1814-1869.
Tiu ĉi verkisto estis precipe popola kantisto. Se liaj versoj estas
iafoje nepoluritaj kaj malglataj laŭ vidpunkto de la gramatiko, ili
estas ĉiam naturaj kaj vivoplenaj.
Liaj kantoj enhavas ofte pikemajn ŝercojn kontraŭ tiuj, kiuj malŝatas
sian gepatran lingvon; tiel li incitis la popolon al revivigo kaj
glorigo de l' Flandra lingvo.
Johano Senpatrujo.
(Jan Zonderland).
_Johano Senpatrujo_ hejmon
Ne havis, sed li volis tamen
Ekloĝi ialoke. Li
Pripensis longe por ekscii
En kiu lando oni vivas
Trankvile kiel eble plej.
Dum pensis li kaj pripensadis,
Venantan viron li ekvidis,
Kun longa barbo kaj bastono
Kaj preĝetantan en l' arbombro.
_L' Israelid' Vaganta_ estis
La alvenanto. Proksimiĝis
Johano kaj demandis lin:
--«Amiko, kien iras vi?
Mi serĉas patrolandon. Diru,
Ĉu vi ne povus montri ian
Al mi? Konsilu min, mi petas.
Ĉu mi ne irus Italujon,
En tiun sanigantan landon,
En la ĝardenon de Eŭropo?
Mi ĉiam aŭdis priparoli
Pri tiu lando ĉi kun laŭdo...»
--«Ho!» diris la alia, «kara
Johano! mi de tie venas.
Malsprita estas la popolo,
Malbona, fanatika ankaŭ.
Kaj tie, kiam iu ŝtelis,
Fajrigis aŭ mortigis, li
Pardonas tuj sin mem, preĝante
Nur «_Mi salutas vin, Mario_»
Aŭ eĉ farante krucosignon!»
--«_Corpo di Bacco!_ mi ne iros!»
Johan' respondis, «mi elektos
Do Hispanujon; tie estas
Agrabla la vetero; eĉ
Je l' vintro oni promenadas,
En tiu lando, sen ĉapelo.
La _Senorinoj_ havas brunajn
Harligojn kaj beletajn trajtojn:
Mi amas la virinojn brunajn
Kaj tie eĉ edziĝus eble!»
--«Ho!» estis la respond', «amiko,
Mi iris tien ankaŭ jam,
Sed kia danĝerplena lando!
Eksciu, ke por kelkaj _duroj_
Tra via haŭto oni pikas
Ponardon, ĉu vi estas kulpa
Ĉu ne! Kaj la virinoj, kara,
Mortigas sian edzon... Nu,
Ĉu vi intencas iri tien?
--«_Caramba_, ne!» Johano diris,
«Mi iros en Anglujon; tie
Mi manĝos _beafsteak_ ĉiutage....»
--«Ho, kio! ĉe _John Bull!_ ĉu amas
Vi politikajn perfidaĵojn?
Vi sciu, ke la riĉaj _lordoj_
Vivadas en palacoj, dum
La Iroj restas malsategaj!»
--«_Stop, stop!_ mi ŝatas egalecon...
Vivadi ĉe la Angloj! Ne!
Sed kie? Ni pripensu! Eble
Francujo estus bona lando:
Nenion kostas tie vino;
Mi ĝuus tre agrablan vivon!»
--«Francujo! ĉu vi freneziĝas?
Forĵetu tiun malspritaĵon;
Ne iru tien, ne, neniam!
La Francoj estas ĉarlatanoj
Kaj arlekenoj. Plie, ili
Neniam estas pacaj; ĉiam
La stratlanternojn ili rompas
Kaj faras ŝtonajn _barikadojn_!»
--«_Ah! zut alors!_ Sed kie trovos
Mi patrolandon! Ho! mi scias!
Mi iros en Holandon. Tie
La Libereco sidas sur
Fromaĝa trono, la komerco
Prosperas, la loĝantoj
Parolas sian propran lingvon...»
--«Holando estas kiel la
Aliaj landoj. Oni estas
Ankoraŭ riĉa, sed ne plu
Libera! Multekosta estas
La vivo tie; la estraro
Malkontentigas la loĝantojn;
La gejunuloj imitadas
La francajn uzojn; inter kvindek
Junuloj oni trovas kvardek
Simiojn... Plie, religiaj
Disputoj estas ĉiutagaj.»
--«_God sta me bij_...[18] Sed en Ruslando
Mi trovos mian idealon.
Ĝi estas pli malvarma, sed
Mi portos felojn...»
--«Kio! Vi
Ne konas tiun landon. Tie
Mortiga estas la malvarmo!
Vagadas lupoj kaj eĉ ursoj!
Tuj kiam oni ekparolas
Pri libereco, oni estas
Ĵetata en malliberejon,
_Knutata_ ĝis la sango fluas
Kaj forsendata Siberujon
En minojn kiuj malsanigas!
--«_Mordjuzikof!_ Mi dankas vin!
Mi trovos do neniam!.... Sed
Aŭskultu... Estas feliĉega
Landeto, kie oni plantis
Liberecarbojn: se mi irus
Belgujon?»
--«Frenezul', silentu!
La Belgoj min ridigas... Tie
Vi vidus francajn parazitojn,
Pelitajn el ilia lando,
Kaj francflatantojn hipokritajn.
Eĉ, kiu vivas bonkondute
Ankoraŭ estas malhelpata
De tiuj sentaŭguloj ĉiam.
Ve! la Valonoj[19] regas jam
De multaj jaroj, kaj, nature,
Plenigas siajn poŝojn dume.
L' aliaj devas silentadi
Kaj... ĉiam pagi. Kiu skribas
En flandra lingvo, legas aŭ
Parolas, estas vilaĝano,
Malsprita besto. Flandra lingvo
Eĉ ne ekzistas. Jen la idoj
De _Zannekin_ kaj _Artevelde_!...
Kaj ĉiam oni priparolas
Pri politiko! Liberaloj
Kaj Katolikoj disputadas!
Sed vi ne serĉu konvinkiĝon:
Neniu havas ĝin. Se iu
Kuraĝus havi opinion,
Li restus sola kaj mokata!»
--«Ho, tondro! tio estas troa!»
Johano diris, «volas mi
Nenian landon! Kiel nun,
Mi restos ĉiam sen patrujo!
Adiaŭ!»
La Vagulo tiam
Salutis mane lin, foriris,
Kaj malaperis en l' arbombro.
_Tradukis_
D-ro W. Van der Biest.