De vorigen. Jo. Cobus – daarna Bos.
CLÉMENTINE (tot Jo en Cobus die suffig zitten gaan). Kom ’r maar in, Jo
– Jo! (Jo knikt langzaam née).
COBUS (bevend). We zijn effen van huis weggeloope – want Saart – net as
’k zei – net as ’k zei...
BOS (tot Jo). Hier – ga zitte (schuift een stoel bij de kachel). Blijf
jij dàar maar, Cobus – Je het ’t zeker al gehoord?...
JO (snikkend). Van Barend, jà – maar van Gèert – ’t gebeurt zoo dikkels
dat ze in de roeiboot...
BOS. Nee – Die troost kan ’k je niet geve. Niet alleen dat ’r ’n luik –
maar ’t lijk was in staat van verregaande ontbinding...
JO (angstig). ... Ja – ja. – Maar as ’t Barend nou nièt is – wie zeit
dat ’t Barend...
BOS. ... Schipper Maatsuiker van de Verwachting het ’m herkend... En –
de oorringe...
JO. Maatsuiker? Maatsuiker? En as – die zich vergist?... Ik kom je
vrage om reisgeld, meneer, dan ga ’k zellef na De Helder...
BOS. Kom, gekheid!
JO (huilend). Barend mot toch begrave worde...
BOS. Daar zal de burgemeester van Nieuwediep wel voor zorge...