Ho vidu, bluigxas jen!
Restu nun, sxaf' kaj bovino!
Ho hoj, kia bera plen'!
Svarma mirtela senfino.
Egalon ne vidis mi!
Jen bono dum monta vag'!
Mi mangxu gxis sat' tie cxi;
Ni restu gxis fino de tag'.
Ho nam-nam, kia dolcxajx'.
Ho-hoj kiam tiel farigxas! --
La ej' estas tuta bluajx'!
Por pluraj tagoj suficxas.
Tia frand'! gxi fresxigas min!
Kvazauxas en regxa kastel'.
Gusto de bona vin';
jen kiel en dolcxa fabel'!
Se venus la urs', la grandul'!
lok' devus esti por ambaux.
Mi cedus por tiu plandul',
giganta, timiga ja ankaux.
"Bonvole," mi dirus nur,
"ne restu en sinretenem'!
Ja estas nura plezur';
vi servu vin laux la em'"
Se estus la ruza vulp',
gustigus mi lin per bato;
mortbatus mi lin pro kulp',
ecx se estus li frato de l' papo.
Sxteligxas ja kio ajn
far tiu maroda best'!
Li bone kondutas laux sxajn'
sen honto pro senhonest'.
Se estus la lupa poltron',
malica kiel kasisto,
per mia betulo-baston'
ricevus frapon sxtelisto.
De mia patrin' sen hezit'
sxirigxis besto kun id';
mi traktus lin laux merit',
se pelus lin nun avid'.
Sed se la gxentila junul'
altejen venus tenere,
ricevus li de la inul'
sur busxon alimaniere.
Babil'! kion pensas mi!
La tago jam pasas al fal' ...
atendas brutaro cxi; --
sopiras Dokka pri sal'.