Mola negx'
el l' aer'
dum grizaj cxi vesperoj.
Pac', silent',
svaga vent'.
Kusxas korto kaj tegment'
sub lanug-negxeroj.
El fojnej'
Veslemey
portas la furagxon.
Gnoma ul'
en l' angul'
gxojas pro la fojna bul':
Al brutar' nutrajxon.
Praa li
bienon cxi
en zorgemo gardas,
en dejxor'
dum cxiu hor'
de strebado kaj labor';
prefere brutojn vartas.
Gxojas li
pri la sci',
ke ion donos Injo.
Griza ul',
rugx-cxapul'
vespere lakton en l' angul'
ricevos de l' knabinjo.
Mangxigas sxi
bovinojn cxi,
kaj cxiun sxi karesas;
varma kor',
bonhumor'
regas dum cxi sxatlabor'.
Sxi gnomon ne forgesas.
La trinkajx',
farunajx',
el fajrej' portigxas.
En febla bril'
de lumigil',
jen sxi melkas en trankvil';
sitelo plenplenigxas.
En kontent',
sen manko-sent'
bovinoj remacxadas.
Trankvilas dom',
vigilas gnom';
alportas tufon li por krom',
kaj kun la kat' dancadas.