"ô! Leer me toch hoe 'k moet tot de fortuin geraken,"
Vroeg aen zyn vader laetst een zoon vol hoogmoed,--"zeg?"
"Er is," sprak de ouderling, "een eer- en roemvol weg,
Te weten: van zich nut aen 't algemeen te maken,
Van alles, zyne rust, zyn kunst aen 't vaderland,
Zyn dagen zelfs ten best te geven..."
"Och! al te lastig valt zulk leven,
Ik wil een baen van laegren trant."
"De kuipery? ô dit lukt wis."--"Neen, 'k wil iets vromer:
Verryken zonder vlek, doch d'hand aen 't werk niet slaen."
"Wel nu! blyf dan maer enkel droomer,
'k Zal zulken veel die 't meê woû gaen."
_Turnhout, 1840._