Εγώ, αδελφέ μου, δεν το έχω για έργο μου να πολεμώ την ιατρική·
κάθε ένας είνε ελεύθερος για καλό ή για κακό του να πιστεύη ό,τι
του αρέσει. Ό,τι είπα, το είπα μεταξύ μας, και θα ήμουνα ευτυχής
αν κατώρθωνα να σε βγάλω λίγο από την πλάνη που βρίσκεσαι και,
για να σε διασκεδάσω, θα ήθελα να σε πήγαινα να δης κάποια από
τις κωμωδίες του Μολιέρου στο ζήτημα αυτό.
ΑΡΓΓΑΝ
Είνε πολύ αυθάδης αυτός ο Μολιέρος σου με τις κωμωδίες του και
τον βρίσκω γελοίο να τολμά να παίζη με ανθρώπους εντίμους σαν
τους γιατρούς.
ΒΕΡΑΛΔΟΣ
Δεν παίζει με τους γιατρούς, παίζει με τα γελοία της ιατρικής.
ΑΡΓΓΑΝ
Βέβαια! είνε ικανός αυτός ν' ανακατεύεται και να ελέγχη την
ιατρική! Να ένας ηλίθιος, ένας αυθάδης, που του πέρασε η ιδέα
πως μπορεί να εμπαίξη τας γνωματεύσεις και τις συνταγές και να
επιτεθή κατά του ιατρικού σώματος και ν' ανεβάση στη σκηνή του
πρόσωπα αξιοσέβαστα σαν τους κυρίους αυτούς!
ΒΕΡΑΛΔΟΣ
Τι άλλο θέλεις ν' ανεβάση στη σκηνή, αν όχι τα διάφορα
επαγγέλματα των ανθρώπων; Ανεβάζουν κάθε μέρα πρίγκηπας και
βασιλείς που είνε επίσης αξιότιμοι άνθρωποι όσο και οι γιατροί.
ΑΡΓΓΑΝ
Να πάρη ο διάβολος! αν ήμουν γιατρός θα την τιμωρούσα εγώ την
αυθάδειά του· όταν θ' αρρώσταινε, θα τον άφινα να πεθάνη χωρίς
καμμιά βοήθεια. Ό,τι κι' αν έκανε κι' ό,τι κι' αν έλεγε, δε θα
του διώριζα ούτε την παραμικρή αφαίμαξι ούτε το παραμικρό
κλύσμα· θα τούλεγα σκάσε, σκάσε, να μάθης άλλη φορά να παίζεις
με την ιατρική.
ΒΕΡΑΛΔΟΣ
Πολύ θυμωμένος είσαι μαζί του.
ΑΡΓΓΑΝ
Και βέβαια. Είνε ασυλλόγιστος άνθρωπος· κι' αν έχουν μυαλό οι
γιατροί, πρέπει να κάνουν εκείνο που είπα.
ΒΕΡΑΛΔΟΣ
Θάχη αυτός πειο πολύ μυαλό από τους γιατρούς σου και δε θα τους
ζητήση καμμιά βοήθεια.
ΑΡΓΓΑΝ
Τόσο το χειρότερο γι' αυτόν, αν δεν καταφύγη στα γιατρικά των.
ΒΕΡΑΛΔΟΣ
Έχει το λόγο του να μη τα θέλη. Αυτός υποστηρίζει ότι μόνο οι
εύρωστοι και οι ρωμαλέοι άνθρωποι μπορούν ν' ανθέξουν στα
γιατρικά και στην αρρώστεια μαζί, ενώ εκείνος μόλις έχει
δυνάμεις για ν' ανθέξη μόνο στην αρρώστεια.
ΑΡΓΓΑΝ
Αυτά είνε μωρίες. Άσ' τα, αδελφέ μου, ας μη μιλούμε πεια γι'
αυτό τον άνθρωπο. Μου ανάβει τη χολή και θα μου χειροτερέψης την
κατάστασί μου.
ΒΕΡΑΛΔΟΣ
Όπως θέλεις, αδελφέ μου. Ας αλλάξωμε ομιλία. Δε μου φαίνεται
σωστό πράγμα, για μια μικρή απείθεια της κόρης σου, ν'
αποφασίσης να την κλείσης σε μοναστήρι: ν' ακολουθήσης δηλαδή
τυφλώς το πάθος σου, μόνο και μόνο γιατί δε θέλει να πάρη
εκείνον που θέλεις εσύ. Μου φαίνεται, προκειμένου περί γάμου,
ότι πρέπει να λογαριάζη κανείς και τη συμπάθεια της κόρης, αφού
θα είνε για όλη τη ζωή της και αφού από τη συμπάθεια αυτή
εξαρτάται όλη η ευτυχία του γάμου.
ΣΚΗΝΗ ΤΕΤΑΡΤΗ
κ. ΦΛΕΡΑΝ (με ένα κλυστήρι στο χέρι) — ΑΡΓΓΑΝ — ΒΕΡΑΛΔΟΣ
ΑΡΓΓΑΝ
Θα μου επιτρέψης μια στιγμή, αδελφέ μου.
ΒΕΡΑΛΔΟΣ
Πώς; τι θέλεις να κάνης;
ΑΡΓΓΑΝ
Ένα κλυσματάκι· θα τελειώση γρήγορα.
ΒΕΡΑΛΔΟΣ
Αστειεύεσαι. Μα δεν μπορείς να κάνης μια στιγμή χωρίς κλύσμα και
χωρίς γιατρικό; Ανάβαλέ το για άλλη φορά και ησύχασε επί τέλους
λιγάκι.
ΑΡΓΓΑΝ
Κύριε Φλεράν, το βράδυ ή αύριο το πρωί.
κ. ΦΛΕΡΑΝ (στο Βεράλδο).
Γιατί ανακατεύεστε σεις και γιατί εναντιώνεσθε στις συνταγές της
ιατρικής κι' εμποδίζετε τον κύριο να κάνη το κλύσμα του; Είνε
πολύ αστεία η τόλμη σας αυτή!
