homoj? Nu, nu; povas okazi al kiu

ajn. Bonan nokton, sinjoro Lundestad, kaj multajn dankojn por hodiaux.

(turnas sin al _Tora_ kaj al _la doktoro_) Sed je diablo; kontraux

tiu brava, juna homo mi estas estinta kruda.

FJELDBO

Cxu?

TORA

Al la vizito vi aludas --?

LA CXAMBELANO

Du vizitoj. Efektive estas la kulpo de Lundestad; li estis lin

priskribinta kiel ambiciulo kaj kiel -- io alia, kion mi ne memoras.

Nu, felicxe ke mi povos tion ripari.

TORA

Kiel --?

LA CXAMBELANO

Venu, Tora; ni volas jam cxi-vespere --

FJELDBO

Ho ne, sinjoro cxambelano, cxu tio do estas prudenta --?

TORA

(mallauxte) Tsx!

LA CXAMBELANO

Se oni estis senatenta, oni devas ripari la aferon; tio estas simpla

devo. Bonan nokton, doktoro! Mi tamen ekhavis gxojigan tempeton. Tio

estas pli ol vi pretigis por mi hodiaux.

FJELDBO

Mi, sinjoro cxambelano?

LA CXAMBELANO

Ho jes, jes jes; -- kaj vi kaj aliuloj --

FJELDBO

Cxu mi povus demandi, kion mi --?

LA CXAMBELANO

Sinjoro farejkuracisto, -- neniun altrudigxemon. Mi neniam estas

altrudigxema. Nu, tamen, en la nomo de Dio, -- bonan nokton.

(_La cxambelano_ kaj _Tora_ eliras maldekstre; _Fjeldbo_ postrigardas

ilin penseme.)

PRESISTO ASLAKSEN

(el la tendo) Hola, servisto! Inkon kaj plumon! Ho, nun okazigxas,

sinjoro doktoro!

FJELDBO

Kio okazigxas?

ASLAKSEN

Li starigas la asocion. Gxi estas preskaux starigita.

LUNDESTAD

(malrapide proksimigxas) Cxu multaj enskribigxas?

ASLAKSEN

Ni havas nun cxirkaux 37 krom vidvinoj kaj tiajxoj. Inkon kaj plumon,

mi diras! Neniu servisto cxeestas; kulpas la lokaj rilatoj. (eliras

malantaux la tendon)

LUNDESTAD

Puh; tio cxi estis varma tago.

FJELDBO

Mi timas ke ni havos pli varmajn tagojn post cxi tiu.

LUNDESTAD

Cxu vi opinias ke la cxambelano farigxis tre kolera?

FJELDBO

Ho, tute ne; tion vi ja vidis. Sed kion vi diras pri la nova asocio?

LUNDESTAD

Hm; mi diras nenion. Kion do diri?

FJELDBO

Sed estas ja la komenco de batalo por la potenco cxi tie en la

distrikto.

LUNDESTAD

Nu ja! Batalo estas bona. Li estas viro kun grandaj talentoj, tiu

Stensg[*a]rd.

FJELDBO

Kaj viro kiu volas antauxen.

LUNDESTAD

La junuloj cxiam volas antauxen. Ankaux mi volis antauxen, kiam mi

estis juna; nenio estas direnda kontraux tio. Sed ni povus eble iri

internen --

DANIEL HEJRE

(el la tendo) Nu, sinjoro Lundestad, cxu vi eniros por interpelacii?

Cxu? Fari oponon? He-he! Cxar tiaokaze vi devas rapidigxi.

LUNDESTAD

Ho, mi tamen certe venos suficxe frue.

DANIEL HEJRE

Tro malfrue, amiko! Se vi ne volas stari baptopatro. (huraoj el la

tendo) Jen la diakonoj kantas Amenon; nun la bapta ceremonio estas

plenumita.

LUNDESTAD

Certe permesigxas ke oni auxskultu; mi tenas min silenta. (eniras)

DANIEL HEJRE

Jen ankaux unu el la falontaj arboj! Multo kaj multuloj estas nun

falontaj! Cxi tie aspektos kiel arbaro post ventego. Ho, estas

delikate, jeno!

