T. Foliis obovatis, subtus tomentosis. _M. S. V._ p. 910.
In hortis insulae Tannae semel hanc arborem vidimus, mense Augusto sive
sub finem brumae foliis orbam, fructu maturo in ramulis haerente. Arbor
erat vasta, et excelsa. Drupa tripollicaris, ovata, sulcata, nucleo
oblongo, avellanae nucis sapore, quare etiam in Banda et Batavia inter
obsonia cum aliis fructibus mensae apponitur, ab Europaeis enim pluris
existimatur, quam ab indigenis, quippe qui vilipendunt quicquid ventrem
non adeo implet. Apti sunt hi nuclei, qui amygdalorum loco adhibeantur,
sed oleo tam copioso non pollent. Plantari solent huius generis arbores
circa aedes in areis amplis, ubi sedilia eollocantur, propter densam
lateque extensam quam praebent umbram. Materies exstruendis navigiis
idonea, levis enim est et in aqua marina per multos annos perdurat.
Cortex et folia nigrum pigmentum praebent, quo dentes Indorum
insiciuntur, nec non atramentum Indicum inde componitur. Hanc arborem
ter singulis annis maturos fructus perferre auctor est Rheede.