ΒΕΡΑΛΔΟΣ
Καλέ, τι μας λέτε! πώς φαίνεται πως δεν είσθε συνηθισμένος να
μιλήτε με πρόσωπα.
ΦΛΕΡΑΝ
Δεν πρέπει να παίζετε με τα φάρμακα και να με κάνετε να χάνω την
ώρα μου. Εγώ ήρθα εδώ σύμφωνα με τη συνταγή και θα πω του κυρίου
Πυργγόν, ότι μ' εμποδίσατε να εκτελέσω τη διαταγή του και να
κάνω το καθήκον μου. Θα δήτε, θα δήτε! . . .
ΣΚΗΝΗ ΠΕΜΠΤΗ
ΑΡΓΓΑΝ — ΒΕΡΑΛΔΟΣ
ΑΡΓΓΑΝ
Αδελφέ μου, θα γίνης αιτία συμφοράς.
ΒΕΡΑΛΔΟΣ
Ω! μεγάλη συμφορά να μην κάνης το κλύσμα που διέταξε ο κύριος
Πυργγόν! Δεν είνε δυνατόν επί τέλους να γιατρευτής από την
αρρώστεια των γιατρών και να παύσης να είσαι βουτημένος μέσα στα
γιατρικά των;
ΑΡΓΓΑΝ
Μ' έσκασες. Θα ήθελα να είχες την αρρώστεια μου, για να δούμε αν
θα φλυαρούσες έτσι. Α! να ο κύριος Πυργγόν.
ΣΚΗΝΗ ΕΚΤΗ
ΠΥΡΓΓΟΝ, ΑΡΓΓΑΝ, ΒΕΡΑΛΔΟΣ, ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
κ. ΠΥΡΓΓΟΝ
Πολύ ωραίες ειδήσεις μου έφεραν κάτω στην πόρτα. Περιφρονούνται
εδώ οι συνταγές μου και αποκλείεται η χρήσις του φαρμάκου που
διώρισα.
ΑΡΓΓΑΝ
Κύριε, όχι . . .
κ. ΠΥΡΓΓΟΝ
Αυτό είνε μεγάλη θρασύτης, είνε επανάστασις του ασθενούς κατά
του ιατρού!
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Είνε φοβερό πράγμα!
κ. ΠΥΡΓΓΟΝ
Ένα κλύσμα που είχα την ευχαρίστησι να συνθέσω μόνος μου . . .
ΑΡΓΓΑΝ
Όχι εγώ . . .
κ. ΠΥΡΓΓΟΝ
Που το επενόησα και το εσυσκεύασα καθ' όλους τους κανόνας της
τέχνης . . .
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Δεν έχει καμμιά δικαιολογία.
κ. ΠΥΡΓΓΟΝ
Και που θα έφερνε θαυμάσια αποτελέσματα στα έντερα . . .
ΑΡΓΓΑΝ
Ο αδελφός μου . . .
κ. ΠΥΡΓΓΟΝ
Να τον διώξετε με περιφρόνησιν!
ΑΡΓΓΑΝ (δείχνει τον Βεράλδον)
Εκείνος.
κ. ΠΥΡΓΓΟΝ
Αυτό είνε εξωφρενικό.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Αλήθεια.
κ. ΠΥΡΓΓΟΝ
Είνε καταπληκτική απόπειρα εναντίον της ιατρικής.
ΑΡΓΓΑΝ (δείχνει τον Βεράλδον)
Εκείνος φταίει. . .
κ. ΠΥΡΓΓΟΝ
Είνε έγκλημα εσχάτης ιατρικής προδοσίας, που δεν υπάρχει καμμία
ποινή ανταξία του.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Έχετε δίκηο.
κ. ΠΥΡΓΓΟΝ
Σας δηλώνω ότι διακόπτω πάσαν σχέσιν μαζί σας.
ΑΡΓΓΑΝ
Ο αδελφός μου . . .
κ. ΠΥΡΓΓΟΝ
Και λύω κάθε δεσμόν μαζί σας.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Θα κάνετε πολύ καλά.
κ. ΠΥΡΓΓΟΝ
Και για να θέσω τέρμα σε κάθε δεσμό με σας, να το δωρητήριον που
είχα κάνει στον ανηψιό μου επί τη ευκαιρία του γάμου.
(Σχίζει τα δωρητήριον και πετά με θυμόν τα κομμάτια. )
ΑΡΓΓΑΝ
Ο αδελφός μου το έκανε όλο το κακό.
κ. ΠΥΡΓΓΟΝ
Να περιφρονηθή το κλύσμα μου!
ΑΡΓΓΑΝ
Πέτε να το φέρουν· θα το κάνω αμέσως.
κ. ΠΥΡΓΓΟΝ
Θα σας εθεράπευα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Δεν το αξίζει.
κ. ΠΥΡΓΓΟΝ
Θα είχα καθαρίσει το σώμα σας και θα σας είχα εντελώς απαλλάξει
από όλους τους κακούς χυμούς.
ΑΡΓΓΑΝ
Αχ! αδελφέ μου!
κ. ΠΥΡΓΓΟΝ
Και δεν ήθελα πλέον παρά μόνο καμμιά ντουζίνα φάρμακα για να
εκκενώσω και τα βαθύτερα μέρη.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Δεν είνε άξιος να τον κουράσετε.
κ. ΠΥΡΓΓΟΝ
Μα αφού δεν το θελήσατε να σας γιατρέψω . . .
ΑΡΓΓΑΝ
Δε φταίω εγώ.
κ. ΠΥΡΓΓΟΝ
Αφού απετινάξατε την υπακοήν που ο άνθρωπος οφείλει εις τον
ιατρόν του . . .
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Χρειάζεται εκδίκησις.
κ. ΠΥΡΓΓΟΝ
Αφού εκηρύχθητε επαναστάτης κατά των φαρμάκων που σας
διέταξα . . .
ΑΡΓΓΑΝ
Α! καθόλου.
κ. ΠΥΡΓΓΟΝ
Σας λέγω ότι σας εγκαταλείπω στην ελεεινή κράσι σας, στη
δυσκρασία των σπλάχνων σας, στην αλλοίωσι του αίματός σας, στη
δριμύτητα της χολής σας και στην υποστάθμη των χυμών σας.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Θα κάνετε πολύ καλά.