FJELDBO

Sed diru al mi, sinjoro Hejre; kial gxi vere interesas vin?

DANIEL HEJRE

Interesas min? Mi ne estas iu interesprenanta viro, sinjoro doktoro!

Kiam mi gxojas, tio estas en la nomo de miaj kuncivitanoj. Cxi tie

kreigxos vivo, enhavo, materio! Por mi persone -- je Dio, por mi tio

povas esti sensignifa; mi diras, kiel la Granda Turko pri la

imperiestro de Auxstrujo kaj la regxo de Francio: Por mi estas

sensignife cxu la porko mangxas la hundon aux cxu la hundo mangxas la

porkon. (eliras en la fono dekstre)

LA AMASO

(en la tendo) Advokato Stensg[*a]rd vivu! Li vivu! Hura! Hura por la

Asocio de la junuloj! Vinon! Puncxon! Hoj; hoj! Bieron! Hura!

BASTIAN MONSEN

(el la tendo) Dio benu vin kaj cxiujn homojn! (kun plorsufokata

vocxo) Ho, doktoro, mi sentas min fortega cxi-vespere. Mi devas ion

fari!

FJELDBO

Ne faru ceremoniojn. Sed _kion_ volas vi fari?

BASTIAN MONSEN

Mi pensas, ke mi iru en la danc-salonon por drasxi kelkajn el miaj

amikoj. (elen malantaux la tendon)

(Stensg[*a]rd venas el la tendo, sen cxapelo kaj en forta ekscito.)

STENSG[*A]RD

Kara Fjeldbo, cxu estas vi?

FJELDBO

Je via servo, sinjoro popolestro! Nu, vi certe estas elektita --?

STENSG[*A]RD

Kompreneble; sed --

FJELDBO

Kaj kio sekvu poste el tio cxi? Kiuj postenoj de konfido en la

komunumo? Estro en la banko? Aux eble --?

STENSG[*A]RD

Ho, ne parolu al mi pri tiajxoj! Vi ankaux ne pensas tiel. Vi ne

estas tiel plata kaj malplena en la brusto, kiel vi deziras aspekti.

FJELDBO

Jen io por auxdi!

STENSG[*A]RD

Fjeldbo! Estu mia amiko kiel antauxe! Farigxis dezerte inter ni.

Estis tiom da malgxojigajxoj cxe vi, sxercemo, moko, kiuj forpusxis

min. Ho, estis do maljuste de mi! (cxirkauxbrakas lin) Ho, vi

eterna Dio, kiom felicxa mi estas!

FJELDBO

Ankaux vi! Ecx mi; ecx mi!

STENSG[*A]RD

Jes, cxu mi ne estus la plej fia fripono sur la tero, se tiu apogo de

beno ne faris min bona kaj brava? Per kio mi estas tion meritinta,

amiko? Kion mi, sentauxgulo, estas farinta, ke mi farigxis tiel

ricxigata?

FJELDBO

Jen mia mano! Cxi-vespere mi, je mia savo, sxatas vin!

STENSG[*A]RD

Dankon! Estu fidela kaj sincera. Mi estu. -- Cxu ne estas nedirebla

felicxo tiel povante entuziasmigi cxiujn, cxiujn el la amaso? Cxu oni

ne farigxu bona el dankemo? Kaj cxu oni ne devas ami cxiujn homojn?

Sxajnas al mi, ke mi povus premegi cxiujn al mi, plori kaj pardonpeti

por pardono, cxar Dio estis tiel partia por doni al mi pli ol al ili.

FJELDBO

(silente) Jes; tiom nedireble multe povas la opulo ricevi. Ecx ne

rampulo, ecx ne verda folio laux la vojo povus mi subtreti

cxi-vespere.

STENSG[*A]RD

Vi?

FJELDBO

Fina punkto! Pri tio ne estas la parolo. Mi nur volis diri, ke mi

komprenas vin.

STENSG[*A]RD

Ho, kia delikata nokto! La muziko kaj la gxojo sonas foren super la

herbejoj. Tie malsupre estas silente. -- Jes, tiu homo, kies vivo ne

akceptas bapton el tia horo, li ne meritas vivi sur la tero de Dio.

FJELDBO

Jes, sed diru nun, -- kio konstruigxos poste -- morgaux kaj cxiujn

labortagojn?

