De vorigen. Mees.
MEES. Sallusies!
KNIERTJE (angstig). Ben je alleen? Enne – Bàrend?
MEES (ruw-goedig). Dàt weet ’k niet!
KNIERTJE. Je zou toch sàmen de bultzakke en de stoppekissies...
MEES. Mòt met de schipper! Is dat ’n zeeman!
JO. Mòt? Nòu al herrie?
MEES. ’k Kan ’r geen woord van navertelle – bàng – bàng – altijd bàng
(tot Marietje, die Simon bewogen heeft heen te gaan). Ga je mee?
JO. Nee – eerst ’n slokkie – tante is jarig.
MEES. Wel verdraaid! – Nou-è – nou-è – Knier, nog veel jare!
KNIERTJE. Je heb me angstig gemaakt.
JO (lachend). Angstig?
KNIERTJE (valsch). Ja, àngstig! Daar verwondert ze zich over. ’k Heb
voorschot van Bos opgenome...
GEERT. Hij het toch getéékend – Kies toch niet, moeder!
COBUS. Hij zal z’n meissie genacht zijn gaan zegge (buiten klinkt
Jelle’s viool). Tadeda...
SAART. Zit toch stil! ’t Lijkt wel of je paardevleesch heb gegete...
DAANTJE. Wij krijge vleesch!... Nog geen dooie kat!...