ΑΡΓΓΑΝ
Θεέ μου!
κ. ΠΥΡΓΓΟΝ
Και θέλω πριν περάσουν τέσσερες ημέρες η κατάστασί σας να γίνη
ανίατος.
ΑΡΓΓΑΝ
Ω! έλεος.
κ. ΠΥΡΓΓΟΝ
Να περιπέσετε εις την βραδυπεψίαν.
ΑΡΓΓΑΝ
Κύριε Πυργγόν.
κ. ΠΥΡΓΓΟΝ
Εκ της βραδυπεψίας εις την δυσπεψίαν.
ΑΡΓΓΑΝ
Κύριε Πυργγόν!
κ. ΠΥΡΓΓΟΝ
Εκ της δυσπεψίας εις την απεψίαν.
ΑΡΓΓΑΝ
Κύριε Πυργγόν!
κ. ΠΥΡΓΓΟΝ
Εκ της απεψίας εις την λειεντερίαν.
ΑΡΓΓΑΝ
Κύριε Πυργγόν.
κ. ΠΥΡΓΓΟΝ
Εκ της λειεντερίας εις την δυσεντερίαν.
ΑΡΓΓΑΝ
Κύριε Πυργγόν!
κ. ΠΥΡΓΓΟΝ
Εκ της δυσεντερίας εις την υδρωπικίαν.
ΑΡΓΓΑΝ
Κύριε Πυργγόν.
κ. ΠΥΡΓΓΟΝ
Εκ της υδρωπικίας εις την στέρησιν της ζωής. Εκεί θα σας οδηγήση
η παραφροσύνη σας.
ΣΚΗΝΗ ΕΒΔΟΜΗ
ΑΡΓΓΑΝ — ΒΕΡΑΛΔΟΣ
ΑΡΓΓΑΝ
Αχ! Θεέ μου! επέθανα! Αδελφέ μου, με κατέστρεψες.
ΒΕΡΑΛΔΟΣ
Πώς; γιατί;
ΑΡΓΓΑΝ
Δεν αντέχω πλέον. Αισθάνομαι την εκδίκησι της ιατρικής.
ΒΕΡΑΛΔΟΣ
Μα την πίστι μου, αδελφέ μου, είσαι τρελλός. Δεν θέλω σε πολλά
πράγματα να σε βλέπουν οι άνθρωποι να κάνης όσα κάνεις. Σκέψου
λίγο, σε παρακαλώ, έλα στον εαυτό σου και μην αφίνης να σε
κυριεύη η φαντασία σου.
ΑΡΓΓΑΝ
Άκουσες με τι φριχτές αρρώστειες μ' εφοβέρισε;
ΒΕΡΑΛΔΟΣ
Τι απλοϊκός άνθρωπος που είσαι;
ΑΡΓΓΑΝ
Είπε πως πριν περάσουν τέσσερες ημέρες θα είμαι ανίατος.
ΒΕΡΑΛΔΟΣ
Και επειδή τάχα το είπε πρέπει και να γίνη; Χρησμός είνε τα
λόγια του; όποιος σ' ακούει θα νομίζη πως ο κύριος Πυργγόν
κρατεί στα χέρια του το νήμα της ζωής σου και έχει τη δύναμι να
το μακραίνη και να το κονταίνη σύμφωνα με τη θέλησί του. Λάβε
υπ' όψιν σου ότι τα στοιχεία της ζωής σου είναι μέσα σου και ότι
οι θυμοί του κυρίου Πυργγόν είνε τόσο ικανοί να σε κάνουν να
πεθάνης όσο είνε ικανά τα γιατρικά του να σε κάνουν να ζήσης. Να
μια ευκαιρία ν' απαλλαχθής, αν θέλης, από τους γιατρούς· ή, αν
είσαι γεννημένος να μην μπορής να κάνης χωρίς αυτούς, είν'
εύκολο, αδελφέ μου, να βρης έναν άλλο που να σε κάνη να
διατρέχης ολιγωτέρους κινδύνους.
ΑΡΓΓΑΝ
Αχ! αδελφέ μου! αυτός ξαίρει καλά την κράσι μου και ξαίρει με τι
τρόπο πρέπει να με γιατρέψη.
ΒΕΡΑΛΔΟΣ
Πρέπει να ομολογήσης ότι είσαι άνθρωπος με μεγάλην προκατάληψιν
και βλέπεις τα πράγματα μ' αλλόκοτα μάτια.
ΣΚΗΝΗ ΟΓΔΟΗ
ΑΡΓΓΑΝ, ΒΕΡΑΛΔΟΣ, ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ (στον Αργγάν)
Κύριε, ήρθε ένας γιατρός και ζητεί να σα δη.
ΑΡΓΓΑΝ
Ποιος γιατρός;
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Γιατρός της ιατρικής.
ΑΡΓΓΑΝ
Σ' ερωτώ ποιος είνε.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Δεν τον γνωρίζω· μου μοιάζει όμως τόσο πολύ, σαν να είμαστε δυο
σταλαγματιές νερό. Αν δεν ήμουν βέβαιη πως η μητέρα μου ήταν
τίμια γυναίκα, θα έλεγα πως μου φούρνισε κάποιο αδερφάκι ύστερα
απ' το θάνατο του πατέρα μου.
ΑΡΓΓΑΝ
Φέρε τον εδώ.
ΣΚΗΝΗ ΕΝΑΤΗ
ΑΡΓΓΑΝ, — ΒΕΡΑΛΔΟΣ
ΒΕΡΑΛΔΟΣ
Η δουλειά σου πάει θαυμάσια. Δεν προφθαίνει να φύγη ο ένας
γιατρός και σούρχεται άλλος.
ΑΡΓΓΑΝ
Πολύ φοβούμαι μη γίνης αιτία συμφοράς.
ΒΕΡΑΛΔΟΣ
Πάλι; πάλι τα ίδια έχομε;
ΑΡΓΓΑΝ
Δεν μπορώ να βγάλω απ' το μυαλό μου όλες εκείνες τις αρρώστειες
που δεν τις ξαίρω, όλες εκείνες . . .
