SCENA SECONNA.

Dorinna, e Linco.

E canosciuta cierto

Tu nò m'hauiue Linco.

Lin. Chi te canosciaria

Vestuta de ssi panne tanto brutte,

Pe Dorinna vezzosa?

S'io fosse cano (commo songo Linco)

A guaie de l'ossa toie

T'hauarria canosciuta;

O che beo, ò che beo.

Dor. Autro nò mmide Linco, si nò ammore,

Ch'è ntrato int'a sto core,

E nò mmole ascì fore.

Lin. Na figliolella commo sì tu molla

Pastosa, e tennerella,

Che l'autro iuorno se pò dì nfasciolla,

Anze me parea hiere,

Che te portaua a mammara nocèlla.

Che manco te reiue,

Ed io te mparaua

Dicere, cacca, pappa,

Quanno serueva patreto, nò nsaie?

Tu che comm'à na cerua chiù paurosa

Temmiue d'ogne cosa,

Primma sentire ammore.

Tu, che s'io te deceua, lo vattente

Moriue llà presente.

E se vediue na lacerta ascire

Da quarche pertosillo,

Te vedeva foire.

Se no froncillo sulo

Scotolaua na frasca.

Se na fronna de foglia

Se mouea pe lo viento,

Sempre foiue co no gran spauiento.

E mò accossi sola

Vaie pe buosche, e montagne,

E n'haie paura, e manco te sparagne.

Dor. Chi è feruta d'ammore, n'hà paura

D'auta chiaia, aspr', e dura.

Lin. E c'hà potuto affè sto cuorpo Ammore,

Mente de femmen'hommo,

E da femmena lupo, t'ha mutata.

Dor. O se ccà dinto Linco

Me potisse vedere,

vedarrisse no Lupo

Magnarese n'agnella,

Pe ffi a la coratella.

Lin. Qual'è lo Lupo, Siruio?

Il pastor fido in lingua napolitana · 第 38 / 64 题