_--E quant se met de tèms pèr la remounto?
--Depènd: i mes d'estiéu, quand l'aigo es liso,
Dins dès-e-vue o vint jour pòu se faire.
I pichot jour, quand la sesoun iverno,
N'en fau de trento-cinq, vès, à quaranto...
Mai lou terrible pièi es quand lou Rose,
Aboudenfli pèr li plueio autounenco
O pèr aquéli gròssi levantado
Qu'emé la pleno avau ié fan rebouto,
Mounto, emé soun eigasso de poustèmo,
Sus li trenado e paliero fourçudo,
Negant li caladat e li carrairo.
Sacre couquin! n'es uno de misèri,
Alor, quand li chivau, à la maieto
De chasco nau, tirant de quatre en quatre,
Veson plus lou camin e s'empatouion
Enjusquo au quiéu dins li blad, dins lis òrdi,
A li falé derraba 'mé 'no barro
Que se ié passa à dous souto lou vèntre!
O bèn, moussu, quand fau chanja de ribo
Pèr fourvia quauco ribiero grosso
Que s'entravèsso i pèd dis equipage;
O bèn, moussu, quand fau gafa l'Ouvezo,
Quand fau gafa lou Roubioun e la Droumo!
Es un brave travai! Contro li roco
En fringouiant li cordo se gausisson:
Fau faire un group, fau uno emploumbaduro;
Fau, à cop de destrau, toumba lis aubre
Que podon empedi; fau, milo-diéune!
A cop de poung, de pau e de partego,
Entanterin que li chivau se nègon,
S'agarri pèr camin emé li panto
Que, pèr gagna davans emé si couble
O trebóuja (coume disèn tout rufe),
Vendran enjarreta, de fes, li nostre...
Ah! boutas, n'i' a pèr tóuti!_