3. SPONDIAS DULCIS. F.

S. petiolis teretibus sexjugis: foliolis serratis, costatisque F.

Arbor procera, umbrosa, coma pulcra, late diffusa. Truncus crassitie,

corpus humanum superat, erectus, ramosus, quinquaginta pedum

altitudine, quotannis ante nouam foliationem florens, mense septembri.

Rami diffusi, patentes, teretes, cortice brunneo, scabro. Folia sparsa,

conferta, petiolata, pinnata, sexjuga cum impari; foliola

oblongo-lanceolata, acuminata, subtilissime serrata, glabra, patentia,

costata neruo marginali, venis plurimis simplicibus parallelis rectis,

a rachi media in costas ad angulum rectum excurrentibus, saturate

viridia, palmaria. Petioli communes, teretes, laeues, patentes,

pedales; proprii suboppositi compressiusculi, semipollicares.

Pedunculus in apice ramulorum uniuersalis, terminalis, teres, laeuis,

erectiusculus, longitudine petioli communis. Racemus magnus compositus.

Pedunculi partiales alterni teretes, glabri, horizontales, superiores

sensim minores adscendentes palmares; pedicelli vniflori, sparsi

breuissimi. Flores parui, flavo-virentes.

CAL. _Perianthum inferum_, minimum, quinquepartitum laciniis

aequalibus, acutis pallide viridibus.

COR. _Petala_ quinque lanceolata, patentissima, calycis laciniis

interjecta, infera. _Nectarium?_ Annulus carnosus, torulosus, germen

cingens, flauus.

{34}

STAM. _Filamenta_ decem subulata, petalis breuiora patentia. _Antherae_

ouatae, erecto-incumbentes.

PIST. _Germina_ quinque minuta, globosa, basi coalita. _Styli_ quinque

cylindrici, basi approximati, apice recurvi, longitudine staminum.

_Stigmata_ obtusa.

PER. _Drupa_ oualis, obtusa, magna, glaberrima, aurea, odore sub

nauseoso foetida; putamine exteriore tenuissimo, punctato, acri, dentes

arrodente, amaricante, pulpa carnosa, succulenta, dulci, acidulata,

aromatica, fragrante. _Nux_ in medio dura, lignosa, ouata, fibrillis

duris pungentibus undiquaque echinata, quinquelocularis, dissepimentis

membranaceis.

SEM. Nuclei solitarii, ouati, compressi, quamplurimum abortini.

Haec spondiae species per societatis et Amicorum insulas colitur,

inprimis in Taheiti frequentissima. Eius fructis siue vere aurea poma

in racemulis nutantibus proueniunt, et sapidissimis saluberrimisque

jure adnumerantur, ejusdem fere ac Bromeliae Ananae fructus saporis,

sitim non solum facile tollunt sedantque, sed etiam aegris, licet

biliosis affectionibus et obstructionibus laborantibus, sine discrimine

conceduntur; aluum leniter reserantes, antiseptici, et inter horaeos

fructus dignissimi qui principem locum occupent. Nomen taheitensium

_e-Vi_. Determinent alii, an haec nostra species cum spondia Myrobalano

Linnaei, M. S. V. p. 428. n. 2. siue Celeberr. Jacquini spondia Mombin

conjungenda sit, nec ne. Si rectius segregavi, {35} Linnaeanae species

novis differentiis specificis donandae sunt.

De Plantis Esculentis Insularum Oceani Australis Commentatio Botanica · 第 6 / 76 题