Kniertje. Jo. Clémentine. Bos.
BOS. Hallo! Blijf je hier heelemaal logeere? Mag ’k ’r in komme?
KNIERTJE (vrindelijk). Natuurlijk, meneer. Asjeblief, meneer.
BOS. ’k Heb vuile pootjes, kindere.
KNIERTJE (lief). Hindert niks, meneer. Droog zand is geen ongeluk – ga
u zitte.
BOS. Daar zal ’k nièt nee op zegge. Ja, Knier, we worde ’n daggie
ouwer, meid. Dag nichie.
JO. Dag meneer. U ziet... (wijst lachend haar handen).
BOS. Mot je naar bal met je handschoentjes?...
JO (knikt uitdagend). De horrelepiep en de schotsche drij! – Hè!
BOS. Hahaha! Jij ben ’n brutaal zwartoogie (tot Clémentine): Nou?
Laat’s kijken.
CLÉMENTINE (kribbig). Née. Daar heb-u toch geen verstand van.
BOS. O. Dank u. Breng ’n dochter groot, leer ’r teekene, maar je neus
’r buiten. Kom! Doe nou niet kinderachtig!
CLÉMENTINE (verwend-kribbig). Née. As ’t àf is.
BOS. Eén oogenblikkie.
CLÉMENTINE. Hé, pa, zanik nou zoo niet. Dat gezeur!...
BOS. Alweer ’n standje te pakken, hahaha!