[1] Eenige mythologen spreken ook nog over een vorm van geloof,
welke door hen wordt aangeduid met den naam van _prae-animistisch._
Deze vormen zijn echter niet voldoende gedefinieerd, om ze tot een
bepaalde klasse te brengen. Zie Marett, "The Threshold of Religion".
[2] Zie: K. von den Steinea, Unter den Naturvölker Zentral-Brasiliens
(Berlijn 1894).
[3] Zie: Myths and Legends of the North American Indians, pag. 87.
[4] Zie: Handbook of North American Indians, bij hoofdstuk: Cheyenne.
[5] Zooals dit voorkomt bij verschillende primitieve bovennatuurlijke
wezens over de geheele wereld.
[6] Dit is een eigenaardigheid van vele watergoden in Amerika en
Australië (verg. Lang. Myth, Rutual and Religion, deel I, pag. 43).
[7] Zie: Gomme, Ethnology in Folklore.
[8] Men vergelijke hiervoor Lang "The Making of Religion" en "The
New Mythology".
[9] Zie H. de Charency, Le Mythe de Votan, pag. 39. Er is slechts
weinig grond voor het laatste gedeelte van deze bewering. De bacabs
werden zuiver geïdentificeerd met de chach, of regengoden.
[10] Zie L. Spence, Myths of Mexico and Peru.
[11] Zie Seligmann, Journal of the Royal Anthropological Institute,
deel 14.
[12] Pl.m. 570 v.C.
[13] Zie: Zeitschrift für Aeg. Sprache, 2, p. 127: The Cult of the
Drowned in Egypt.
[14] Een andere lezing geeft de kinderen van Nut alsvolgt aan: Osiris,
Isis, Set, Nephthys en Anubis.
[15] Lang vertelt (in het art. "Mythology" in de Encyclopaedia
Britannica) dat de Osiris-mythe door dezelfde verbeeldingskracht
ontstond, als de geschiedenis van den bever, die aan stukken werd
gesneden en uit wiens lichaam voorwerpen werden vervaardigd.
[16] In "Golden Bough", deel 2, pag. 137.
[17] Zie: M. A. Murray, Osireion at Abydos, pag. 26.
[18] Zie: Maspero, Recueil de Travaux, deel IV, pag. 62.
[19] Zie: Boek der Dooden, Papyrus van Ani I, pag. 7.
[20] In de pyramide van Unas (6e dynastie) wordt van een god
melding gemaakt, die misschien Amen is, doch die ook kan beteekenen:
"de Verborgene" en de toevoeging, welk daarop volgt, schijnt op Osiris
te slaan.
[21] Zie Budge, The Gods of Egypt, 2, pag. 2.
[22] Zie: Budge, op. cit. p. 503.
[23] Of Setet (schutter).
[24] Ook Thi genoemd.
[25] Of Ra-Heru-Khuti.
[26] Of Sekhet. Sekhmet is dezelfde persoon, als Hathor in den
oorspronkelijken tekst. Het bier werd door de bevolking van On, dat
de alruinen daarmede vermengde, vervaardigd en Sekhmet-Hathor dronk
het op.
[27] Dit waren personificaties der zintuigen, met bepaalde namen.
[28] De Steen van Rosette is in drie soorten schrift geschreven:
hieroglyphisch, Demotisch en Grieksch.
[29] Eigenlijk moest het van rechts naar links geschreven
worden. Alleen voor decoratieve doeleinden werd het van rechts naar
links, of in kolommen geschreven.
[30] Of Usertsen.
[31] In een ander deel van het manuscript wordt hij Her-tata-f genoemd.
[32] Het Demotisch geeft den naam aan als Setne (of Setme), en den
naam van het wonderbaarlijke kind als Si-Osiris (kind van Osiris).
[33] Het geheel van dit verhaal is in het oorspronkelijke zeer duister.
[34] Etudes de Mythologie et d'Archéologie Egyptienne, Parijs, 1893
vol. I, pag. 106.
[35] Ik hoop deze theorie in een later werk nog uitvoeriger te
bespreken.
[36] Zie: Lefébure, La Vertu et la Vie du Nom en Egypte.
[37] Deze uitdrukking "maa kheru" beteekent etymologisch: vrij
gesproken en is een wettelijke term.
[38] Zie Budge, Egyptian Magic, p. 70.
[39] Zie A. E. Waite, Hidden Church of the Holy Grail, pp. 533 en volg.
[40] Op de oudste afbeeldingen ziet men geen veeren.
[41] In de oudste sarcophagen in het Serapeum vond men geen mummies,
doch slechts eenige beenderen.
[42] Men vergelijke de priesters van de koningen in het Oude Rijk.
[43] Afzonderlijke beelden in het Oude Rijk, figurengroep in het
Midden-Rijk.
[44] Recueil d'antiquités égyptiennes, étrusques, grecques, romaines
et gauloises. Zes dln. Parijs, 1752-1755.
[45] Zie: Frontispiece illustratie bij p. 130.