Ultima exitacio domini Johannis Fastolf ad concludendum festinanter cum
Johanne Paston fuit quod vicecomes Bemond, Dux Somerset, comes Warwyk,
voluerunt emere, et quod intendebat quod executores sui desiderabant
vendere et non stabilire colegium; quod totaliter fuit contra
intencionem sui dicti Johannis Fastolf; et considerabat quod certum
medium pro licencia Regis et dominorum non providebatur, et sic tota
fundatio colegii pendebat in dubiis; et ideo ad intencionem suam
perimplendam desideravit dictum barganium fieri cum Johanne Paston,
sperans ipsum in mera voluntate perficiendi dictum colegium et ibidem
manere ne in manibus dominorum veniat.
Item, plures consiliarii sui dixerunt quod licet fundaret regulos seu
presbiteros, aut eicientur per clamia falsa aut compellantur adherere
dominis pro manutinencia, qui ibidem ad costus colegii permanerent et
morarent[ur] et colegium destruerent; et hac de causa consessit eos
ditari in pencionibus certis ad modum cantariæ Heylysdon, sic quod
dictus Johannes haberet ad custus proprios conservacionem (?) terrarum
erga querentes et clamatores; et ne executores diversi propter
contrarietates et dissimulaciones se favores----[190.1]
Item, considerabat quod ubi monechy et canonesi [_monachi et canonici_]
haberent terras seu tenementa ad magnam [_sic_] valorem, scilicet m^l.
[1000] vel ij. m^l. [2000 _sc. librarum_], tam singulares monachi et
canoneci tantum per se resiperent [_reciperent_] xl_s._ per annum et
prandium, et quod abbas, officiarii et extraequitatores expenderent
residuum in mundanis et riotis; et ideo ordinavit dotacionem prædictam
in annuetatibus.
Et quod non fuit intencio dicti Johannis Fastolf in convencione prædicta
mortificare CCC. marcas terræ, quia prima convencio Johannis Paston est
solvere v. m^l. [5000] marcas in tribus annis et fundare colegium quod
in intencione dicti Johannis Fastolf constaret m^l. [1000] libr., et
semper dedit Johanni Paston mancionem suam in manerio et tota terra
[_sic_] in Northefolk et Southefolk assessa ad v. C. [500] marcas
annuatim, tunc Johannes Paston emeret revercionem CC. marcarum terræ quæ
valet iiij.[190.2] m^l. [4000] marcas ad suam propriam adventuram pro
vj. m^l. v. C. [6500] marcis.
Item, pro tranquillita[te] et pace tempore vitæ, ita ut non perturbetur
per servos hospicii, ballivos, firmarios seu attornatos placitorum.
Item quod abbas de Sente Bede[191.1] potuit resistere fundationi,
intentione ut tunc (?) remaneat sibi et suis.
_Endorsed:_-- ‘Causa festinæ barganiæ inter Fastolf et Paston.’
[Footnote 189.1: [From Paston MSS., B.M.] This paper is a very
rough draft, full of errors in grammar and spelling. Additions
have been made to the text here and there in the handwriting of
John Paston. It was evidently written after Sir John Fastolf’s
death, possibly several years later.]
[Footnote 190.1: _Sic_--the sentence left unfinished.]
[Footnote 190.2: The figures ‘iiij.’ are blurred.]
[Footnote 191.1: Apparently St. Benet’s is intended.]
391