Transeundum quippe est ad Eutychen qui cum a ueterum orbitis esset
euagatus, in contrarium cucurrit errorem asserens tantum abesse, ut in
Christo gemina persona credatur, ut ne naturam quidem in eo duplicem
oporteat confiteri; ita quippe esse adsumptum hominem, ut ea sit adunatio
facta cum deo, ut natura humana non manserit. Huius error ex eodem quo
Nestorii fonte prolabitur. Nam sicut Nestorius arbitratur non posse esse
naturam duplicem quin persona fieret duplex, atque ideo, cum in Christo
naturam duplicem confiteretur, duplicem credidit esse personam, ita quoque
Eutyches non putauit naturam duplicem esse sine duplicatione personae et
cum non confiteretur duplicem esse personam, arbitratus est consequens, ut
una uideretur esse natura. Itaque Nestorius recte tenens duplicem in
Christo esse naturam sacrilege confitetur duas esse personas; Eutyches uero
recte credens unam esse personam impie credit unam quoque esse naturam. Qui
conuictus euidentia rerum, quandoquidem manifestum est aliam naturam esse
hominis aliam dei, ait duas se confiteri in Christo naturas ante
adunationem, unam uero post adunationem. Quae sententia non aperte quod
uult eloquitur. Vt tamen eius dementiam perscrutemur, adunatio haec aut
tempore generationis facta est aut tempore resurrectionis. Sed si tempore
generationis facta est, uidetur putare et ante generationem fuisse humanam
carnem non a Maria sumptam sed aliquo modo alio praeparatam, Mariam uero
uirginem appositam ex qua caro nasceretur quae ab ea sumpta non esset,
illam uero carnem quae antea fuerit esse et diuisam atque a diuinitatis
substantia separatam; cum ex uirgine natus est, adunatum esse deo, ut una
uideretur facta esse natura. Vel si haec eius sententia non est, illa esse
poterit dicentis duas ante adunationem, unam post adunationem, si adunatio
generatione perfecta est, ut corpus quidem a Maria sumpserit, sed, antequam
sumeret, diuersam deitatis humanitatisque fuisse naturam; sumptam uero unam
factam atque in diuinitatis cessisse substantiam. Quod si hanc adunationem
non putat generatione sed resurrectione factam, rursus id duobus fieri
arbitrabitur modis; aut enim genito Christo et non adsumente de Maria
corpus aut adsumente ab eadem carnem, usque dum resurgeret quidem, duas
fuisse naturas, post resurrectionem unam factam. De quibus illud disiunctum
nascitur, quod interrogabimus hoc modo: natus ex Maria Christus aut ab ea
carnem humanam traxit aut minime. Si non confitetur ex ea traxisse, dicat
quo homine indutus aduenerit, utrumne eo qui deciderat praeuaricatione
peccati an alio? Si eo de cuius semine ductus est homo, quem uestita
diuinitas est? Nam si ex semine Abrahae atque Dauid et postremo Mariae non
fuit caro illa qua natus est, ostendat ex cuius hominis sit carne
deriuatus, quoniam post primum hominem caro omnis humana ex humana carne
deducitur. Sed si quem dixerit hominem a quo generatio sumpta sit
saluatoris praeter Mariam uirginem, et ipse errore confundetur et
adscribere mendacii notam summae diuinitati inlusus ipse uidebitur, quando
quod Abrahae atque Dauid promittitur in sanctis diuinationibus, ut ex eorum
semine toti mundo salus oriatur, aliis distribuit, cum praesertim, si
humana caro sumpta est, non ab alio sumi potuerit nisi unde etiam
procreabatur. Si igitur a Maria non est sumptum corpus humanum sed a
quolibet alio, per Mariam tamen est procreatum quod fuerat praeuaricatione
corruptum, superius dicto repellitur argumento. Quod si non eo homine
Christus indutus est qui pro peccati poena sustinuerat mortem, illud
eueniet ex nullius hominis semine talem potuisse nasci qui fuerit sine
originalis poena peccati. Ex nullo igitur talis sumpta est caro; unde fit
ut nouiter uideatur esse formata. Sed haec aut ita hominum uisa est oculis,
ut humanum putaretur corpus quod reuera non esset humanum, quippe quod
nulli originali subiaceret poenae, aut noua quaedam uera nec poenae peccati
subiacens originalis ad tempus hominis natura formata est? Si uerum hominis
corpus non fuit, aperte arguitur mentita diuinitas, quae ostenderet
hominibus corpus, quod cum uerum non esset, tum fallerentur ii[69] qui
uerum esse arbitrarentur. At si noua ueraque non ex homine sumpta caro
formata est, quo tanta tragoedia generationis? Vbi ambitus passionis? Ego
quippe ne in homine quidem non stulte fieri puto quod inutiliter factum
est. Ad quam uero utilitatem facta probabitur tanta humilitas diuinitatis,
si homo qui periit generatione ac passione Christi saluatus non est,
quoniam negatur adsumptus? Rursus igitur sicut ab eodem Nestorii fonte
Eutychis error principium sumpsit, ita ad eundem finem relabitur, ut
secundum Eutychen quoque non sit saluatum genus humanum, quoniam non is qui
aeger esset et saluatione curaque egeret, adsumptus est. Traxisse autem
hanc sententiam uidetur, si tamen huius erroris fuit ut crederet non fuisse
corpus Christi uere ex homine sed extra atque adeo in caelo formatum,
quoniam cum eo in caelum creditur ascendisse. Quod exemplum continet tale:
"non ascendit in caelum, nisi qui de caelo descendit."
[69] hii _uel_ hi _codd._