Pasero en la korto
mangxetas grenon gxis plensat',
kaj gxojas pro la sorto,
kaj ridas al la kat':
Pip -- pip, dum tagoj pasas
Mons min cxasas,
sed min libera lasas
laux mia propra sxat'!
Min la flugiloj levas,
nur leki povas sin la kat'.
Kvit, kvit, suferi devas
li pro la memkompat'.
Se akcipitro provas,
cxu li povas
min kapti, tuj mi movas
min for el tiu svat'.
Pro viv' facila povas
mi nur kontenti, jes en ver'.
Suficxan mangxon trovas
mi cxiam laux prefer'.
Mi timi ne bezonas,
ujon konas;
al mi suficxon donas
rikolto de somer'.
Kristnaske ofte donas
frandajxon Veslemey al mi.
Fojnejon mi disponas,
kaj varma estas gxi.
Printempe mi libere
enaere
flugadas, kaj fiere
konstruas neston mi.
(Tradukis H.A. Rosbach)