STENSG[*A]RD

Konstruigxos? Unue temas pri malkonstruo. -- Vi, Fjeldbo, mi iam

songxis, -- aux eble mi tion vidis; tamen ne, mi songxis; sed tiel

vive; sxajnis al mi, ke estis veninta la tago de la lasta jugxo super

la tero. Mi povis vidi gxian tutan rondon. Neniu suno estis; nur

flava ventega lumo. Ventegis; blovigxis de okcidente kaj gxi

kunbalais cxion; unue gxi forventis velkigxintan foliaron, poste

homojn; -- sed ili tamen tenis sin surpiede. La manteloj batigxis

dense cxirkaux ili, tiel ke aspekte ili sxvebis kvazaux sidantaj dum

la flugo. Unue ili aspektis kiel urbanoj, kiuj postkuras siajn

cxapelojn en vento; sed kiam ili proksimigxis, ili estis imperiestroj

kaj regxoj; kaj tio, kion ili postkuris kaj provis atingi, kaj kion

ili cxiam estis proksimaj por kapti, sed neniam atingis, estis kronoj

kaj regnaj globoj. Ho, preterblovigxis centoj kaj centoj el cxiaj

specoj, kaj neniu sciis pri kio temis; sed multaj gxemis kaj

demandis: De kie tamen venis tiu terura ventego? Jen respondigxis:

Vocxo parolis, kaj tiu sola vocxo tiel resonis, ke la ventego

vekigxis!

FJELDBO

Kiam vi songxis tion cxi?

STENSG[*A]RD

Ho, iam, -- mi ne memoras; antaux pluraj jaroj.

FJELDBO

Okazis ribelo ie en Euxropo, kaj vi mangxis ion pezan por

vespermangxo kaj legis gazetojn poste.

STENSG[*A]RD

La sama glacia fluo, la sama kurento laux la dorso mi sentis

cxi-vespere. Jes, mi _laboru_ kontentige. Mi estu la vocxo --

FJELDBO

Auxskultu, kara Stensg[*a]rd, vi haltu kaj iomete pripensu. Vi volas

esti la vocxo, vi diras. Bone! Sed kie volas vi esti tiu vocxo? Cxi

tie en la voktejo? Aux, se okazos pli alte, en la gubernio! Kaj kiuj

estu la resono, kiu frapos, tiel ke la ventego _vekigxas_? Nu ja,

homoj kiel proprietulo Monsen kaj libropresisto Aslaksen kaj la

grasdorsa geniulo, sinjoro Bastian. Kaj anstataux la fugxantaj

imperiestroj kaj regxoj ni ekvidos bienulon Lundestad, kiu postkuras

sian parlamentan mandaton. Kio farigxos do cxio? Farigxos kiel unue

montrigxis en la songxo, -- filistroj en vento.

STENSG[*A]RD

En la plej proksima najbareco, jes! Sed neniu scias kiom foren

ventego frapas.

FJELDBO

Babilajxo pri vi kaj via ventego! Kaj kiam venos al tio, ke vi,

blinda kaj konvinkigita kaj forlogita, kiel vi estas, direktas viajn

armilojn gxuste kontraux la honesteco kaj tauxgeco inter ni --

STENSG[*A]RD

Ne estas vero!

FJELDBO

Estas vero! Monsen en Storli kaptis vin tuj kiam vi venis cxi tien en

la komunumon; kaj se vi ne liberigos vin de li, tio farigxos via

malsukceso. Cxambelano Bratsberg estas honestulo; pri tio vi devas

fidi. Cxu vi scias kial tiu bienposedanto portas malamon al li? Jes,

cxar --

STENSG[*A]RD

Mi toleras ecx ne vorton pli! Ecx ne solan vorton, kiu insultas miajn

amikojn!

FJELDBO

Rigardu gxisfunde en vi mem, Stensg[*a]rd! Cxu sinjoro Mons Monsen vere

estas via amiko?

STENSG[*A]RD

Proprietulo Monsen plej bonvole malfermis sian domon por mi --

FJELDBO

Li vane malfermas sian domon por la honestuloj cxi tie.

