HANS. (Aarzelend, hoopvol:) Als je verdriet om hem .... zoo groot is,
Gaaike, wil je dan nog wel .... met mij meegaan? (In spanning wacht hij
haar antwoord.)
GAAIKE. (Zoekt naar een antwoord, maar kan niet spreken. Dan,
eindelijk, knikt ze.)
HANS. (Smartelijk:) Dus morgen .... is onze groote dag?