_Guihèn diguè:--Siéu à voste service,
Car la causo m'entrais: douge estatuo
En or massis, proun valon, vous l'acorde,
La peno de tenta sa descuberto.
--E diguè 'no autro (aquelo qu'èro bloundo),
Farian-ti pas, se fau, vira la broco,
Lou crevelet? Es un mestié que sabe.
E se i'a quaucarèn, ma dougaresso,
Tant founs que fugue, vai, faudra que sorte...
Mai, pèr sant Marc, ajustè 'n fasènt vèire
Tóuti si dènt de moustelo, te jure,
Que dariéu pas douge peto de gàrri
De ti douge apoustòli...--E zóu de rire!
--Franc que lis agon desclapa, ma bono,
Iéu à l'oustau, repliquè la proumiero,
L'ai toujour ausi dire, aquéu bèu sounge!
E i'a proun cinq cènts an que vivèn subre
La reflamour de sa verdo esperanço...
--E fasès bèn, mai que bèn, caspitello!
Diguè lou jouine sage; qu'es la vido?
Senoun un sounge, uno aparènço liuencho,
Un miramen sus l'aigo resquihouso
Que, davans nòstis iue fugènt de-longo,
Coume un gàrri-babòu nous escalustro,
Nous atrivo au simbèu e fai ligueto!
Ah! que fai bon pouja sènso relàmbi
Vers soun desir, emai siegue qu'un sounge!
Un tèms vendra, que vèn bessai trop vite,
Ounte auran tout, li gènt, souto la toco,
Ounte auran tout, saubran tout, à la tasto
E, regretous di farfantello vièio,
Quau vous dis pas que vendran las de viéure!--_