ΣΚΗΝΗ ΔΕΚΑΤΗ
ΑΡΓΓΑΝ, ΒΕΡΑΛΔΟΣ, ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ (ως γιατρός)
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Επιτρέψατέ μου, κύριε, να σας κάνω μια επίσκεψι και να σας
προσφέρω τας υπηρεσίας μου για κάθε αφαίμαξι και για κάθε
κλύσμα που έχετε ανάγκη.
ΑΡΓΓΑΝ
Σας είμαι πολύ υπόχρεως, κύριε (στο Βεράλδο) Ίδιος κι'
απαράλλακτος η Τουανέττα, μα την πίστι μου.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Κύριε, με συγχωρείτε μια στιγμή. Ελησμόνησα να δώσω μια
παραγγελία στον υπηρέτη μου· θα ξαναγυρίσω αμέσως.
ΣΚΗΝΗ ΕΝΔΕΚΑΤΗ
ΑΡΓΓΑΝ — ΒΕΡΑΛΔΟΣ
ΑΡΓΓΑΝ
Ε; δε σου φαίνεται πως είνε η ίδια η Τουανέττα;
ΒΕΡΑΛΔΟΣ
Η αλήθεια είνε πως η ομοιότης είναι καταπληκτική· αλλά δεν είναι
η πρώτη φορά πού παρατηρούμε τέτοιο πράγμα· η ιστορία είναι
γεμάτη από τέτοια παιγνίδια της φύσεως.
ΑΡΓΓΑΝ
Εγώ τουλάχιστον τάχασα και. . .
ΣΚΗΝΗ ΔΩΔΕΚΑΤΗ
ΑΡΓΓΑΝ, ΒΕΡΑΛΔΟΣ, ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Τι θέλετε, κύριε;
ΑΡΓΓΑΝ
Πώς;
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Δε με φωνάξατε;
ΑΡΓΓΑΝ
Εγώ; όχι.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Θα βουίζουν τ' αυτιά μου, φαίνεται.
ΑΡΓΓΑΝ
Μείνε λίγο εδώ να 'δης πώς σου μοιάζει εκείνος ο γιατρός.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Α! ναι, αυτή την όρεξι είχα. Έχω δουλειά κάτω. Αρκετά τον είδα.
ΣΚΗΝΗ ΔΕΚΑΤΗ ΤΡΙΤΗ
ΑΡΓΓΑΝ — ΒΕΡΑΛΔΟΣ
ΑΡΓΓΑΝ
Αν δεν τους έβλεπα και τους δυο μαζί θα νόμιζα πως είνε ένας.
ΒΕΡΑΛΔΟΣ
Έχω διαβάσει καταπληκτικά πράγματα γι' αυτές τις ομοιότητες.
Υπάρχουν ομοιότητες στην εποχή μας που όλος ο κόσμος μπορεί να
γελαστή.
ΑΡΓΓΑΝ
Εγώ θα γελιώμουν και θα μπορούσα να ορκισθώ πως είναι ένα και το
αυτό πρόσωπο.
ΣΚΗΝΗ ΔΕΚΑΤΗ ΤΕΤΑΡΤΗ
ΑΡΓΓΑΝ — ΒΕΡΑΛΔΟΣ — ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ (ως γιατρός)
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Σας ζητώ συγγνώμην, κύριε, μ' όλη μου την καρδιά
ΑΡΓΓΑΝ (χαμηλοφώνως στον Βεράλδο) Άξιον θαυμασμού.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Μην παρεξηγήσετε, σας παρακαλώ, την περιέργεια που έχω να ιδώ
έναν έξοχο ασθενή σαν κ' εσάς. Η φήμη σας που απλώνεται παντού
μπορεί να δικαιολόγηση το θάρρος μου.
ΑΡΓΓΑΝ
Κύριε, είμαι στας διαταγάς σας.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Βλέπω, κύριε, πως με κυττάζετε με πολλή προσοχή. Τι ηλικίας
φαντάζεσθε πως είμαι;
ΑΡΓΓΑΝ
Νομίζω πως θα είσθε, το πολύ — πολύ, είκοσι έξη ως είκοσι επτά
ετών.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Χα! χα! χα! χα! χα! Είμαι ενενήντα . . .
ΑΡΓΓΑΝ
Ενενήντα!
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Ναι. Βλέπετε με τα μυστικά της τέχνης μου, πώς διατηρούμαι
ακμαίος και εύρωστος.
ΑΡΓΓΑΝ
Για ενενήντα χρόνων πάρα πολύ νέος γέρος, μα την αλήθεια.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Είμαι περαστικός γιατρός, Πηγαίνω από πόλι σε πόλι, από επαρχία
σε επαρχία, από βασίλειο σε βασίλειο για να βρω ύλην για την
ικανότητά μου, για να βρω αρρώστους αξίους να με απασχολήσουν,
ικανούς να δοκιμάσουν τα μεγάλα και ωραία μυστικά που ανεκάλυψα
στην ιατρική. Δεν καταδέχομαι να γλεντώ με το συρφετό των κοινών
και συνηθισμένων νόσων, με τους παληορρευματισμούς και τις
φλεγμονές, με τους πυρετάκους, με τας εγκεφαλικάς διαταράξεις
και με τις ημικρανίες. Θέλω αρρώστειες σοβαρές, συνεχείς
πυρετούς με παραληρήματα, εξανθηματικούς πυρετούς, πανώλεις,
ύδρωπας, πλευρίτιδας και φλεγμονάς του στήθους. Αυτά μ' αρέσουν,
σ' αυτά θριαμβεύω. Και θα ήθελα, κύριε, να είχατε όλες αυτές τις
αρρώστειες που σας είπα, να σας είχαν εγκαταλείψει όλοι οι
γιατροί, να ήσθε απελπισμένος, να πνέατε τα λοίσθια, για να σας
δείξω τα έξοχα αποτελέσματα των γιατρικών μου και τον πόθο που
έχω να σας υπηρετήσω.
