Taheitenses huius arboris fructum _Rattá_ vocant, ipsam arborem _Hi_
appellant, quod a voce _If_ apud Papuanos in Nova Guinea usitata non
admodum differt; nuces _E-ifi_, quas Cookius in novissimo itinere Tom.
1. p. 393. commemorat, ad Inocarpum quoque procul dubio referri debent.
Earum nucleus reniformis, compressus, pollicaris circiter diametri,
assatus et decorticatus ab insularum Societatis, Amicorum, marchionis,
novarum Hebridum, novae Guineae et moluccarum incolis comeditur.
Nostrates hanc nucem castanearum loco habebant; sapor tamen minus
gratus est, licet dulcescens; substantia durior, minus farinosa,
ventriculo debiliori non conducit. Vires plantae et praesertim corticis
adstringentes, alvum obstipant, et dysenteriam sistunt; quare etiam ad
hunc scopum in nosocomio amboinensi decoctum aquosum corticis crebro
adhibetur, teste Rumphio; licet hoc medicamine aegrorum vita
periclitari potius quam sanitas restaurari videatur. Papuani succo
expresso glutinoso, resinoso telorum apices obliniunt, hoc autem gluten
exsiccatione nigrum colorem induit. Forte et resinosum illud, quo
sagittas Mallicollensium obductas vidimus et quod illorum astutia pro
veneno nobis venditabat, ex Inocarpi succo pariter praeparatum erat.
Nomen arboris apud Mallicollenses _Nias_ audit, apud insulae Tannae
indigenas _Emmer_. Inocarpum arboribus cultis in hisce regionibus vix
adnumerarem, etsi in societatis insulis forte colitur.
{51} Arbor excelsa, crassitie corporis humani, cortice fusco rimoso.
Rami liguosi tereres, patentes, varie divisi, fusci, rimosi.
Folia alterna subdisticha, petiolata, ovato-oblonga, vix cordata,
obtusa, retusaque, rarius acuta, integerrima laevia, patentia, venis
plurimis reticulata, spithamea, (juniorum arboram pedalia). Petioli
teretiusculi patentes, laeves, transversim striati, semipollicares.
Pedunculi universales axillares, subsolitarii, teretes, patentes pube
nigra tecti, palmares. Racemus filiformis simplicissimus. Pedicelli
brevissimi, sparsi, conferti. Flores obscure albidi, vix semunciales.
NB. Racemus in Linn. Suppl. pl. p. 239. perperam Spica vocatur.
CAL. _Perianthium_ monophyllum bifidum, laciniis subaequalibus,
rotundatis, pube nigra vestitis.
COR. monopetala tubulosa. _Tubus_ cylindricus longitudine calycis.
_Limbus_ quinque vel sexpartitus calyce longior, laciniis linearibus
undulatis patentireflexis.
STAM. _Filamenta_ decem vel duodecim brevissima, tubo duplici serie
inserta, ordine superiore in ipsa fauce, cum inferiore alternante.
_Antherae_ parvae, ovatae, erectae.
PIST. _Germen_ oblongum villosum. _Stylus_ nullus. _Stigma?_ punctum
exiguum excavatum.
PER. _Drupa_ magna, reniformis vel ovata, compressa viridis,
monosperma, pulpa carnosa tenui.
{52}
SEM. _Nux_ solitaria, ovata, constans e fibris lignosis, crassioribus
intertextis: nucleo ovali, compresso, albo.
OBS. Pili in germine, an stylorum vices agunt?