Successit Romulo Numa Pompilius, vir inclita iustitia et religione. Is
Curibus, ex oppido Sabinorum, accitus est. Qui cum Romam venisset, ut
populum ferum religione mitigaret, sacra plurima instituit. Aram Vestae
consecravit, et ignem in ara perpetuo alendum virginibus dedit. Flaminem
Iovis sacerdotem creavit eumque insigni veste et curuli sella adornavit.
Dicitur quondam ipsum Iovem e caelo elicuisse. Hic, ingentibus
fulminibus in urbem demissis, descendit in nemus Aventinum, ubi Numam
docuit quibus sacris fulmina essent procuranda, et praeterea imperii
certa pignora populo Romano daturum se esse promisit. Numa laetus rem
populo nuntiavit. Postridie omnes ad aedes regias convenerunt
silentesque exspectabant quid futurum esset. Atque sole orto delabitur e
caelo scisso scutum, quod ancile appellavit Numa. Id ne furto auferri
posset, Mamurium fabrum undecim scuta eadem forma fabricare iussit.
Duodecim autem Salios Martis sacerdotes legit, qui ancilia, secreta illa
imperii pignora, custodirent et Kalendis Martiis per urbem canentes et
rite saltantes ferrent. Annum in duodecim menses ad cursum lunae
descripsit; nefastos fastosque dies fecit; portas Iano gemino
aedificavit ut esset index pacis et belli; nam apertus, in armis esse
civitatem, clausus, pacatos circa omnes populos, significabat.
Leges quoque plurimas et utiles tulit Numa. Ut vero maiorem institutis
suis auctoritatem conciliaret, simulavit sibi cum dea Egeria esse
conloquia nocturna eiusque monitu se omnia, quae ageret, facere. Lucus
erat, quem medium fons perenni rigabat aqua; eo saepe Numa sine arbitris
se inferebat, velut ad congressum deae; ita omnium animos ea pietate
imbuit, ut fides ac iusiurandum non minus quam legum et poenarum metus
cives contineret. Bellum quidem nullum gessit, sed non minus civitati
profuit quam Romulus. Morbo exstinctus in Ianiculo monte sepultus est.
Ita duo deinceps reges, ille bello, hic pace, civitatem auxerunt.
Romulus septem et triginta regnavit annos, Numa tres et quadraginta.
#III. Numa Pompilius, Rômânôrum rêx secundus# [[as printed]]