De vorigen. Simon. Marietje.
SIMON. Goeie avond. Sallemanders, wat ’n wind! Schei uit met je
verdomde gebler...
KNIERTJE. Scheelt je wat?
MARIETJE. As ’k an Mees denk...
KNIERTJE. Nou. Nou. Kijk is na Jo – die d’r vrijer is toch óók... ’n
goeie zeemansvrouw... domme meid... kinderachtige meid... Geef ’r maar
’n kommetje troost...
MARIETJE. ’t Loopt in de zèsde week...
COBUS. Huil niet voor je geslagen wordt!... Jullie hebbe nog niks mee
gemaakt!... Staat de ekiepazie voor de deur?
SIMON. ’k Heb ’r donders weinig lol in... As ’k ’t niet voor Dáan...
JO. Dat zal je goed doen, Simon...
SIMON (slurpend). Verdijd – da’s heet!... ’t Is me nòg is gebeurd met
de hondekar – in zoo’n noodweer – Dat was met Ketrien – die lei voor
alle minute – tweemaal ben ’k toen met kar en al onderste boven
gebliksemd – en toen de dokter kwam – was Ketrien dood en ’t kind was
dood – maar as je me vráagt – ’k zit vannacht liever op me kar dan op
zee...