Auxtunas. Veteracxo
kun pluv' kaj venta frid'!
De bird' fenestren klako.
Enven'? Ho vana fid'!
Sed sub la bona forn'
jen sur la tola sako
maljuna "Mons" en dorm'.
Jen kusxas gxi songxante
kun straba okulum',
kaj cxion forgesante;
gxuindas nun varmum'.
Nenion diras gxi,
aspekte sin kasxante
kun vosto cxirkaux si.
Jen kiel silkobulo
gxi kusxas en la fel',
mien' de dormemulo,
sen ungoj por kruel'.
Senzorga rigardet'
elglimas el okulo
kun svaga ronronet'.
*
Cxu foren vi vagadas
en viaj songxoj nun?
Cxu eble nur dormadas
la pensoj en mallum',
aux el la pasintec'
la bildoj arigxadas
de l' tempo de princec'.
Plej bela princ' de l' mondo
vi iris en l' arbar',
sur sxultroj or-har-ondo,
kaj viglis temerar'
en loga konsider'
pri in' plukanta berojn
sur ejo cxe river'.
Sed venis sorcxistino
el hejmo de trolin';
kaj volis, flatulino,
ke l' princo amu sxin.
Li saltis en malsxat'.
Eksorcxis la trolino,
kaj sxangxis lin al kat'.
Li poste migri provas
trans mont' kaj arbustej'
kaj fine vojon trovas
al nia hejma ej'.
En pac' gxis vivofin'
ripozi li nun povas
en rev' pri sia in'.
Ho -- hu! La veteracxo
kun pluv' kaj venta frid'!
De bird' fenestren klako
petanta pri invit'.
Sed sub la bona forn'
jen sur la tola sako
maljuna "Mons" en dorm'.