LI

_Un jour, se conto,

En ribo de Bèu-Caire uno femeto

Lavavo sa bugado dins lou Rose

E, tout en bacelant, à la subito

Veguè, dins lou courrènt de la ribiero,

Lou Dra, poulit e lèri coume un nòvi,

Qu'à travès dóu clarun ié fasié signe.

«Vène! ié murmuravo uno voues douço,

Vène! te farai vèire, bello chato,

Lou palais cristalin ounte demore

Emé lou lié d'argènt ounte m'ajasse

E li ridèu d'azur que l'encourtinon.

Vène! te farai vèire li fourtuno

Que se soun aclapado souto l'erso,

Despièi que li marchand ié fan naufrage,

E qu'ai encamelado dins mis ouide.

Vène! ai un pipaudoun que n'a que l'orvo

E que, pèr s'abari dins la sapiènci,

N'espèro que toun la, bello mourtalo!»

La jouino bugadiero, atrevarido,

Leissè toumba de sa man escumouso

Soun bacèu e 'm'acò, pèr l'ana querre,

S'estroupant vitamen à miejo-cambo,

Pièi au geinoui, pièi jusquo à miejo-cueisso,

An! perdeguè l'apès. Lou briéu dóu flume

L'envestiguè de soun oundado vivo,

L'entourtouiè, barbelanto, avuglado,

E l'entirè dins li aven ferouge

Que remoulinon avau souto terro.

L'aguèron bèu cerca 'mé la partego:

La retrouvèron plus, èro perdudo.

Passè de jour, passè d'an. A Bèu-Caire

Degun pensavo plus a la paureto,

Quand un matin, au bout de sèt annado,

La veguèron rintra, touto tranquilo,

Dins soun oustau, sa fardo sus la tèsto,

Coume se retournavo, à la coustumo,

Dóu lavadou: soulamen un pau palo.

Tóuti si gènt lèu la recouneiguèron,

E tout acò cridè: «Mai d'ounte sortes?»

En se passant la man sus lou front, elo:

«Vès, ié diguè, me sèmblo qu'es un sounge...

Que vàutri lou vougués crèire o pas crèire,

Sorte dóu Rose. En lavant ma bugado,

Ai toumba moun bacèu e, pèr l'avedre,

Ai resquiha dins un founsau terrible...

E me sentiéu embrassado souto aigo

Pèr uno oumbrino, un glàri, que m'a presso

Coume un jouvènt que fai un raubatòri...

Lou cor m'avié fa mau e, revengudo,

En un vaste soubau plen de fresquiero,

Enlumina d'uno lus eigalouso,

Emé lou Dra, souleto, me siéu visto.

Avié, d'uno fiheto entre-negado,

Agu 'n pichot--e iéu, pèr nourriguiero

De soun Draguet, sèt an m'a detengudo.»_

Le Poème du Rhône, en XII chants. Texte Provençal et Traduction Française · 第 64 / 296 题