First then in viewing the Parts from above downwards, the Clitoris

appears very large in Proportion to the Size of the Subject, and juts out

in the Place which is always the Seat of that Part, according to Nature.

It is circumscribed round the Root chiefly, on the upper Side, by a

Ridge of the common Cutis, which reaches from one Side, continued with

the Labium to the other.

The Præputium, indeed, is not to be well distinguished, because of

the Minuteness of the Fœtus; however it shews very plainly, that a

Continuation of the common Skin of the Clitoris is lapped round the

Substance of this Part, and meeting at the very Extremity on the under

Side, forms an Angle, from which the Nymphæ arise in an equal Point, and

are inserted also on the Sides of the Orificium Vaginæ, being very large

and conspicuous.

What appears to be a Rima or Slit in the Extremity of the Clitoris, in

the Opinions of many, is no other than the Angle made by the Plication of

the two Nymphæ where they arise, which undoubtedly is always the natural

Case, and no other, in every Subject of this Nature.

The Labia are like those of any other female Child, continuing from the

Ridge round the Clitoris, and terminating regularly in the _Perinæum_,

being somewhat more protuberant at their middle than at either their

Origination or Insertion.

The Vagina is in a natural State, and as for the Meatus Urinarius, it

is too minute in this Fœtus to have any Observation made of it. This is

all that is necessary to be said of it by way of Description; but I have

subjoined the two following Figures of the Parts of Generation of this

_Fœtus_, in order to make the Observation on them still more obvious

and plain, which I have done something larger than the Life, in due

Proportion, because a Drawing of the same Size with the Subject would be

too small for Explanation; but have, at the same time, taken the utmost

care not to digress from the Truth in the least, in order to favour any

particular Fancy whatsoever.

[Illustration: Tab. III.

FIG. I.

A View of the upper Side of the Clitoris and Labia, the under Parts being

hid.

FIG. II.

The Pudenda turned upward, and laid open.

1. The Umbilical Rope.

2. The Clitoris.

3. The Labia.

4. The Nymphæ.

5. The Orifice of the Vagina and Anus.]

But having understood that some were particularly of Opinion, that such

as have the Clitoris long have no _Uteri_, I opened the above-mentioned

Fœtus, and found the Uterus in it’s natural Situation, with every

Appendix proper to it, in their Places; which, with the Dissections made

by several Anatomists upon such Occasions, will be very prevailing, to

manifest the Existence of an Uterus in every _Macroclitoridea_, whether

any Thing be contained in the Labia or not.

1. _De Graaff_’s Dissection, mentioned before, is no insignificant Proof

of this Assertion.

2. Another made, and related by _Columbus_, will be also as

corroborating, of one whom he calls a Woman (and, indeed, without any

Mistake) he introduces the Description of her in these Words[120]:

‘Formerly I happened to see a Woman, who, besides the Vulva, had also a

Penis, which was not very thick.’

This Membrum virile is (beyond all Dispute) the Clitoris, because he

says _præter vulvam_; and, I hope, from what has been said before, it is

plain, that no Male Parts can possibly grow with the Feminine in the same

Body; however, this Author proceeds to describe the Blood Vessels, _&c._

to which I refer the Reader, and shall only pass on to observe what is to

my Purpose here, which is contained in his following Words[121]:

‘The Uterus and Cervix did not in the least differ from those of other

Women, but there was a Difference in the Testes, for in this Subject they

were thicker than in others, but their Situation was the same. There was

no Scrotum at all, and the Penis had two Muscles, not four, as in perfect

Men; besides, the Penis of this Hermaphrodite was covered with a thin

Skin, but had no Præputium, _&c._’

From which Words it is obvious, what was the Sex of this Subject, without

any further Observations on it.

EXPLANATION OF TAB. I.

[Illustration: Tab. I.]