STENSG[*A]RD

Ho, kiujn nomas vi la honestuloj? Kelkaj arogantaj publikaj

oficistoj! Mi ja scias. Sed rilate al mi, oni akceptis min en Storli

per komplezemo kaj rekono, kiu --

FJELDBO

Rekono; jes bedauxrinde, -- jen la kerna punkto.

STENSG[*A]RD

Tute ne! Mi estas homo por vidi senpartie. Proprietulo Monsen havas

talentojn; li estas erudita; li havas komprenon por la publikaj

aferoj.

FJELDBO

Talentojn? Nu jes, siamaniere. Li ankaux legas; li abonas la gazetojn

kaj el ili notis kiujn paroladojn vi faris, kaj kiujn artikolojn vi

skribis. Kaj ke li komprenas la publikajn aferojn, li kompreneble

montris samopiniante pri viaj paroladoj kaj viaj artikoloj en la

gazetoj.

STENSG[*A]RD

Auxskultu, Fjeldbo, nun denove elmergigxas la fecxo en vi. Cxu vi

neniam povas liberigi vin de tiu koto en la pensoj? Kial cxiam supozi

fiajn aux ridindajn motivojn? Ho, vi vere ne opinias tion! Nun vi

denove havas fidindan aspekton. Mi nun diru al vi la plej bonan, la

kernan punkton. Cxu vi konas Ragna?

FJELDBO

Ragna Monsen? Jes; tiel de mencio.

STENSG[*A]RD

Jes, sxi foje venas al la familio de la cxambelano.

FJELDBO

En tuta silento. Sxi kaj frauxlino Bratsberg estas amikinoj ekde la

tempo de konfirmacio.

STENSG[*A]RD

Kaj kion vi diras pri sxi?

FJELDBO

Jes, post cxio kion mi auxdis, sxi certe estas ege sxatinda knabino.

STENSG[*A]RD

Ho, vi devus esti vidanta sxin en la hejmo. Sxi ne havas penson krom

pri la du etaj gefratoj. Kaj kiel estas sxi ja fleginta sian

patrinon! Vi scias ke la patrino estis mense malsana la lastajn

jarojn de sia vivo.

FJELDBO

Jes, efektive; mi mem estis kuracisto tie dum tempo. Sed diru al mi,

kara amiko, cxu mi kredus, ke --?

STENSG[*A]RD

Jes, Fjeldbo, mi vere amas sxin; al vi mi povas tion diri. Jes, mi

bone komprenas, kio mirigas vin. Vi trovas strange, ke mi tiel rapide

post --. Jes, vi ja scias, ke mi estis fiancxigxinta en Kristianio?

FJELDBO

Jes, oni rakontis tion.

STENSG[*A]RD

La tuta rilato estis seniluzio. Mi _devis_ rompi; estis la plej bona

por ambaux partoj. Kredu, mi suficxe suferis sub tiu afero; mi sentis

min turmentata kaj premegata --. Nu, bona Dio, nun mi estas ekster

tio; tio estis ja mia kialo por forlogxigxi.

FJELDBO

Kaj rilate al Ragna Monsen vi estas certa pri vi mem?

STENSG[*A]RD

Jes, mi estas, vi kredu! En tio ne eblas erari.

FJELDBO

Sed do je Dio, fine decidu vin! Estas granda felicxo! Ho, mi povus

tiom diri --

STENSG[*A]RD

Cxu vi povus? Cxu sxi ion diris? Eble al frauxlino Bratsberg?

FJELDBO

Vi ne komprenas min. Sed kiel eblas, ke vi meze dum tio cxi, povas

iradi cxi tie dibocxante en politikaj orgioj? Imagu ke la vilagxara

babilado povas penetri en animon, kiu --

STENSG[*A]RD

Kaj kial ne? La homo tamen ne estas tute simpla masxino. Almenaux mi

ne. Krome, gxuste tra tiuj luktoj kaj konfliktoj la vojo kondukas al

sxi.

FJELDBO

Damnite banala vojo.

STENSG[*A]RD

Fjeldbo, mi estas ambicia; tion vi bone scias. Mi volas antauxen en

la mondo. Pripensante ke mi havas tridek jarojn, kaj ankoraux staras

cxe la komenco, mi sentas la dentojn de la konscienco mordi.

