Soledad.--Guiliw kong asawa! bagaman,t, mahapdî,
sa puso,t, panimdim ang isasangunî,
pag iinutan ko, na maimungkahî
sabahay naito'y huag mamalagui.
Vico.--Ikaw'y asawa ko ano mang masapit
ikaw lang ang tan~ging sa dib-dib naguhit
nag papagal ako kasi ko at ibig
sa iyo ang dahil....
Soledad.--Dinguin mo ang sulit:
Ibig kong sa bihin n~gayong ipamalay
sa iyong kasamá ikaw,i, humiwalay.
Vico.--Ang lahat mong sabi aking hahadlan~gan
pagkat diko ibig at di katuiran.
Ako'y kilalá mong inanák sa pagod
sapagtatrabaho'y nabuhos ang loob
ang pandayang ito kung kaya lumusog
ay dahil sa akin.
Soledad.--¡Maawain kong Dios!
Vico.--Talastas mong dati ang aking puhunan
sa pandayang ito'y madlang kapaguran
n~gayong sumapit na ang pakikinabang
manghihikayat kang akoy humiwalay.
Soledad.--Dinguin aking guiliw itong isasaad
na sa pagkahimlay aking na pan~garap
ang taksil na Agong magdarayat sukab
at sa may asawa ay nan~gun~gulimbat.
Tan~gi pasarito ang dulong himutok
n~g nag bigay agam aking bun~gang tulog
kahiman daw lan~gít ang iyong idulot
kagantiha'y lason.