ΑΡΓΓΑΝ
Σας είμαι υπόχρεως, κύριε, για την καλωσύνη που αισθάνεστε για
μένα.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Δώστε μου το σφυγμό σας. Πω! πω! πώς κτυπάει! Θα σε κάνω εγώ να
κτυπάς όπως πρέπει! Αι! αι! τι αταξίες είν' αυτές· βλέπω πως δε
με γνώρισες ακόμη. Ποιος είν' ο γιατρός σας;
ΑΡΓΓΑΝ
Ο κύριος Πυργγόν.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Αυτόν δεν τον έχω γράψει στο σημειωματάριό μου μαζί με τους
μεγάλους γιατρούς. Από τι σας λέει πως υποφέρετε;
ΑΡΓΓΑΝ
Λέει πως υποφέρω από το ήπαρ· άλλοι όμως λένε πως πάσχω από τη
σπλήνα.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Είνε αμαθέστατοι. Από τον πνεύμονα υποφέρετε.
ΑΡΓΓΑΝ
Από τον πνεύμονα;
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Ναι. Τι αισθάνεσθε;
ΑΡΓΓΑΝ
Αισθάνομαι από καιρού εις καιρόν πονοκεφάλους.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Ακριβώς· ο πνεύμων.
ΑΡΓΓΑΝ
Νομίζω κάποτε πως έχω ένα πέπλο 'μπρός στα μάτια μου.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Ο πνεύμων.
ΑΡΓΓΑΝ
Έχω κάποτε αναγούλες.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Ο πνεύμων.
ΑΡΓΓΑΝ
Αισθάνομαι κάποτε κούρασι σε όλα μου τα μέλη.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Ο πνεύμων.
ΑΡΓΓΑΝ
Και κάποτε με πιάνουν πόνοι στην κοιλιά σαν κωλικόπονοι.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Ο πνεύμων. Τρώτε με όρεξι;
ΑΡΓΓΑΝ
Μάλιστα, κύριε.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Ο πνεύμων. Σας αρέσει να πίνετε λίγο κρασί;
ΑΡΓΓΑΝ
Μάλιστα κύριε.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Ο πνεύμων. Σας έρχεται λίγος ύπνος ύστερα από το φαΐ και σας
ευχαριστεί να κοιμάστε;
ΑΡΓΓΑΝ
Μάλιστα, κύριε.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Ο πνεύμων, ο πνεύμων, σας λέω. Τι σας διέταξε ο γιατρός σας να
τρώτε;
ΑΡΓΓΑΝ
Μου διέταξε σούπα.
ΤΟΥΑΝΕΤΑ
Αμαθέστατος!
ΑΡΓΓΑΝ
Πουλερικά.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Αμαθέστατος!
ΑΡΓΓΑΝ
Βιδέλο.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Αμαθέστατος!
ΑΡΓΓΑΝ
Βραστά.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Αμαθέστατος!
ΑΡΓΓΑΝ
Αυγά φρέσκα.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Αμαθέστατος!
ΑΡΓΓΑΝ
Το βράδυ, δαμάσκηνα για μαλακτικά.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Αμαθέστατος!
ΑΡΓΓΑΝ
Και προ πάντων να πίνω το κρασί μου πολύ νερωμένο.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Ο και η αμαθής, το αμαθές. Πρέπει να το πίνετε σκέτο το κρασί
σας· και για να πυκνώση το αίμα σας που είνε πολύ αραιό, πρέπει
να τρώτε χονδρό βωδινό, χονδρό χοιρινό, καλό ολλανδικό τυρί,
σιμιγδάλι, ρύζι, κάστανα, και μπουρεκάκια για να κολλούν και να
γλυστρούν. Ο γιατρός σας είνε ζώον. Θα σας στείλω ένα του χεριού
μου και ενόσω θα μένω εδώ, θάρχωμαι από καιρού εις καιρόν να σας
βλέπω.
ΑΡΓΓΑΝ
Θα με υποχρεώσετε πολύ.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Τι διάβολο κάνετε μ' αυτό το χέρι;
ΑΡΓΓΑΝ
Τι;
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Εγώ θα τώκοβα αμέσως αν ήμουν στη θέσι σας.
ΑΡΓΓΑΝ
Και γιατί;
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Δε βλέπετε πως σας παίρνει όλη την τροφή και δεν αφίνει να
τρέφεται το άλλο μέρος;
ΑΡΓΓΑΝ
Ναι, μα μου χρειάζεται αυτό το χέρι.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Αυτό το δεξί μάτι θα το είχα βγάλει εγώ αν ήμουν στη θέσι σας.
ΑΡΓΓΑΝ
Να βγάλω το ένα μου μάτι;
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Δε βλέπετε ότι δυσκολεύει το άλλο και του κλέβει την τροφή του;
Πίστεψέ με, και φρόντισε να σου το βγάλουν το γρηγορώτερο· θα
βλέπετε καθαρώτερα με το αριστερό.
ΑΡΓΓΑΝ
Δεν είνε βιαστικό το πράγμα, υποθέτω.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Χαίρετε. Λυπούμαι πολύ που σας αφίνω τόσο γρήγορα· αλλά είνε
ανάγκη να παρευρεθώ σ' ένα μεγάλο συμβούλιο που θα γίνη για
κάποιον, που πέθανε χθες.
ΑΡΓΓΑΝ
Για κάποιον, που πέθανε χθες;
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Ναι· για να γνωμοδοτήσω και να 'δω τι έπρεπε να του είχαν κάνει
για να τον εγιάτρευαν. Χαίρετε.
ΑΡΓΓΑΝ
Ξαίρετε πως οι ασθενείς δε συνεβγάλουν ποτέ.
ΣΚΗΝΗ ΔΕΚΑΤΗ ΠΕΜΠΤΗ
ΑΡΓΓΑΝ — ΒΕΡΑΛΔΟΣ
ΒΕΡΑΛΔΟΣ
Να, πράγματι, ένας γιατρός που φαίνεται ικανότατος.
ΑΡΓΓΑΝ
Ναι, αλλά τρέχει πολύ.