FJELDBO

Jes, sed ne estas gxiaj sagxodentoj.

STENSG[*A]RD

Ne utilas paroli kun vi. Vi neniam sentis tiun pelantan, instigantan

deziron. Vi vagadis pigre cxiujn viajn tagojn, -- jen kiel studento,

jen antaux la ekzameno, jen eksterlande kaj nun cxi tie --

FJELDBO

Nu jes, eble; sed tamen estis gxuinde. Kaj ne sekvas iu lacigxo

poste, kiel tiu, kiun oni sentas, kiam oni estas malsuprentretinta de

la tablo post kiam --

STENSG[*A]RD

Kiun ajn aludon; sed tiun cxi mi damninde ne toleras! Vi malbonfaras

per tiajxo. Vi forprenas de mi la spiritan levigxon --

FJELDBO

Jes, sed sciu do; kiam la levigxo estas tiel malfiksa --

STENSG[*A]RD

Ne faru, mi diras! Cxu vi rajtas enrompi en mian felicxon? Cxu vi

eble kredas, ke mi ne estas honesta?

FJELDBO

Ho jes, je la cxielo, mi kredas!

STENSG[*A]RD

Nu, kial do fari min senenhava kaj abomena kaj malfidema al mi mem?

(bruo kaj kriado en la tendo) Auxskultu, auxskultu! Ili trinkas je

mia sano! Tio, kio povas kapti tiom multajn, -- je la eterna Dio, en

gxi _estas_ vero!

(_Frauxlino Bratsberg, frauxlino Monsen_ kaj _kandidato Helle_ de

maldekstre transpasxas la ejon mezfone.)

KANDIDATO HELLE

(al _frauxlino Bratsberg_) Jen vidu, frauxlino; jen staras ja gxuste

advokato Stensg[*a]rd.

TORA

Jes, do mi ne pluen akompanos vin. Bonan nokton, Ragna! Bonan nokton;

bonan nokton!

HELLE kaj FRAUXLINO MONSEN

Bonan nokton; bonan nokton! (Ili eliras dekstren.)

TORA

(pli proksima) Mi estas la filino de la posedanto de la ferfarejo,

sinjoro Bratsberg. Mi havas leteron por vi de patro.

STENSG[*A]RD

Por mi --?

TORA

Bonvolu; jen gxi estas. (volas foriri)

FJELDBO

Cxu vi permesas ke mi akompanu?

TORA

Ne, dankon; ne akompanu. Bonan nokton. (eliras maldekstre)

STENSG[*A]RD

(legas pere de paperlanterno) Jen kio?

FJELDBO

Sed kara, -- kion skribas la cxambelano?

STENSG[*A]RD

(ekridas) Tion mi do ne atendis!

FJELDBO

Sed diru do --?

STENSG[*A]RD

Cxambelano Bratsberg estas kompatinda ulo.

FJELDBO

Kaj tion vi kuragxas --

STENSG[*A]RD

Kompatinda; kompatinda! Diru al kiu ajn. Nu, tamen ne faru. (kasxas

la leteron) Lasu tion inter ni!

(La kunvenantoj elvenas de la tendo.)

PROPRIETULO MONSEN

Sinjoro kunvenestro! Kie estas sinjoro Stensg[*a]rd?

LA AMASO

Jen li staras! Hura!

LUNDESTAD

La sinjoro advokato forgesis sian cxapelon. (donas gxin al li)

PRESISTO ASLAKSEN

Bonvolu; jen puncxo! Tuta bovlo!

STENSG[*A]RD

Dankon; ne pli.

MONSEN

Kaj la membroj eble memoras, ke morgaux ni kunvenos en Storli cxe mi

por --

STENSG[*A]RD

Morgaux? Ne, ja ne estus morgaux --?

MONSEN

Ja certe; por decidi pri la cirkulero, kiu --

STENSG[*A]RD

Ne, morgaux mi vere ne povas -- Mi vidos postmorgaux aux la tagon

sekvantan. Nun, bonan nokton, sinjoroj; koran dankon pro hodiaux, kaj

hura por la estonteco!

LA AMASO

Hura! Ni akompanu lin hejmen!

