In Ægypto Superiori, quemadmodum in aliis regionibus, ubi mores prisci
praeservati vigent, matrimonium eousque non consummatur, donec, examine
instituto, sponsus sanguinem, ceu testimonium virginitatis sponsae
elicuerit. Linteolum quoddam singulare, mucinii vel mappae speciem prae
se ferens, a parentibus sponsae ad obryssam hanc praeparatur.
Quum sponsus vigilia nuptiarum sponsam convenit, linteolum istud digito
circumvolvit, atque periculum virginitatis instituit. Sanguis linteolum
maculis cruentans fit insigne ac testimonium sponsi autographum
virginitatis sponsae intemeratae atque comprobatae, necnon tessera eius
in uxorem accitae. Ipsum linteolum, manu sua cruenta quasi sigillo
signatum, parentibus, qui illud, tamquam indubitatum castitatis filiae
suae virginalis servatae testimonium, insimul et pignus sacri foederis
sui connubii custodiant, thesauri instar recondendum redditur. Receptio
pignoris evidentiaeque tarn castitatis illibatae quam matrimonii iuncti,
inter amicos, qui prae foribus cubiculi nuptialis adventum linteoli
praestolantur, causa exsistit gaudii laetitiaeque exsultantis.
Verumenimvero si nec manamen sanguinis, nec rubrum manus cruentatae
vestigium occasione istiusmodi se prodiderint, turba amicorum in limine
conclavis nuptialis praestolantium, loco exsultationis laetae moerore
tristi luget atque plangorem eiulatumque saevum ciet; aut vero
silentium, eloquens luctus indicium, inter eos regnat, nam dolor est
illatus domui decore honoris orbatae, cuius parem ne mors ipsa quidem
gignere possit. Si res sic se habent, sponsa libello repudii, absque
vinculo connubii, a sponso dimittitur. Ast si digitus suus tactu cruore
manante contaminetur, ab ipso eo momento sua fit uxor, etiamsi
consummatio coniugii, ut moris est, ad usque triduum aut hebdomadem
differatur.[646]
Id quod foedus inter se suamque sponsam figit atque sancit, est cruoris
tactu sponsi eliciti profluvium. Meatum in penetralia suae essentiae
incisione aperiens, sponsus “caedit foedus” cum ea in conspectu sui
Creatoris, ad litteram.[647] Sponsus “nocte nuptiarum sanguinem
virginalem offerens,” fit sponsus sanguineus, “khatan damim.”[648] In
hoc rerum statu divulsio est quod coniungit, atque vestigium manus
cruentum est quod instrumentum foederis subministrat.
Sponsus, loco proprii digiti ansa interdum clavis ianuae ligneae
pristinae, specie digito simili, quae linteolo hoc obvolvitur, examen
instituit, eo quod haec, _aperiendo_ penetralia intemerata, quae
penetrare[649] praeter se liceat nemini, actum _reseratus_ imagine
quadam symbolica significet. Signaculum tamen cruentum in linteolo
utroque in casu eiusdem omnino est momenti.
Pari modo camisia sponsae communis, loco mucinii vel telae, soluit notam
manus cruentae recipere, quae ut testimonium matrimonii identidem
custodiri consuevit. Caeterum hae sunt moris vigentis variationes
exiliores, nec quae referantur dignae, nisi ut declarent, quam sint
testimonia variorum, qui haec perhibuerint, secum pugnantia.[650]
-----
Footnote 645:
See p. 196, _supra_.
Footnote 646:
Vide Lane’s _Mod. Egypt._, II, 241; item Skertchley’s _Dahomey As It
Is_, p. 499.
Footnote 647:
Foedus pangere Hebraice _Karath_ idem sonat ac “caedere.” Vide Gen. 15
: 17–19; 21 : 22–24, etc. Vide etiam Trumbull’s _Blood Covenant_, pp.
265–267, 322 _et seq._, Lane’s _Arab. Eng. Lex._, et Freytag’s _Lex.
Arab. Latin_, s. vv. “Khatan,” “Khatana.”
Footnote 648:
Vide Fuerst’s _Heb. Lex._, s. v. “Khatan;” etiam Exod. 4 : 25, 26.
Footnote 649:
Burckhardt, in suis _Proverbiis Arabicis_ (pp. 139 _seqq._), moris
huius meminit; Lane autem in suo _Modern Egyptians_ (I, 218) idem
perhibet. Verum ego loquar de quaestione e fontibus fide dignis
testium integerrimorum. Burckhardt enim asserit “clavim” magis idoneam
putari a plebecula in Ægypto Superiori in examine hoc instituendo quam
digitum.
Footnote 650:
Burckhardt meminit differentiae cuiusdam huiusmodi; constat tamen eum
morem camisiam sponsae adhibendi nonnisi cognovisse.
-----