ΒΕΡΑΛΔΟΣ
Όλοι οι μεγάλοι γιατροί είνε τέτοιοι.
ΑΡΓΓΑΝ
Να κόψω το ένα χέρι μου και να βγάλω το ένα μάτι μου· για να
τραφή περισσότερο το άλλο! Προτιμώ καλύτερα να μην τραφή τόσο
πολύ. Ωραία εγχείρησι να μείνω μονόφθαλμος και κουλός!
ΣΚΗΝΗ ΔΕΚΑΤΗ ΕΚΤΗ
ΒΕΡΑΛΔΟΣ — ΑΡΓΓΑΝ — ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ (κάνει πως μιλεί με κάποιον)
Πηγαίνετε, πηγαίνετε στο καλό. Δεν έχω όρεξι για γέλια.
ΑΡΓΓΑΝ
Tι τρέχει;
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Ο γιατρός σας ήθελε να πιάση το σφυγμό μου.
ΑΡΓΓΑΝ
Μη χειρότερα! ενενήντα χρόνων άνθρωπος!
ΒΕΡΑΛΔΟΣ
Λοιπόν, αδελφέ μου, μια φορά που τα χάλασες με τον Πυργγόν σου,
δε θέλεις να μιλήσωμε για κείνο το γάμο, που παρουσιάζεται για
την ανηψιά μου;
ΑΡΓΓΑΝ
Όχι, αδελφέ μου, θέλω να την κλείσω σε μοναστήρι, αφού
αντιτείνει στη θέλησί μου. Βλέπω πως είνε κάποιος έρωτας στη
μέση κι' ανεκάλυψα μάλιστα κ' ένα κρυφό ραντεβού. Κανείς,
εννοείς, δεν τώμαθε ακόμη πως τ' ανεκάλυψα.
ΒΕΡΑΛΔΟΣ
Αι! καλά, αδελφέ μου, κι' αν είνε και καμμιά μικρή συμπάθεια,
είν' έγκλημα κι' αυτό; Είνε προσβολή σου τάχατε, όταν η
συμπάθεια αυτή έχει ένα ιερό σκοπό, ένα γάμο;
ΑΡΓΓΑΝ
Ό,τι κι' αν είνε, αδελφέ μου, τ' αποφάσισα πεια· θα γίνη
καλόγρηα.
ΒΕΡΑΛΔΟΣ
Το κάνεις για να ευχαριστήσης κάποιον.
ΑΡΓΓΑΝ
Εννοώ τι θέλεις να πης. Όλο στο ίδιο θέμα περιστρέφεσαι. Δεν
μπορείς να χωνέψης τη γυναίκα μου.
ΒΕΡΑΛΔΟΣ
Αι! λοιπόν, ναι, αδελφέ μου, αφού θέλεις να σου μιλήσω ξάστερα.
Τη γυναίκα σου εννοώ. Και βρίσκω πειο ανυπόφορη τη στραβοκεφαλιά
σου για κείνην, από τη στραβοκεφαλιά σου για την ιατρική.
Πέφτεις με κλειστά τα μάτια σε όλες τις παγίδες που σου στήνει.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Α! κύριε! μη μιλείτε καθόλου για την κυρία· είναι γυναίκα, που
δεν έχει κανείς τίποτα να πη γι' αυτήν, γυναίκα χωρίς
προσποίησες. Τον αγαπάει τον κύριο . . . . που την αγαπάει . . . .
όσο δα γι' αυτό. . .
ΑΡΓΓΑΝ
Για ρώτησέ την τι χάδια μου κάνει.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Αλήθεια.
ΑΡΓΓΑΝ
Πόσο ανησυχεί για την αρρώστεια μου.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Βέβαια.
ΑΡΓΓΑΝ
Και πόσο με φροντίζει και πόσο κοπιάζει για μένα.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Πολύ σωστά, θέλετε να πιστέψετε και να δήτε πόσο τον αγαπάει η
κυρία; Αφήστε με, κύριε, να τον κάνω να καταλάβη πόσο γελιέται.
ΑΡΓΓΑΝ
Πώς δηλαδή;
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Όπου κι' αν είναι θάρθ' η κυρία. Ξαπλωθήτε σ' αυτή την πολυθρόνα
και κάνετε πως είστε πεθαμένος. Θα δήτε πόσο θα λυπηθή όταν θα
της το πω.
ΑΡΓΓΑΝ
Ναι, ας το κάνωμε.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Ναι, αλλά να μη την αφήσετε πολλή ώρα στην απελπισία της, γιατί
μπορεί και να πεθάνη
ΑΡΓΓΑΝ
Έννοια σου, ξαίρω εγώ.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Εσείς κρυφθήτε σ' εκείνη εκεί τη γωνιά.
ΣΚΗΝΗ ΔΕΚΑΤΗ ΕΒΔΟΜΗ
ΑΡΓΓΑΝ — ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
ΑΡΓΓΑΝ
Μήπως είνε επικίνδυνο πράγμα να κάνη κανείς τον πεθαμένο;
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Όχι, όχι. Τι επικίνδυνο μπορεί να είνε; Ξαπλωθήτε εδώ
«χαμηλοφώνως) θα γελάσωμε που θα τα χάση ο αδελφός σας. Να η
κυρία. Μην κουνηθήτε καθόλου.
ΣΚΗΝΗ ΔΕΚΑΤΗ ΟΓΔΟΗ
ΜΠΕΛΙΝΑ, ΑΡΓΓΑΝ (ξαπλωμένος) ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ (προσποιείται ότι δεν είδε την Μπελίναν)
Αχ! Θεέ μου! αχ! συμφορά μου! Τι ήταν τούτο το κακό;
ΜΠΕΛΙΝΑ
Τι τρέχει, Τουανέττα;
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Αχ! κυρία μου!
ΜΠΕΛΙΝΑ
Μα τι τρέχει;
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Ο άντρας σας . . . πέθανε.
ΜΠΕΛΙΝΑ
Ο άντρας μου πέθανε;
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Αχ' ναι· πέθανε ο μακαρίτης.
