Pedro.--Kaibigan ayon sa kainaman mong ugali dika sukat mag
tiwalâ n~g labis sa ating apô-apôan, sapagkat dinguín mong madalas
asalin niyan:
Iyan ay walang ugaling makisama sa di niya mauulól, at marunong
gumalang sa matwid, siya,i, di mopa kilalá dahil sabago kapang
nakakasama ¿gaano nabang panahon ang iyong pagkalagay dito?
Vico.--Dalawang taon lamang.
Pedro.--¿Gasino na ang dalawang taon? ako'y nakilala ko pati
inunan niyan at sa katunayan, iyan ay pang-ulo n~g isang tungkos na
inútil at walang ini-isip kung di ululín ang m~ga kaawa-awa, walang
bigóng kilos na di pinagkakagasta; at ang bawat hindi umamin sa linsad
niyang paraan ay tuturang walang pag-ibig sa lupang kinamulatan.
Vico.--Katoto: masalág ko ang iyong pan~gun~gusap, si Tio
Agong ay walang kasalanan, sapagkat sa bayang walang napakukutos, ay
walang man~gun~gutos, tuturan mong siya'y pan~gulo n~g isang
kapisanan. ¿Hindi mo ba natatalos yaong wika: Na sa bayan n~g ulol
walang Hari kundi ang gungong? Kaya wala sa gunam-gunam ko ang ako'y
kaniyang pagtaksilan.
Pedro.--Ito'y sinabi ko lamang, huag mong lílimutin yaong
wika: na ang mapagkatiwala madalas mapan~ganyaya iyong tatandaan
_aalis._
_Lalabas si Soledad Malungkot._