_Ounte n'erian? La rigo coundriéulenco,
Au fiéu de l'oundo, intravo à l'archipèlo
Dóu Malatra, plen d'aubre e de verduro,
Quand, touto risouleto, sus la ribo
Apareiguè, coume s'es di, l'Angloro.
--Tòti! a fa lou grand patroun di barco
En estendènt li bras en travessiero.
Se trais lou cau en terro; la chatouno
L'envòuto à-n-un soucas; l'ami Jan Rocho
Destaco lèu lou nègo-chin:--Poulido,
Anen, dis, zóu dedins, que peses gaire.--
E d'aise, l'agantant pèr la centuro,
Éu l'isso dins la nau, hopo lanlèro!
Cadun ié vèn touca li cinq sardino,
Cadun ié fai:--Eh! bèn, que dis l'Angloro?
--Dise tout bèn de vous.--E la póusito,
N'i'a? n'i'a?--N'i'a pas que n'i'ague, dins li semo,
Mai toujour coume acò, basto que dure!--
Levado vòuto au cau, van querre en foro
Lou gros pilot dóu pont, e vogo à baisso!
Or tout reviscoula de rire em'elo,
Qu'en pro s'èro assetado la pichouno,
Jan Rocho ié venguè:--Santo que canto!
S'aviés pas mai de sèn que iéu, Angloro,
Sabes pas que farian?--Pancaro, digo...
--Eh! bèn, deman au vèspre, dins Bèu-Caire,
Anarian vèire ensèmble li coumèdi;
Farian parèu sus lou Prat; en brasseto,
Vers li bóumiano que tiron l'escorpe
Nous farian dire la bono fourtuno;
Vóutejarian pèr tóuti li cabano;
Te croumpariéu un bèl anèu...--De vèire!
--Noun, pas de vèire: d'or. E, rèire-fiero,
Te menariéu pèr nòvio à Sant-Maurise.
--Boudiéu! en galejant faguè la chato,
Pèr demoura tout l'an amount souleto
Emé de gènt que soun jargoun fai rire?
--Ah! vai, que nòsti rigaudoun soun brave
Pèr danseja sus li bargiho ensèmble...
--Jan Rocho, noun; e tè, vos que te digue,
Iéu, moun franc valentin? Siés un bon drole,
Siés gros, gaiard, siés (coume dis moun paire)
Un ribeiròu de la proumièro lèvo...
Mai n'i'a'n mai avança que tu, moun ome!
Un que dins li revòu, que dins li toumple,
Dins lis engloutidou, li cros, li mueio,
T'emboursarié, te negarié, moun paure,
Se te prenié de pesca dins sa lono.--
E s'esclatè la chato d'un bèu rire:
Talo uno pesqueirolo, quand cabusso
Pèr aganta 'n peissoun e que respousco._