_E s'adreissant siavet à la chatouno:
--Es aqui, ié diguè, mounte barrulo
Lou Dra dóu Rose, aqui mounte li Fado
Escriguèron li sort de la ribiero,
Que nous anan liga, pichoto Angloro.
E, souto lou regard pièi de la Luno
E de tout lou feran de la chauriho
Que nous van èstre pèr temouin e sousto,
Dins lou Grand-Gourg de la font, en brasseto
Nous aprefoundiren.--Elo, enmascado,
Respoundeguè:--Moun Dra, la flour de Rose
Noun aguè jamai pòu dis aigo bluio
Ounte lou cèu miraio sis Ensigne.
Nadarai emé tu, iéu, de-counservo,
Coume lou pèis de primo, quand remounto
Lou ribeirés, au tèms de l'eissagage.
--O, nadaren ensèn dins l'aigo roso,
Guihèn apoundeguè, dins l'aigo puro,
L'as di, coume lou pèis de primavero
Que dins lou Rose vai, de riso en riso,
Au grouadou di font superiouro.
--Mai pèr nous benesi i'aura lou prèire?
Venguè subitamen la bono chato.
--Ah! i'a 'n bèu tèms qu'es mort, faguè lou prince,
Lou prèire de l'autar ounte t'aduse!
Mai pèr nous benesi, nous canta messo,
Auren-ti pas, de qu'as pòu? li tourtouro
Que si murmur d'amour jamai noun moron!--
Elo d'acò, verai, fuguè 'n pau tristo;
E pièi, aguènt pensa, diguè:--Siéu bèsti!
Dóu signe de la crous que l'escounjuro
Se pòu-ti que lou Dra subigue dounde
L'óutrajouso vertu? Mai iéu menimo,
D'abord que me veirai souto lis arco
Dóu Pont Sant-Esperit, ounte figuro
Lou grand sant Micoulau dins sa capello,
Iéu ié demandarai que fague plòure,
Éu, sa benedicioun pèr li que nadon,
Que nadon à la bèu enfre lis oundo!--_