IV

_Ah! pèr sant Micoulau, quand s'encantavo

Lou Reinage, au pourtegue de la glèiso,

Cresès que n'èro un flame de triounfle

Pèr aquéu qu'èro Rèi de la Marino?

E cresès que n'i' aguèsse un de rebòbi

Pèr abéura la glòri dóu Reinage?

Li brout de biòu emé sa graisso mouflo

E li dindard e lis auco poupudo,

Li cambajoun estuba, li caieto

D'erbo chaplado e cuecho au four, bèn imo,

Li bòni pougno enredounido en tourto,

Pastado au burre emé d'iòu, li rigoto

Poulidamen plegado emé de pampo,

E lou vin blanc de païs que petejo,

Avien de tout, en aquéu jour, soun rule!

N'èro-ti pas entre-mitan d'aquéli

Baus fèr, Roco de Glun o Roco-Mauro,

Que Gargantian regnavo e que, ço dison,

Escambarlant lou Rose pèr ié béure,

Emé sa man en guiso d'escudello

Engoulissié li barco emai lis ome!

A Pèiro-Lato mostron la graviho

Que lou gigant traguè de sa sabato:

Un bèu roucas, tanca dins la planuro._

V

_Or, aquel an d'aqui, fèsto coulènto,

Aguènt Patroun Apian agu li joio

E dóu Reinage encapa la courouno,

Li bachelar de Coundriéu en riqueto

Avien touto la niue pourta de brinde

Au rèi nouvèu e, segound la coustumo,

Après lou brinde, en l'èr jita si vèire.

Car Mèste Apian, éu, avié l'equipage

Lou plus famous de touto la ribiero.

Calafatado emé de flo d'estoupo

Que retenien li tèsto di senepo,

De pego negro en foro enquitranado,

I' apartenien, cuberto o noun cuberto,

Sèt bòni barco entaiado à la bruto:

Lou Caburle d'abord, emé soun tèume

D'à poupo encastela--qu'aqui-dessouto

Cadun la niue ié dourmié dins soun cadre.

Emé sa pro taiudo, enourguido

Pèr l'esperoun de soun escasso forto;

Pièi la pinello o barco civadiero

Que di chivau pourtavo la pasturo;

Pièi à l'après lou batèu de carato,

Coume lis autre en varenglo de roure;

Pièi uno sisselando touto cloto,

Courbudo sus l'avans, carrado en rèire;

Dos gràndi savouiardo pèr adurre

Li carboun de Givors e 'no sapino

Pèr carga li castagno vivareso.

Sènso coumta dous coursié vo chaloupo,

De la filado amarra sus li costo,

Pèr embarca li gros chivau de viage

Que sus la dougo, au retour de Prouvènço,

Gaiardamen remountavon la rigo.

Patroun Apian avié pèr la remounto

Vuetanto bèu chivau à co rougnado

Que n'i'avié pas si parié sus lou Rose

E qu'en tirant la maio e la veituro,

I cop de fouit dóu baile de la troupo

E i tron de Diéu di carretié menèbre,

Fasien dóu flume estrementi la ribo._

Le Poème du Rhône, en XII chants. Texte Provençal et Traduction Française · 第 20 / 296 题