STENSG[*A]RD

Dankon; dankon! Vi do ne devas --

ASLAKSEN

Ni cxiuj akompanos vin.

STENSG[*A]RD

Do faru. Bonan nokton Fjeldbo; cxar vi ja ne akompanos?

FJELDBO

Ne. Sed tion mi volas diri al vi, ke tio kion vi diris pri cxambelano

Bratsberg --

STENSG[*A]RD

Tsx, tsx; estis troigita en la esprimo. Forstreku tion! -- Nu ja,

miaj estimataj amikoj, se vi volas akompani, do venu; mi antauxas.

MONSEN

Vian brakon, Stensg[*a]rd.

BASTIAN

Kantistoj! Ekkantu! Ion vere nacian!

LA AMASO

Kanton! Kanton! Muzikon!

(Popoleca kanto estas ludata kaj kantata. La procesio elmarsxas

dekstren en la fono.)

FJELDBO

(al _Lundestad_ kiu postrestas) Grandioza sekvantaro.

LUNDESTAD

Nu jes. Tamen ankaux elstara estro.

FJELDBO

Kaj kien vi nun do iros, sinjoro Lundestad?

LUNDESTAD

Mi? Mi iros hejmen por kusxigi min.

(Li salutas kaj foriras. _Doktoro Fjeldbo_ postrestas sola.)

Kurteno

DUA AKTO

(Gxardeno-cxambro cxe la cxambelano. Elegantaj mebloj, piano, floroj

kaj raraj plantoj. Enirpordo en la fono. Maldekstre estas pordo al la

mangxocxambro; dekstre pluraj vitraj pordoj al la gxardeno.)

(_Presisto Aslaksen_ staras cxe la enirpordo. _Servistino_ estas

enportanta kelkajn fruktobovlojn maldekstre.)

SERVISTINO

Jes, sed vi ja auxdas, ke la gastoj ankoraux sidas cxetable. Vi devas

reveni poste.

ASLAKSEN

Ne. Cxu mi do ne povas atendi?

SERVISTINO

Jes, se vi tion preferas; vi povas sidi _jen_ dume.

(_Sxi_ iras en la mangxocxambron. _Aslaksen_ eksidas cxe la pordo.

Pauxzo. _Doktoro Fjeldbo_ envenas de la fono.)

FJELDBO

Nu, bonan tagon, Aslaksen; cxu vi _tie cxi_?

SERVISTINO

(revenas) Ho, kiel malfrue la doktoro venas!

FJELDBO

Mi vokigxis al malsanulo.

SERVISTINO

Kaj la cxambelano kaj la frauxlino postdemandis vin.

FJELDBO

Cxu ili faris?

SERVISTINO

Jes, la doktoro absolute envenu. Aux cxu mi eble sciigu ke --

FJELDBO

Ne, ne; ne faru. Mi certe ekhavos pecon da mangxajxo poste; nun mi

dume atendas cxi tie.

SERVISTINO

Jes, ili certe baldaux estos finintaj. (Sxi eliras en la fono.)

ASLAKSEN

(iom poste) Kaj vi povas preterlasi tian gastig-regalon, -- kun

kukoj kaj bona vino kaj cxiaj bonajxoj?

FJELDBO

Jes, je diablo, oni pleje ricevas tro ol malmulte el bonajxoj cxi tie

en la regiono.

ASLAKSEN

Pri tio mi ne povas samopinii.

FJELDBO

Hm. Sed diru, -- cxu vi iun atendas?

ASLAKSEN

Mi iun atendas, jes!

FJELDBO

Kaj hejme estas tolereble bone? Via edzino --?

ASLAKSEN

Kusxas lite kiel ordinare; tusas kaj marasmigxas.

FJELDBO

Kaj la dua plej agxa?

ASLAKSEN

Ho, li estas kaj restas invalida; tion vi ja scias. Tiel ja estu por

ni; -- kion diable utilas paroli pri tiajxo!

FJELDBO

Ke mi rigardu vin, Aslaksen!

ASLAKSEN

Nu; kion vi volas vidi?

FJELDBO

Hodiaux vi trinkis.

ASLAKSEN

Mi ankaux faris hieraux.