ΜΠΕΛΙΝΑ
Είνε βέβαιον;
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Βεβαιότατον. Κανείς δεν το ξαίρει ακόμα αυτό το δυστύχημα·
βρέθηκα μονάχη μου εδώ μέσα. Έπεσε απάνω στα χέρια μου. Να,
κοιτάχτε τον πώς είνε ξαπλωμένος μακρύς πλατύς στην πολυθρόνα.
ΜΠΕΛΙΝΑ
Δόξα σοι ο Θεός! Εγλύτωσα πεια απ' αυτό το βάρος. Τι βλάκας που
είσαι, Τουανέττα, να λυπάσαι έτσι για ένα τέτοιο θάνατο!
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Ενόμιζα, κυρία μου, πως έπρεπε να κλαίω.
ΜΠΕΛΙΝΑ
Πάψε, πάψε, δεν αξίζει τον κόπο. Τι χάνομε τάχα με το θάνατό
του; και τι θα εχρησίμευε στον κόσμο αυτός; Ένας άνθρωπος
φορτικός σ' όλους, βρώμικος, συχαμερός, διαρκώς μ' ένα κλύσμα
κι' ένα γιατρικό στην κοιλιά του, όλο να βγάζη μύξες, όλο να
βήχη, όλο να φτύνη. Μωρός, πληκτικός, παράξενος. Όλους μας
εκούραζε και μέρα — νύχτα δεν έκανε τίποτ' άλλο παρά να τα βάζη
με τις υπηρέτριες και τους υπηρέτας.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Να, ένας ωραίος επικήδειος.
ΜΠΕΛΙΝΑ
Πρέπει, Τουανέττα, να με βοηθήσης στα σχέδια μου· θα σ'
ανταμείψω· αυτό να το ξαίρης. Αφού, για την καλή μας τύχη,
κανείς ακόμα δεν τώμαθε, ας τον πάμε στο κρεββάτι του κι' ας
κρατήσωμε μυστικό το θάνατό του ως που να τελειώσω εγώ τη
δουλειά μου. Υπάρχουν χαρτιά, υπάρχουν χρήματα, που θα τα
σηκώσω, εννοείς, όλα. Δεν είναι δίκαιο, έτσι, χωρίς κανένα
κέρδος να χάσω κοντά του τα ωραιότερα χρόνια της ζωής μου. Έλα,
Τουανέττα, ας πάρωμε πρώτα όλα τα κλειδιά του.
ΑΡΓΓΑΝ (εγείρεται αποτόμως)
Σιγά, μη βιάζεσθε.
ΜΠΕΛΙΝΑ
Α α α α!
ΑΡΓΓΑΝ
Μάλιστα, κυρία γυναίκα μου, έτσι μ' αγαπάς!
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Μπα! ο μακαρίτης δεν ήταν πεθαμένος!
ΑΡΓΓΑΝ (στην Μπελ. που φεύγει) Χαίρω πολύ που είδα την αγάπη σου
και που άκουσα τον πανηγυρικό μου. Αυτό θα με διδάξη και μένα να
βάλω γνώσι στο εξής και θα μ' εμποδίση να κανω και πολλά άλλα.
ΣΚΗΝΗ ΔΕΚΑΤΗ ΕΝΑΤΗ
ΒΕΡΑΛΔΟΣ, ΑΡΓΓΑΝ, ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ,
ΒΕΡΑΛΔΟΣ (εξερχόμενος από το μέρος όπου ήτο κρυμμένος.)
Λοιπόν, αδελφέ μου, τα βλέπεις;
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Μα την πίστιν μου, ποτέ μου δεν το πίστευα τέτοιο πράγμα. Αλλά
να, ακούω να έρχεται η κόρη σας. Πάρετε την ίδια στάσι, να δούμε
τι θα κάνη εκείνη και πώς θα της φανή ο θάνατός σας. Καλό είνε
να τη δοκιμάσετε κι' αυτήν. Μια φορά που κάνατε αρχή, θα
γνωρίσετε επί τέλους τα αισθήματα της φαμίλλιας σας.
(Ο Βεράλδος κρύβεται)
ΣΚΗΝΗ ΕΙΚΟΣΤΗ
ΑΡΓΓΑΝ — ΑΓΓΕΛΙΚΗ — ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
(προσποιείται ότι δεν βλέπει την Αγγελ. )
Αχ! Θεέ μου! τι φριχτή δυστυχία! τι μαύρη μέρα η σημερινή!
ΑΓΓΕΛΙΚΗ
Τι έχεις, Τουανέττα; γιατί κλαις;
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Αλλοίμονο! έχω να σου πω μια θλιβερή είδησι.
ΑΓΓΕΛΙΚΗ
Ε! Τι;
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Ο πατέρας σας . . . . πέθανε . . . .
ΑΓΓΕΛΙΚΗ
Ο πατέρας μου πέθανε; Τι λες, Τουανέττα;
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Ναι, κυττάχτε τον εκεί. Τώρα μόλις εξεψύχησε, ύστερα από μια
λιποθυμία, που τον έπιασε.
ΑΓΓΕΛΙΚΗ
Αχ! Θεέ μου! τι δυστυχία! τι σκληρό κτύπημα! Αλλοίμονο! έχασα
τον πατέρα μου, το μόνο πράγμα που μου έμενε στον κόσμο! Και το
απελπιστικώτερο ακόμα, τον έχασα σε μια στιγμή που ήταν
θυμωμένος μαζί μου! Τι θα γίνω η δυστυχής! και τι παρηγοριά
μπορώ να βρω ύστερα από μια τέτοια στέρησι;
ΣΚΗΝΗ ΕΙΚΟΣΤΗ ΠΡΩΤΗ
ΑΡΓΓΑΝ, ΑΓΓΕΛΙΚΗ, ΚΛΕΑΝΘΗΣ, ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
ΚΛΕΑΝΘΗΣ
Μα τι έχεις, Αγγελική μου; τι δυστύχημα σου συμβαίνει και κλαις
έτσι;
ΑΓΓΕΛΙΚΗ
Αχ! κλαίω ό,τι προσφιλέστερο και ό,τι πολυτιμότερο μπορούσα να
χάσω στη ζωή μου, κλαίω το θάνατο του πατέρα μου.