As Dr _Douglas_’s Plate only shews the _Labia_ of the Parts of the

_Angolan_ Woman opened, it was necessary that a Figure of the same

should precede it with the _Labia_ shut or closed; that the Reader may

the better understand, how easily the ignorant or superstitious might

be deceived at the Sight of such Parts, when in the same Circumstances

with this Subject, and the _Labia Pudendorum_ not separated; of which the

following is the Explanation, _viz._

1. The _Clitoris_.

2. The Right _Labium_, which contains the Tumour.

3. The Left _Labium_ in a natural State.

4. The Tumour above the Left _Labium_.

5. The two _Labia_ below the Tumour near the _Perinæum_.

_FINIS._

[Illustration]

FOOTNOTES

[1] Mechanical Account of Poisons, _Pref._

[2] Democrit. in Geoponicis. l. 19. c. 4. Brodæus com. in Oppian. de

venatione. Bodinus.

[3] Montan. lib. de differ. animalium. p. 34. ex Oppian. l. 2. de venat.

Brodæus, &c.

[4] Basil. mag. problem. 58. Ælian. lib. 2. animal. 46.

[5] Aristot. Rhodigin. l. 15. c. 10. Bodinus. Cardanus.

[6] Myolog. comp. cum aliis plurimis operibus.

[7] Anatomy of human Bodies.

[8] Compend. Anatomic.

[9] Osteogen.

[10] Mechanical Essay upon Poisons.

_Idem_, A short Discourse concerning Pestilential Contagion.

[11] De Structur. & mot. Musculari.

[12] Eutrop. Hist. Roman. 1. 4. Obseq. c. 56.

[13] _Jac. le Moyne de Morgue_’s Voyages. He followed _Laudonnerius_ in

his _American_ Voyage.

[14] Decemviri.

[15] Tit. Liv. Tom. II. l. xxvii. c. xxxvii. C. Claud. M. Liv. II. Coss.

_Ibid._ Tom. III. l. xxxi. c. xii. P. Sulp. II. C. Aurel. Coss. Ante

omnia, abominati femimares, jussique in mare ex templo deportari.

[16] Lib. 4. c. 25. de Vita Constant. Imp.

[17] ‘Τοῖς δὲ κατ’ Αἴγυπτον αὐτήν τε τὴν Ἀλεξάνδρειαν, τὸν παρ’ αὐτοῖς

ποταμὸν δι’ ἀνδρῶν ἐκτεθηλυμένων θεραπεύειν ἔθος ἔχουσι νόμος ἄλλος

κατεπέμπετο, πᾶν τὸ τῶν ἀνδρογύνων γένος ὥσπέρ τι κίβδηλον ἀφανὲς

γίγνεσθαι τοῦ βίου· μὴ δ’ ἐξειναί ποι ὁρᾶσθαι τοῖς τὴν ἀσέλγειαν ταύτην

νενοσηκότας.’

[18] Lib. 1. de Hermaphr. c. 39, 40.

[19] De Hermaphroditorum apud Judæos Jure.

‘Androgynorum in Jure Hebraico frequens mentio est, etsi de causis

confusæ in ipsis naturæ non admodum sunt solliciti. Nam simplicissime

scribunt Androgynum (hæc vox ipsis familiaris est) esse, in quo utriusque

sexus membra genitalia sint, quorum unum tamen altero sit luxuriosius

& potentius: hinc de jure eorum magis disputant, quod ex corpore juris

ipsorum, sive Talmud, transtulimus, verba ergo hæc habentur.

‘Androgynus sua natura partim similis est viris, partim mulieribus:

partim viris & mulieribus, partim denique est propria persona, neque

viris neque mulieribus similis.

‘I. Viris similis est, quinque modis juxta legem librorum Mosis: 1.

Polluendo omnem hominem, omnemque rem, quam tangit, aut quæ ipsum tangit

in illo tempore quo semen emittit, quemadmodum & viri modis omnibus

polluunt secundum legem Mosis: 2. Quod tenentur in uxorem ducere fratris

sui viduam relictam, quæ prolem ab ipso non habuit, uti ut viri secundum

legem Mosis obstricti sunt: 3. Quod tenentur incedere vestitu à capite

ad calcem more virorum, & pilos abradere more virorum, non mulierum,

luxus gratia: 4. Quod illis permissum est mulierem in uxorem ducere, uti

& aliis viris, & non nubere viro: 5. Quod tenentur observare præcepta

omnia juxta legem Mosis, sicuti omnes viri Judæi observare tenentur: non

autem sicuti mulieres, quæ non tenentur omnia Mosis præcepta observare,

secundum ea quæ tempora requirunt.

