Dorinna, e Linco.
E canosciuta cierto
Tu nò m'hauiue Linco.
Lin. Chi te canosciaria
Vestuta de ssi panne tanto brutte,
Pe Dorinna vezzosa?
S'io fosse cano (commo songo Linco)
A guaie de l'ossa toie
T'hauarria canosciuta;
O che beo, ò che beo.
Dor. Autro nò mmide Linco, si nò ammore,
Ch'è ntrato int'a sto core,
E nò mmole ascì fore.
Lin. Na figliolella commo sì tu molla
Pastosa, e tennerella,
Che l'autro iuorno se pò dì nfasciolla,
Anze me parea hiere,
Che te portaua a mammara nocèlla.
Che manco te reiue,
Ed io te mparaua
Dicere, cacca, pappa,
Quanno serueva patreto, nò nsaie?
Tu che comm'à na cerua chiù paurosa
Temmiue d'ogne cosa,
Primma sentire ammore.
Tu, che s'io te deceua, lo vattente
Moriue llà presente.
E se vediue na lacerta ascire
Da quarche pertosillo,
Te vedeva foire.
Se no froncillo sulo
Scotolaua na frasca.
Se na fronna de foglia
Se mouea pe lo viento,
Sempre foiue co no gran spauiento.
E mò accossi sola
Vaie pe buosche, e montagne,
E n'haie paura, e manco te sparagne.
Dor. Chi è feruta d'ammore, n'hà paura
D'auta chiaia, aspr', e dura.
Lin. E c'hà potuto affè sto cuorpo Ammore,
Mente de femmen'hommo,
E da femmena lupo, t'ha mutata.
Dor. O se ccà dinto Linco
Me potisse vedere,
vedarrisse no Lupo
Magnarese n'agnella,
Pe ffi a la coratella.
Lin. Qual'è lo Lupo, Siruio?