Velut Umbra

Fumo e scismo. Os castellos do horizonte

Erguem-se, á tarde, e crescem, de mil cores,

E ora espalham no céo vivos ardores,

Ora fumam, vulcões de estranho monte...

Depois, que formas vagas vêm defronte,

Que parecem sonhar loucos amores?

Almas que vão, por entre luz e horrores,

Passando a barca d'esse aereo Acheronte...

Apago o meu charuto quando apagas

Teu facho, oh sol... ficamos todos sós...

É n'esta solidão que me consumo!

Oh nuvens do Occidente, oh cousas vagas,

Bem vos entendo a cor, pois, como a vós,

Belleza e altura se me vão em fumo!

Os sonetos completos de Anthero de Quental · 第 56 / 130 题