FJELDBO

Hieraux; jes, nu lasu tion; sed hodiaux kaj --

ASLAKSEN

Sed tiuj tie interne? Sxajnas al mi, ke ankaux ili trinkas.

FJELDBO

Jes, kara Aslaksen, vi iamaniere pravas; sed la kondicxoj tamen estas

malsamaj en nia mondo.

ASLAKSEN

Mi ne elektis miajn kondicxojn.

FJELDBO

Ne, Dio elektis por vi.

ASLAKSEN

Ne, li ne faris. Estas homoj kiuj elektis. Daniel Hejre elektis, kiam

li prenis min el la presejo kaj igis min studi. Kaj cxambelano

Bratsberg elektis, kiam li ruinigis Daniel Hejre, tiel ke mi devis

reiri al la presejo.

FJELDBO

Nun vi parolas kontraux propra scio. Cxambelano Bratsberg neniam

ruinigis Daniel Hejre; Daniel Hejre ruinigis sin mem.

ASLAKSEN

Nu do! Sed kiel kuragxis Daniel Hejre ruinigi sin mem, kiam li tiel

respondecis por mi? Dio ankaux kulpas, kompreneble. Kial li donus al

mi talentojn kaj kapablon? Nu, tiujn mi ja estus povinta uzi kiel

honesta metiisto; sed jen venis la maljuna babilacxulo --

FJELDBO

Jeno estas fia, kion vi diras. Daniel Hejre efektive atentis pri vi

en la plej bona intenco.

ASLAKSEN

Nu, lia bona intenco, je Dio, malmulte helpas al mi. -- Tie ene, kie

ili nun sidas tostante kaj je-la-via-sanigxante, tie ankaux mi sidis;

estis kiel unu el ili; estis bele vestita --! Tio do estus io por mi;

por mi, kiu tiom legis, kaj kiu tiom longe soifis por partopreni en

cxio tio, kio estas glora en la mondo. Ho jes! Kiom longe estis Jeppe

en paradizo? Knalo kaj falo, elen denove; -- la tuta gloro

litermiksigxis, kiel ni diras en la presejo.

FJELDBO

Nu ja; pri vi tamen ne tiel malbone statis; vi ja havis por vivteno

vian metion.

ASLAKSEN

Jeno estas bona babilado. Post tiajxo la rango ne plu estas ies

rango. Ili forprenis de mi mian starejon kaj metis min sur

glaci-glitajxon, -- kaj aldone mi devas auxdi mokvortojn cxar mi

stumblas.

FJELDBO

Nu; mi efektive ne volas severe riprocxi vin --

ASLAKSEN

Ja, tiel vi ja faras gxuste. -- Estas stranga konfuzo! Daniel Hejre

kaj la providenco kaj la cxambelano kaj la sorto kaj la cirkonstancoj

-- kaj ankaux mi mem! Mi foje intencis klarigi cxion tion, kaj verki

libron pri gxi; sed cxio estas tiel damnite kompleksa ke --

(ekrigardas al la pordo maldekstre) Jen jen; nun ili ekstaras de la

tablo.

(La festenantoj, _sinjorinoj kaj sinjoroj_, dum gaja interparolo iras

el la mangxosalono elen en la gxardenon. Inter la gastoj estas

_advokato Stensg[*a]rd_ kun _Tora_ cxe la maldekstra kaj _Selma_ cxe la

dekstra brako. _Doktoro Fjeldbo_ kaj _presisto Aslaksen_ staras supre

apud la pordo en la fono.)

STENSG[*A]RD

Jes, mi ja estas fremdulo cxi tie; la sinjorinoj do diru, kien mi

ilin konduku.

SELMA

Elen en la libero; vi devas vidi la gxardenon.

STENSG[*A]RD

Ho jes, estus gxuinde! (eliras tra la antauxa vitra pordo dekstre)

FJELDBO

Sed je Dio, tie estas ja Stensg[*a]rd!

ASLAKSEN

Jes, estas li, kiun mi sercxas. Mi suficxe longe postkuris lin;

felicxe mi do renkontis Daniel Hejre --

(_Daniel Hejre_ kaj _Erik Bratsberg_ venas de la mangxosalono.)

DANIEL HEJRE

He-he; je mia savo la sxereo estis bonega! Mi ne gustumis similajxon

post kiam mi estis en Londono.