II. ‘Mulieribus autem similis reperitur septem modis secundum legem

Mosis: 1. Similis est mulieribus polluendo omnem hominem, aliasque res,

quas tangit, aut quæ ipsam tangunt, tempore menstrui, uti & menstruæ

mulieres sanguinis fluxu laborant, & tunc polluit per omnia sicuti sexus

mulieris secundum Mosis legem: 2. Quod illi non licet cum viro solus in

gynæceo versari, aut in locis privatis: sicut ut mulieri secundum legem

Mosis prohibitum est: 3. Quod illi concessum, in circuitu attondere

angulum capitis sui more mulierum. Quia etiam illi permissum dissipare

angulum barbæ suæ, quod tamen viris interdictum secundum legem Mosis: 4.

Quod ei licitum est se cadaveribus polluere, & inter mortuos sepultos

ambulare, uti & mulier, quod tamen viris inhibitum est secundum Mosis

legem: 5. Quod ad testimonium exhibendum non est idoneus, sicut &

sexus muliebris non idoneus existit, juxta legem Mosis: 6. Quod illi

est prohibitus omnis illegitimus & illicitus concubitus ut & aliis

mulieribus: 7. Quod vitiatur illicito concubitu, apud sacerdotes, (id

est sacerdoti si nubat) qui sunt de semine Aaronis, ut & mulier vitiatur

secundum legem Mosis.

III. ‘Comparatur autem mulieribus & viris sex modis: 1. Percussus ab

aliquo, cum illo transigere debet de damno ad summum æstimando a viris

& mulieribus secundum legem Mosis: 2. Si contigeret ut aliquis illum

imprudenter interimeret, occisorem recipere se opportet in unam civitatum

securitatis causa ordinatarum, inque ea ad summi Pontificis obitum

manere, non secus ac si virum aut mulierem imprudenter interfecisset,

secundum legem Mosis.

‘Si vero ipsum malitiosè aut voluntariè interfecit, etiam ipse occisor

mori debet, non secus atque si virum mulieremve interfecisset: 3. Mater

pariens Androgynum in puerperio septem diebus immunda haberi debet,

propter sexum virilem; rursus verò per alios septem dies pro immunda

censeri debet propter sexum fæmineum: quindecem dies immunda censeri

debet postquam peperit secundum leges Mosis (id est, numerare debet dies

pollutionis ac purificationis, tanquam si filium & filiam genuisset): 4.

Androgynus, si ex genere sacerdotali, etiam particeps fit sacrificiorum

more aliorum virorum qui sunt ex sacerdotali genere, secundum Mosis

legem: 5. Partem habet paternæ atque maternæ hæreditatis: in aliis

quinetiam hæreditatibus jure ad illum spectantibus suam partem habet ac

vir ac mulier, prout illi omnium optimè cedi potest. 6. Si quis dixerit,

cupio ab omnibus rebus mundanis separari, tunc si Androgynus fuerit,

in una parte tam masculini quam fæminini generis, debet hoc testari

sufficienter, & separatus esse, secundum Mosis legem (id est Naziræatus

voto tenetur).

IV. ‘Similis denique neque viris neque mulieribus, sed propria persona

existit tribus modis (sive nutrius sexus jus habet): 1. Licet Androgynus

aliquem percutiat, vel calumnietur alium, tamen non tenetur satisfacere,

secundum legem de viris & mulieribus: sed tanquam singularis persona est,

debetque satisfacere secundum Judicium sententiam, aut quomodocunque

transigere potest: 2. Si Androgynus votum nuncupaverit, secundum

æstimationem personæ suæ Domino, & æstimationem de pretio personæ suæ

Dei templo dedicaverit, si non æstimatus fuerit secundum expressam Mosis

legem, sicuti viri & mulieres, tantum ut singularis persona secundum

Judicium sacerdotis æstimetur, aut quomodocunque transigere potest cum

iis qui Dei templo præsunt: 3. Si quis diceret cupio esse nuncupatus Deo,

separatus ab omnibus rebus mundanis (sive obstringens se Naziræatus voto)

tum si persona illa neque vir, neque mulier, verba ipsius pro nihilo

habenda, neque Deo nuncupari debet: hæc ex Judæorum Talmud.

