_I pourtihoun d'Andanço e d'Andanceto
Es arribado enterin la floutiho
E i'an cargo de post, de talaguëgno,
De fais de dougo e de roudau de ciéucle.
E ribejant la costo parpelouso
Dóu Vivarés, toujour que mai arèbro,
Toujour que mai feroujo e travessudo,
Se van crousant, quasimen toco à toco,
Emé la maio lènto e la rejano
E li chivau d'uno autro longo tiero
Que sus Lioun peniblamen remounto.
--Salut!--De chasque las li bras se lèvon
E li capèu vouguejon dins l'espàci:
--Eh! coume vai lou viage?--A la coustumo!
--I'èro au Sant-Esperit lou gros mudaire?
--Regardavo au soulèu quant èro d'ouro.
--En bevènt à soun flasco?--Eto, pardinche!
--Es engrava lou pont vers Bagalanço?
--N'a pas parla lou gros Tòni.--L'Ardecho
Alor aura founsa contro lis isclo.
--Se pòu.--E vautre, alin à la Grand-Gafo,
Avès agu forço aigo?--Jusquo au vèntre!
--Mai de la fiero an panca fa li crido?
--Riscas pas de gagna la móutounesso,
Coulègo!--Coume vai?--D'en Aigo-Morto
Partian, i'a quinge jour, e vers Li Santo,
Se bidoursant subre sis ancoureto,
Vesian sus Rose un bastimen de Tùnis
Qu', en pano retengu souto la biso,
Esperavo l'embat pèr faire velo
Au proumié jour vers lou port de Bèu-Caire.
Èro carga de dàti e de jusiolo
Que, sus si vèsto roujo, èron garnido
De sequin d'or e de piastro lusènto._