ΚΛΕΑΝΘΗΣ
Θεέ μου! τι δυστύχημα! τι απροσδόκητη ατυχία! τώρα που είχα κ'
εγώ παρακαλέσει το θείο σου να σε ζητήση για μένα κ' ήρθα να
παρουσιαστώ στον πατέρα σου και να προσπαθήσω με σεβασμό και με
χίλια παρακάλια να τον πείσω να μην αρνηθή.
ΑΓΓΕΛΙΚΗ
Όχι, Κλεάνθη, μη μιλής πλέον γι' αυτό· ας αφήσωμε κάθε σκέψι
γάμου. Ύστερα από τη στέρησι του πατέρα μου δε θέλω να μπω πλέον
στον κόσμο, ποτέ πλέον. Ναι, πατέρα μου, αν αντέτεινα πριν στη
θέλησί σου, θακολουθήσω τουλάχιστον μια από τις επιθυμίες σου
για να επανορθώσω τη λύπη που έννοιωσες εξ αιτίας μου
(γονατίζει). Δέξου, πατέρα μου, την υπόσχεσί μου και άφησέ με να
σε φιλήσω για να σου δείξω την αγάπη μου.
ΑΡΓΓΑΝ (αγκαλιάζει την Αγγελική)
Αχ! κόρη μου!
ΑΓΓΕΛΙΚΗ
Α! . . .
ΑΡΓΓΑΝ
Έλα, μη φοβάσαι· δεν είμαι πεθαμένος. Είσαι αίμα μου, είσαι
αληθινή μου κόρη και είμαι ενθουσιασμένος που γνώρισα τον καλό
σου χαρακτήρα.
ΣΚΗΝΗ ΕΙΚΟΣΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ
ΑΡΓΓΑΝ, ΒΕΡΑΛΔΟΣ, ΑΓΓΕΛΙΚΗ, ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ, ΚΛΕΑΝΘΗΣ.
ΑΓΓΕΛΙΚΗ
Αχ! Τι χαρά μου! Πατέρα μου, μια φορά που ο Θεός δεν ήθελε να σε
χάσω και μου ξαναδίνει την ευτυχία, επίτρεψέ μου να πέσω στα
πόδια σου και να σου ζητήσω μια χάρι. Αν δεν εγκρίνης τη
συμπάθεια της καρδιάς μου, αν μου αρνείσαι να πάρω τον Κλεάνθη,
σ' εξορκίζω, πατέρα μου, να μη μ' αναγκάσης τουλάχιστον να πάρω
άλλον. Αυτή είναι η μόνη χάρι που σου ζητώ.
ΚΛΕΑΝΘΗΣ (γονατίζει εμπρός στον Αργγάν)
Ναι, κύριε Αργγάν, λυπηθήτε την κι' αυτήν και μένα, και μην
εναντιώνεσθε σε μια τόσο ευγενική αγάπη.
ΒΕΡΑΛΔΟΣ
Βαστάει η καρδιά σου, αδελφέ μου;
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Δε σας συγκινεί, αφέντη, μια τέτοια αγάπη;
ΑΡΓΓΑΝ
Ας γίνη γιατρός και θα συναινέσω για το γάμο (στον Κλεάνθη).
Ναι, γίνου γιατρός και σου δίνω την κόρη μου.
ΚΛΕΑΝΘΗΣ
Ευχαρίστως, κύριε Αργγάν. Αν είναι μόνο αυτό για να γίνω γαμβρός
σας, και γιατρός γίνομαι και φαρμακοποιός και ό,τι θέλετε. Δεν
είναι δύσκολο πράγμα. Είμαι πρόθυμος να κάνω ό,τι δήποτε για ν'
αποκτήσω την ωραία Αγγελική.
ΒΕΡΑΛΔΟΣ
Ξαίρεις τι σκέφτηκα, αδελφέ μου; Να γίνης εσύ γιατρός. Θα σου
είναι πολύ πειο κόμοδο, γιατί θάχης μέσα σου ό,τι σου
χρειάζεται.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Αλήθεια. Είναι ο μόνος τρόπος να γιατρευθήτε μιαν ώρα αρχήτερα.
Καμμιά αρρώστεια δεν τολμάει να τα βάλη μ' ένα γιατρό.
ΑΡΓΓΑΝ
Μου φαίνεται πως με κοροϊδεύεις, αδελφέ μου. Στην ηλικία που
είμαι, μπορώ να σπουδάσω εγώ;
ΒΕΡΑΛΔΟΣ
Γιατί να σπουδάσης; Είσαι αρκετά μορφωμένος. Νάξερες πόσοι απ'
αυτούς δεν έχουν τη δική σου αξία!
ΑΡΓΓΑΝ
Αλλά πρέπει να ξαίρω να μιλώ καλά τα λατινικά, να γνωρίζω τις
αρρώστειες και τα φάρμακα για την καθεμιά.
ΒΕΡΑΛΔΟΣ
Μόλις βάλης τη ρόμπα και το σκούφωμα του γιατρού, θα τα μάθης
όλα και έπειτα θα γίνης πολύ καλύτερος απ' ό,τι φαντάζεσαι.
ΑΡΓΓΑΝ
Τι; αρκεί η ρόμπα μοναχά για να μπορή κανε|ς να συζητή για κάθε
αρρώστεια;
ΒΕΡΑΛΔΟΣ
Και βέβαια. Αρκεί να φορή κανείς τη ρόμπα και τη σκούφια του
γιατρού, και κάθε ασυναρτησία γίνεται σοφία και κάθε μωρία
γίνεται λογική.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Και μόνο τα γένεια σας, αφέντη, είνε αρκετά. Tα γένεια είνε το
μισό του γιατρού.
ΚΛΕΑΝΘΗΣ
Εν πάση περιπτώσει είμαι πρόθυμος να κάνω ό,τι αποφασίσετε.
ΒΕΡΑΛΔΟΣ (στον Αργγάν)
Θέλεις η υπόθεσις να τελειώση τώρα αμέσως;