‘Rabbi Meir dixit: Androgynus est creatura per se ipsa ac specialis,

neque voluerunt sapientes definire ac statuere, an vir, an mulier

judicari deberet. Sed Obthurati alia ratio est: is enim quandoque vir,

quandoque mulier est, prout natura in ipso nunc hoc, nunc illud membrum

patefacit.’

[20] De Hermaphroditorum Juribus ex Jure tam Canonico, quam Civili.

‘De Hermaphroditorum apud Judæos juribus & privilegiis, ex ipso Talmud

diximus; nunc paucis quæ ex jure tam canonico, quam civili, ipsimet

excerpsimus, quæstiones proponemus, plura requirenti, ad ipsorum

Jurisconsultorum scripta remittentes: qui hoc nobis (cujus nomine rogans)

dabunt, cum & ipsi Dictatoris nostri Hippocratis testimoniis utantur.

I. ‘Quæritur Hermaphroditus cum baptizatur, masculumne an fæmininum

nomen imponendum sit? Resp. Nomen masculinum imponendum esse, si in sexu

masculino magis incaleat, alias fæmininum. _Bald. in leg. quoties in fin.

Ang. in l. de quib. de leg. Bertiachin. reper. par. 2. tit. Hermaph._

Vel in dubio incalescentis sexus, prout placet imponenti. _Bald. in l.

quoties, num. 12._

II. ‘Quæritur, an & quoties confiteri debet? Resp. Debet confiteri semel

in anno, sic ut homo masculus & fæminina. _Astaxen. in sum. decas. Boër.

in c. omnis utriusque de pœnit. & remiss. Joh. de Por. in l. 2. in princ.

de verb. oblig. Bertach. d. lex._

III. ‘Quæritur, an matrimonium contrahere possint? Resp. Quantum ad

matrimonium contrahendum, secundum _Glos. in c. 3. q. 3._ Sexus magis

incalescens: vel validior debet attendi, & sic judicari: & sit parilitas,

debet stari dicto & electioni suæ: ita tenet _Bald. in l. quæritur ff.

de statu hom._ Dicens hanc esse opinionem Guliel. quæ etiam rationalibus

satis videatur. Sic & sum. Sylvestrina, _par. 1. pag. 485. tit.

Hermaphrodit_. Et Fumus _in aur. armil. tit. Hermaph. n. 2_. Tiraquel.

_Tom. 1. de jure primog. q. 17. op. 2. n. 15_. Hermaphroditus enim

incalescens magis sexu masculino quam fæminino, judicatur ut masculus,

_l. & quæsit. & ibi D. & Alex. de lib. & posthu. Bertash. dict. loc._ At

in quo mulieris sexus prævaluerit, pro muliere habendus, Cynus _ad l. de

quibus num. 9. ff. de l._

IV. ‘Quæritur an comprehendatur in statu requirente consensum

propinquorum in contractibus mulierum? Resp. Tiraquel. quod non _gl. 5.

n. 7_. His verbis: & hoc maxime procedunt in statutis, in quibus sub

simplicibus mistum non continetur, ut probetur _in l. quid ergo §. 1.

vers. ex Sentent. ff. de his qui not. infam. juncta l. 1. §. si is qui

ff. de exer. utum. item si stat. dicat. ff. de just. & jure._ Ubi tenet

statutum disponens in contractu mulierum requiri consensum propinquorum,

non habere locum in mista persona, videlicet in Hermaphrod. per textum

_in l. hoc legat ff. de l. 3_.

V. ‘Quæritur an possit esse testis? negatur hoc _c. 3. q. 3._ item idonei

_in gl. Scil._ Si magis vergat ad fæmineum vel etiam si sit parilitas:

licet _in gl. non determinet_: Sed intellige, nisi in casu quo & mulier

esse potest; _in sum. Sylv. part. 1. tit. Hermaph_. Specul. _de instru.

ed. §. 11. v. quid si unus & tit. de t. §. 1. v. item quod est Herm._

Quod sic & mulier esse potest, non aliter per _c. Si test. §. Herm.

