_E Mèste Apian clauguè, brandant la tèsto:
--Es messagié l'esperit! Quand li barco
Davans lou Malatra fasien desciso,
Iéu lou sentiéu, qu'aquelo malurouso
(Car dèu avé, jitado à la ribiero,
Fa puto-fin) èro pèr nous adurre,
A tèms o tard, quauque marrit rescontre.
Ai! mi sèt barco! Ai! mi chivau de viage!
Dire que tout acò s'envai au fóudre!
Es la fin dóu mestié... Pàuri coulègo,
Poudès bèn dire: Adiéu la bello vido!
A creba, vuei, pèr tóuti, lou grand Rose.--
E' m'acò, de l'espalo à la centuro
S'estènt envertouia li tourtouiero
E li restant d'arnés que ié soubravon,
D'à pèd sus lou dougan touto la chourmo
Remountè vers Coundriéu, sènso mai dire._
[Illustration]
[Illustration]