ERIK BRATSBERG

Jes, cxu ne? Gxi povas tute vivigi homon!

DANIEL HEJRE

Ahx, ahx; estas vera gxojego vidi sian monon tiel bone elspezita.

ERIK BRATSBERG

Kiel? (ridetante) Nu; jes, jes do!

(Ili eliras en la gxardenon.)

FJELDBO

Vi parolos kun Stensg[*a]rd, vi diras?

ASLAKSEN

Mi faros.

FJELDBO

Pri komercajxoj?

ASLAKSEN

Kompreneble; la festoraporto en la gazeto --

FJELDBO

Jes, sciu, -- tial vi devas dume atendi tie ekstere --

ASLAKSEN

En la koridoro?

FJELDBO

En la antauxcxambro, jes! Cxi tie estas nek tempo nek loko --; mi

atentos kiam Stensg[*a]rd momenton estas sola; auxdu --!

ASLAKSEN

Ho jes; mi atendas gxis mia tempo venos. (eliras en la fono)

(_Cxambelano Bratsberg, bienposedanto Lundestad, ferfareja

administranto Ringdal_ kaj kelkaj aliaj sinjoroj elvenas de la

mangxosalono.)

CXAMBELANO

(en konversacio; al _Lundestad_) Senrespekte, vi diras? Nu, pri la

formo mi ne multe atentas; sed estis oraj eroj en tiu parolado; pri

tio mi povas certigi al vi.

LUNDESTAD

Nu jes; cxar la cxambelano estas kontenta; tial ankaux mi povas tia

esti.

CXAMBELANO

Tion ankaux mi opinias. Nu, jen la doktoro! Kaj versxajne kun

malplena stomako?

FJELDBO

Ne gravas, sinjoro cxambelano; cxi tie ne estas longa distanco al la

mangxajxejo; -- mi rigardas min duone kvazaux hejmano en la domo.

CXAMBELANO

Jen, jen; cxu tiel? Tion vi do ne devus fari antauxtempe.

FJELDBO

Kiel? Vi do ne ofendigxas? Vi ja mem permesis al mi --

CXAMBELANO

Kion mi permesis al vi, estas permesita. -- Nu, nu; konsideru vin

hejmano, kaj vidu cxu vi trovos la vojon al la mangxajxejo.

(frapetas lin sur la sxultron kaj turnas sin al _Lundestad_) Jen

_jen_ estas iu; lin vi povas nomi aventuristo kaj -- kaj tio alia,

kion mi ne memoras.

FJELDBO

Sed sinjoro cxambelano!

LUNDESTAD

Ne, mi asertas --

CXAMBELANO

Neniuj disputoj post la mangxo; ne estas komforte. Nun baldaux ni

ricevos kafon tie ekstere. (eliras kun la gastoj en la gxardenon.)

LUNDESTAD

(al _Fjeldbo_) Cxu auxdigxus kiel strange ke la cxambelano kondutas

hodiaux?

FJELDBO

Tion mi rimarkis jam hieraux vespere.

LUNDESTAD

Imagu; li absolute insistas pri tio ke mi estus nominta sinjoron

Stensg[*a]rd aventuristo aux io tia!

FJELDBO

Ho, pa, sinjoro Lundestad; se nun tiel estus? Sed pardonu; mi devas

malsupreniri por saluti la sinjorinojn de la domo. (eliras dekstre)

LUNDESTAD

(al _Ringdal_, kiu pretigas ludtablon) Kiel klarigxas tio, ke

advokato Stensg[*a]rd venas cxi tien?

RINGDAL

Nu, diru al mi, vi. Unue li ne estis en la listo.

LUNDESTAD

Do poste? Post la supersxutado, kiun la cxambelano ricevis hieraux --?

RINGDAL

Jes, cxu vi komprenas tiajxon?

LUNDESTAD

Kompreni tion? Ho jes, ho jes.

RINGDAL

(pli mallauxte) Cxu vi opinias, ke la cxambelano timas lin?

LUNDESTAD

Mi opinias, ke li estas singardema, -- mi opinias.

La Asocio de la Junuloj: Dramo en kvin aktoj · 第 1 / 7 段