Geert. Barend.
(Het tooneel blijft ledig. Buiten vaag gemompel. Pratende visschers
gaan het raam voorbij. Een kerkklokje luidt. Geert sluipt de linksche
deur binnen, smijt ’n pakje in rooden zakdoek neer, kijkt schuw in de
bedsteden, in het kookhok, loert door het raam. Dan, grommend, plompt
hij bij de tafel, de hand onder het hoofd, staat wrokkend op, neemt uit
de achterkast het brood, snijdt zich een homp, loopt kauwend naar den
stoel terug, laat de homp grimmig vallen, staart voor zich uit. Het
kerkklok-gelui houdt op.)
BAREND (uit kookhok). Wie?... Geért!...
GEERT (norsch). Ja – ik ben ’t... Nou, je mag wel ’n poot geve.
BAREND (druk zijn hand schuddend). Heb je – heb je moeder al...
GEERT (norsch). Nee. Waar is ze...
BAREND. Moeder die... die...
GEERT. Wat sta je me nou bezopen an te kijke?...
BAREND. Je – je... Ben je – ziek geweest?
GEERT. Ziek? Ik wor niet ziek.
BAREND. Je ziet zoo – zoo wit...
GEERT. Zeg maar bedonderd. Geef ’t spiegeltje is an – Verdomme! Wat ’n
smóél! (smijt ’t spiegeltje woest neer).
BAREND (angstig). Heb je ’t beroerd gehad in de – kast?
GEERT. Nee, lèkker! – Wat ’n vraag! – Je krijgt ’r biefstuk te vrete!
Is ’r klare in huis?
BAREND. Nee.
GEERT. Haal dan wat – As ’k geen druppie krijg – sla ’k zoo tegen de
vlakte.
BAREND (verlegen). ’k Heb geen cente...
GEERT. Ik wel (peurt in z’n zak, smijt een handvol op tafel). In de
kast – verdiend. Daar!...
BAREND. Bij de rooie om ’t hoekie?
GEERT. Kan me niet verdomme – as je maar opschiet (hem naroepend). Is –
is moeder gezond? (een stilte) – En Jo?
BAREND. Die is an ’t rooie...
GEERT. Hebbe se de pest an me?
BAREND. Waarom?
GEERT. Omdat ’k... (kwaadaardig) Kijk toch niet zoo bezopen...
BAREND (verlegen). ’k Mot nog an je – hoe zal ’k ’t zegge – an je ráar
gezicht wenne...
GEERT. Raàr gezicht... Nùl ’k hou ’n bokkie!... Hadde ze de duvel
in?... (norsch) Nou?...
BAREND. Dat weet ’k niet...
GEERT. Verrek – jij weet niks! (Een zwijgen – Barend slipt weg).