_Desempièi quatre jour, souto la rodo
Ansin dóu grand soulèu e souto l'uscle
De l'èr dóu Ro, de l'auro que rabino,
A travès dis embroi de touto meno,
Dis agacin, di graveiroun, di gafo,
Peniblamen gaubejant sa manobro
E pèr ouro abracant sa miejo-lègo,
Avien li Coundriéulen pres la remounto,
Quand, au cinquèime jour, en drecho visto,
Lou Pont Sant-Esperit sus l'estendudo
Espandiguè si vint-e-dos arcado.
E, proche di pourtau coume fuguèron,
Au prince lou patroun fasènt un signe:
--Vès! ié diguè, segnour, aquelo pielo
Que i'a 'no grosso mato d'espargoulo,
La vesès? Es d'aqui que, de coustumo,
Benesissien tóuti lis an lou Rose...
Ah! coume acò 'ro bèu! Emé li barco
Anavian querre en terro, eila, lou prèire
Que, pourtant lou Bon-Diéu, entre li ribo
Dóu flumenas, venié, dre sus la poupo,
Aussa lou sant soulèu davans lou pople
Curbènt dóu pont amount li parabando...
Tout acò se fai plus e noun coumprene,
Iéu, coume vai qu'ansin vuei tout derruno...
--Ah! n'en veirés bèn d'autro! aqui l'Angloro
Cridè au patroun, sabès? lou mounde viro...
Vous l'ai pas di que sus lou ranc de Tourno
De gròssi treboulino èron marcado?
--Tu! ragagnous la remouquè lou mèstre,
Au Malatra t'entourne qu'au t'a ducho!
Que rèn que soun aflat, d'aquel escòrpi,
Farié passa pèr iue uno barcado
De crucifis... Amaino!--_