4. q. 3_. Sic Bart. _in trac. ad repr. testium in verbo juxta n. 56_.

Reprobantur, inquit, Hermaphroditi, vel non compelluntur, sed qualitas

sexus considerat _ut ff. de test. l. repet. & l. ex eo_.

VI. ‘Quæritur an possit esse testis in testamento? Resp. Qualiter

incalescentis sexus hoc ostendere, secundum Ulp. _in l. quæritur de sta.

hom._ Hermaphrodit. igitur habens utrumque sexum, qui magis ad fæmineum

declinat, non potest esse testis in testam. Sicut nec mulier, _Sec. gl.

in c. si test. 4. q. 3_. Secus si magis ad masculinum vergit: si est

paritas secundum Guil. censetur ut mulier, & ita non admittenda, nisi ut

mulier, _sed d. gl._ non determinat fumus _in aur. arm. tit. Herm. Vide

Spec. d. tit. inst. ed_. §. 12. _v. quod si unus. & tit. de te._ §. i.

VII. ‘Quæritur utrum debeat stare in Judicio loco viri, vel mulieris?

Resp. reg. Juris quod 1. debet jurare antequam admittat. Ad Judicium, quo

membro possit uti, & secundum hoc admittendus, juxta usum & potentiam

illius membri, & si uteretur ambobus membris æqualiter, tum secundum S.

Ecclesiam non est tollerandus.

VIII. ‘Ex quo etiam quæritur utrum possit promoveri ad sacros ordines?

Et respons. Secundum jam dicta. Sic Hermaph. _est irregularis sec.

Ant. Arctrie._ Florentinum _in 3. par. sum. tit. 18. de irregular. c.

6._ §. 5. Hermaphroditus repellitur à promotione propter deformitatem

& monstrositatem, _arg. dist. 36. cap. illiteratus & 49 dist. cap.

ult._ Talis si magis vergit in sexum masculinum, quam fæmininum:

quamvis ordinari non debeat, nec ordinatus ministrare: tamen suscipit

caracterem (_sum._ Sylvest. _par. 1. tit. Herm._ & Fumus _in aur.

armil. tit. Hermaph. num. 2._) sed si magis vergit in sexum fæmininum

quam masculinum, vel etiam si æqualiter participat de utroque, non est

susceptivus caracteris, secundum Guil. multo magis fæmina, ordinis non

est susceptiva quia non potest dici aliquis, vel aliqua. Idem sentit

Astexanus _in sum. de casib. lib. 6. de sacram. ord. tit. 26._ & addit

si magis vergat in sexum virilem, quam muliebrem, potest recipere

caracterem: si è converso non potest.

IX. ‘Possitne esse Rector Universitatis? Rector quippe non potest esse

Clericus bigamus, nec Clericus uxoratus, nec Hermaphroditus, nec minor

viginti annis. _Bald. in authent. habita pe. col. vers. item dico de

clerico uxor. C. ne fil. pro pat. item Bertach. par. 3. repert. voc.

Rector._

X. ‘Quæritur etiam num Judex esse possit? Et deciditur quod non,

_arg. l. 12. ff. de jud. & cap. illiteratos dist._ 26. ubi Doctores.

Hermaphroditus ponitur inter Infames c. infames 3. 4. 7. Jam vero famosis

dignitatum portas non patere liquet, ex _l. 2. c. de dig. lib. 12. d. l.

12. §. 2. de jud. judicandi_, autem munus, quædam dignitas est & honor.

_l. 1. privat. cap. 59. Extran. de appel. l. fin. c. quando provoc._

XI. ‘Quæritur, num possit esse Advocatus? Resp. Cum ponatur inter

infames, non potest esse Advocatus. _3. q. 7. cap. infames §. in

digestis._

XII. ‘Quæritur, num possit esse Arbitrator? Resp. Quod sic, sive

judicetur tanquam fæminina, sive tanquam masculus, sive etiam æqualiter

incalescat in sexu masculino sic ut in fæminino. Ita docet Bapt. de sanc.

