_Mai lou patroun Apian:--Empèri! crido.
La barco primadiero e li seguènto,
Au proumié cop d'empento, vers la gaucho
An représ soun draiòu. Sus l'aigo longo
Dóu tèms que van li nau tóuti souleto,
Lou prince blound deviso emé la chourmo.
Poulidamen ié conto qu'es d'Oulando
E fiéu de rèi e que vai en Prouvènço,
Bouscant la flour que porto pèr ensigne:
--Flour de mistèri, dis, incouneigudo
Is ome d'enfre terro, car dins l'aigo
Fai soun sejour emai soun espandido,
Flour de pantai, de gentun, de belesso,
Que mi Flamen la noumon «flour de ciéune»
E que, pèr tout païs ounte s'atrovo,
L'ome i'es gai e la dono i'es bello.
--Acò? diguèron en s'aprouchant tóuti,
Mai es la_ flour de Rose, _moun bèu prince,
L'esparganèu, que souto l'oundo naiso
E qu'amo tant, l'Angloro, d'ana cueie!
--L'Angloro?--Anen, avanço-te, Jan Rocho,
E digo-ié, faguèron, qu's aquelo...
--Autant que iéu poudès n'en parla vautre,
Respoundeguè brounzant un jouvenome
Que d'un liban fasié l'emploumbaduro.
--Oh! d'aquéu laid moudourre! ié cridèron,
Que! l'as belèu sounjado aniue, qu'en ribo
Fasié si panto emé quauque pescaire.
--Avès bèu dire e meissa, mai, pèr moio!
Rebriquè lou droulas, quand vers li tousco
Dóu Malatra, mounte l'Ardecho furgo,
Ié passas contro en empegnènt la barro
E que, li pèd descaus sus la sableto,
La vesès rire emé si dènt que mordon,
Ah! n'i' a de bèu que, se vous fasié signe
Dóu bout dóu det, cabussarias à l'aigo
Pèr i'ana traire un poutoun sus l'aubenco
De soun pèd nus!_