XVII. IN MERCURIUM.

1 Mercurium cano Cyllenium, Argicidam,

Cyllenen regentem, et Arcadiam pecorosam,

nuntium immortalium perutilem, quem peperit Maja,

Atlantis filia, Jovis in amore congressa,

5 veneranda; beatorum autem deorum vitavit cœtum,

antrum habitans umbrosum; ubi Saturnius

cum-Nympha pulcris-comis miscebatur nocte intempesta,

quando dulcis somnus occupabat candidis-ulnis Junonem;

latebat vero immortalesque deos, mortalesque homines.

10 Et tu quidem sic salve, Jovis et Majæ fili:

a te autem ego exorsus transibo alium ad hymnum.

Salve, Mercuri gratiarum-dator, internuntie, dator bonorum.

Homeri Carmina et Cycli Epici Reliquiæ. Pars Tertia: Hymni · 第 25 / 65 题