Blas. _in suo tract. de Arbitro & Arbitra in 6. prin. ver._ Sed quæro

incidenter. Et ibi subdit, nunquid possit esse Arbiter, & concludit quod

sic: si magis incalescit in sexu masculino, quam fæminino: alias secus,

ut probatur in _l. quæritur ff. de statu hom. Bertachin. par. 2. reper.

&c. hermusti_.

XIII. ‘Quæritur etiam num Hermaphroditus incidat in pœnam, _l. si quis

in tantum C. unde vi_, secundum Bart. _ibi ubi etiam Bald._ Item nota,

quod magis incalens in sexu masculino, quam fæminino, inducatur ut

masculus & _l. quæsitum_, & ibi Alex. _de lib. & posthu. & est tex. in

l. quæritur de sta. hom._ Joh. Bap. Castel. Hermaphrodita enim per vim

alterius possessionem occupans incidit in pœnam. _D. constitut. Bar. n.

14. pag. 355._ Monochius de _recupera. post. num. 9. ex l. si quis in

tantum C. unde vi_. Cessat & hoc casu omnis disputatio de Hermaphrodito,

quia sive in uno, sive in altero sexu incalescat magis, semper tamen in

constitutione comprehenditur, ut scripsit hic. _Bart. n. 1._ Non enim

est quod disputemus de potentiore sexu, juxta _l. quæritur de sta. hom._

quam declarat multis modis. _Dec. in rogasti in princ. n. 6. ff. si cert.

pet. & cons. 213. n. 3. Alex. l. 2. in princ. num. 42. de verb. oblig._

Gomes Hisp. §. _quædam num. 45._ Instit. de act. & eodem loco de Actio.

_in prin. n. 41._ Benev. Stracha _tract. de merc. 1. par. n. 58._ hæc

Monochius.

XIV. ‘Quæritur an Hermaphrodita possit prætendere ignorantiam

constitutionis in _l. si quis in tantum c. vide en ff. de pœnis n. 5.

Bart. in lectur._

XV. ‘Quæritur utrum Hermaphrodita succedat in feudum? Antiqua questio

inquit. Bald. super, _cod. l. quoties n. 7. de suis & legit._ &

determinatur quod sic, si magis incalescit in masculo, _ut ff. de sta.

hom. t. quæritur ff. de lib. & posthum. l. sed est. quæsit. §. ultim.

ff. de test. l. repet. §. 1. ita tenet. gl. ff. de leg. l. de quib._ &

Jacob. de Domino Ardizone _in sum. sua_. Et ergo pro ista parte consului:

quia si visis pudendis, quæ vilissima pars corporis nostri, non apparet

major incalescentia, tamen si apparet in aliis operibus virtutis, ut in

agilitate corporis, & præponderat in eo virilitas consului eum in feudo

succedere: nec dicitur omnino imperfectus, qui similis est perfecto: quia

ista imperfectio est occulta, quæ tegitur: perfectio autem est evidens &

manifesta: ideo eligenda.

‘_L. de qui. & vide per gl. &_ Bald. _in l. 1. in fin._ quæ sit longa

consue. _Ang. in d. l. de quib._ ubi quærit quid si magis non incalescit

in uno quam in alio cui debeat comparari.

‘Vide etiam Baldum in §. omnium post _princ. inst. de actio. & cons.

237._ quidam magnificus, paulo ante finem, _lib. 3._ ubi dicit, quod

statuta sive consuetudines feudorum deferentes feudum ad decendentes

masculos, non includunt Hermaphroditum _per d. l. hoc legatum & alia quæ

alligat. & Ang. cons. 256. quia consultatio. col. 2. ~Carneus~ cons. 137.

viso instr. col. 3. n. 10. lib. 1. & recentior. in l. 2. in princ. ff. de

verb. oblig. ~Vide~ ~Tiraq.~ gl. 5. l. 7._

‘At Sichardus _in suis prælection. in rod. tit. 53. l. 8. ad l. 1.

præses num. 7._ Si de consuetudine fæmina non potest succedere in feudo:

ergo nec Hermaphroditus: quod intelligitur de eo, in quo incaluit, id

est dominatur sexus muliebris. _Arg. l. quærit. ff. de sta. hom._ Ubi

ejusmodi Hermaphrodita in quibus dominetur sexus muliebris, comparantur

mulieribus: ut contra ii in quibus dominetur sexus virilis, comparantur

masculis, nunc cum eadem sit ratio in Hermaphrodita fæmina, quæ est

in pura fæmina, jure etiam tale jus erit in talibus Hermaphroditis

statuendum.

