LXIII

_Li barquié risien plus: car sus li dougo

Courrié, de liuen en liuen, d'aquéli novo

Que marcon rèn de bon. Dins la barcado

Li moussu de Lioun parlavon meme

De gros batèu à fiò que pèr machino,

Sènso chivau ni maio ni fidello,

Remountarien contro aigo.--Oh! ço! d'estùrti

Poudrien crèire aquéli falabourdo!--

Bramavo Mèste Apian, quand se charravo

D'aquélis envencioun.--Mai s'avien d'èstre,

Dequé devendrien tant d'ome e d'ome

Que vivon dóu trahin de la ribiero,

Rigaire, carretié, lis aubergisto,

Li porto-fais, li courdié, tout un mounde

Que fai lou grou, lou chamatan, lou fube,

L'ounour, lou trefoulige dóu grand Rose?

Mai vesès pas que n'i' aurié, cavalisco!

Pèr ensuca, bougre, à cop de partego

Tóutis aquéli gus de tiro-l'aufo,

De treboulo-coumuno e filousofe!--

Uno aprensioun pamens, èro vesible,

Venié de s'espandi sus li figuro;

E n'èro pas sèns crento que Jan Rocho,

Entravaca pèr tant de causo treblo,

Arregardavo aquéu jouvènt estrange

Que, lou matin d'avans, sus la pinello

Avié sauta, venènt de sai pas mounte._

[Illustration]

[Illustration]

_CANT VUECHEN_

_A L'AVALIDO_

Le Poème du Rhône, en XII chants. Texte Provençal et Traduction Française · 第 76 / 296 题