_Oh! Diéu! cresès que la fuguè, countènto!
Au còu i'aurié sauta. Mai, basto, à l'ouro
Que li cafè cantant, la niue, se vuejon,
Guihèn, un cop, se devinant pèr orto,
A rescountra pamens li Veniciano,
E zóu! vers lou pountin di cantarello
S'es entaula, soulet, pèr galantiso.
A passa la journado emé sa bruno
E, de retour dóu countentié, galejo:
--Eh! bèn, iè fai, aquéu tresor de papo
Qu'es amaga 'n Avignoun dins lou toumple,
Aquelo rastegagno d'apoustòli,
Aquéli douge barban d'or que gardo
Lou Baseli, quouro lis anan querre?
--Segnour, uno diguè, fugués tranquile!
Avèn quau fau pèr tenta l'aventuro
Emai pèr metre à mort, s'es necessàri,
Lou Baseli!--Pòu! se coumpren de soubro,
Ajustè 'no autro, que pariero trovo
Noun siegue pas grand causo pèr lou prince:
N'i'en manco d'or, estènt lou courtejaire
D'uno que n'en rabaio dins li flume!
--Dono, respoundeguè lou prince, aquelo
Noun avié de besoun, pèr èstre amado,
Que d'espeli (res n'en sarié jalouso?),
Coume fai la vióuleto umblo e requisto,
A l'oumbro d'un bouissoun, zoun-zoun lanlèro!--_