XVI. ‘Quæritur, qualiter debeat servire Hermaphrodita? Resp. Bald. _supra

6. cod. l. quoties n. 11._ Apparere duas conclusiones, sive opiniones in

Hermaphrodita: una quod sufficiat servire taliter, qualiter potest, & non

debeat servire per substitutum, ex quo admittitur ad fudum & hæc vera:

_ut ff. de verb. oblig. l. continuus §. si ab eo._

_Q._ XVII. ‘Quæritur an Hermaphrodita possit in parte sua præeligere unum

ex fratribus? Baldus _in l. fin. C. de suis & legit. n. 11. quod sic

gratis, non autem pretio._ Hinc certum est, quod debeat decedere sive

Hærede masculo: & si certum, ergo necessarium, quod pariter vocantur

agnati in originali investitur, & ejus reliquiis ac appendiciis non

potest derogari, _ut l. 3. ff. de interdict. & re. leg._ Nam quicquid

ex aliqua radice descendit, necesse est ejus naturam sapere descendendo

continuative & non adversative, _ut in cap. 1. de vasal. decre._

‘Plura qui de Hermaphroditorum Juribus requirit, Dominos Doctores & Juris

interpres consulat: Hæcque sufficiant circa Hermaphroditorum hominum

naturam.’

[21] _Lib. 1. §. 1. fol. 8._ of _Fee Simple_.

[22] ‘Hermaphrodita, tam Masculo, quam Fæminæ comparatur secundum

prævalescentiam sexus incalescentis.’

[23] Lib. 1., De Divinatione, _parag._ 98.

[24] And some that _Adam_ and _Eve_ were both Hermaphrodites. _Vid._

Nouv. Visionaires de Rotterdam. _Vid._ Casp. Bauhin. de Herm. l. 1. c.

34. in More Nevochim. _pag._ 2. c. 30. _Vid._ Heidegg. Hist. Patriarch.

Tom. 1. pag. 128. Jus Talmud, Cod. Erwin. c. 2. Cod. Berachoth. c. 9. f.

61. Lib. Jalkut. f. 6. col. 4.

[25] Simon Majel. Episc. Vulturanens, in colloq. 3.

[26] Chap. XI.

[27] The Author will endeavour to prove this in a short Treatise of

Generation.

[28] Estque hujus partis Chirurgia orientalibus tam necessaria quam

decora.

[29] _Albucas._ Chap. LXXI. de cura Tentiginis.

[30] _Observationes Medicæ, Cap._ 35. p. 241. Habuit autem hæc Τριβας,

naturalia sua, saltem quod ad externam faciem, haud aliter conformata ac

aliæ mulieres. Sed intus percipiebatur evidenter (uti quidem testabantur

tres obstretrices) paulo ante urinæ iter, Glandulosa aliqua caruncula,

quam Clitoridem vocant Medici. Quæ licet in aliis feminis, vix unguis

exprimat magnitudinem; dicebatur tamen in salaci hac fricatrice accedere

ad longitudinem dimidiati digiti, & crastitudine sua haud male referre

colem puerilem.

[31] _Phil. Trans._ Numb. 32. p. 624. See _Badham_’s Abridgment.

[32] An Expansion of the Furca Virginalis.

[33] _Burnet_’s Travels, Letter from _Rome_, p. 203. _Montaign_’s Essays

CXX. p. 97. Plin. l. 7. c. 4. Volaterran. Cardinalis. Pontanus. Jac.

Duval Marcell. Donatus. Merula. Amat. Lusitanus cum, apud Skenckium,

diversis aliis Historiis.

[34] De Hermaph. & montrosor. part. natura, c. 33.

A mechanical and critical enquiry into the nature of hermaphrodites · 第 6 / 7 段