Als iets merkwaardigs trof mij, dat in de omstreken van Santa Cruz de

bodem, die het stroomgebied van la Plata van dat der Amazone scheidt,

een onberekenbaar aantal eeuwen geleden de basis moet zijn geweest

van een gebergte, dat thans bijna vernietigd is door de aanhoudende

werking van het water. Langzamerhand toch hebben de rivieren den

grond medegevoerd naar de lager gelegen gedeelten van Z. Amerika,

en men kan gerust beweren dat Brazilië, Paraguay en Argentinië tot

Bolivia mogen opzien, als tot hun gemeenschappelijke moeder, want de

vorming van hun bodem is gedeeltelijk door aanslibbing van Bolivia's

grond geschied. Ondanks die vrijgevigheid houdt het oostelijk deel van

Bolivia nog onmetelijke schatten in zijn schoot verborgen, zoowel aan

goud, als aan andere edele metalen, terwijl de rijkdom zijner fauna

en flora alle beschrijving te boven gaat.

Het zijn dan ook voornamelijk voortbrengselen uit het plantenrijk,

waarin Santa Cruz met het overige gedeelte van Bolivia handel

drijft. Ondanks dat vrij belangrijk verkeer zijn toch de wegen, die

Santa Cruz met de hoofdstad verbinden, zeldzaam slecht te noemen. Niet

alleen zijn zij zelfs voor paarden bijna onbegaanbaar, maar op

verschillende plaatsen worden zij ook nog versperd door tollen,

waar belasting wordt geheven op de voortbrengselen van het land,

die van de eene plaats naar de andere worden vervoerd.

Na Santa Cruz zetten wij de reis voort langs den Pirahy tot Chilon,

het punt, waar de weg naar Sucre afslaat. Om Cochabamba te bereiken,

moet men twaalf maal den Pirahy oversteken, wat in de nauwe bergkloven

lang niet gemakkelijk gaat. Dan doorwaadt men nog eens de Rio Pogera,

een bijvloed van den Pirahy, beklimt een reeks van steile bergtoppen,

komt voorbij een plaatsje, Samaipata genoemd, en vindt ten slotte

den Pirahy terug, dien men nog minstens twintigmaal moet oversteken,

eer men na een maand reizens Cochabamba heeft bereikt, dankbaar

dat men heelshuids op de plaats van bestemming is aangekomen en

niet het lot heeft gedeeld der arme dieren, wier geraamten langs

de wegen van Bolivia liggen verstrooid. Doch hoe in deze toestanden

snel verbetering te brengen? Zij zijn nu eenmaal eigen aan elk land,

dat nog in het eerste stadium zijner ontwikkeling verkeert.

Bolivia mag trotsch zijn op zijn rijkdom. En al zal het eerst na

vele ervaring tot ware ontwikkeling geraken, het zal dan tevens

met blijdschap ontwaren, hoe rijk aan welvaart een land kan worden,

dat door de natuur zoo onvergelijkelijk mild is bedeeld.

Bolivia.—Een in wording zijnde Staat aan den Stillen Oceaan De Aarde en haar Volken, 1907-1908 · 第 9 / 9 段