't Is jammer dat Lourdes zelf die teere poëzie zoo komt verstoren....
Lourdes heeft het mirakuleuze ál te grof gematerialiseerd. Die basiliek,
die piscines, dat Lieve-Vrouw-beeld in de grot omringd van honderden en
honderden brandende waskaarsen: en dan die groote hôtels, die groote
winkels, en dat overal-verspreide aanplakbordje "attention à votre
porte-monnaie!" o, wat zijn we verre, vérre, van het nederig
herderinnetje en haar poëtische verschijning!
't Is er nu nog de stille tijd, er komen in het najaar weinig
bedevaarten of processies; maar hoe zal het er zijn in de volle drukte,
wanneer daar dagelijks honderden en duizenden bedevaarders en
boetelingen uit alle wereldstreken aanlanden, wanneer monseigneur de
bisschop van Tarbes, in schitterend prachtgewaad, met zijn staf van
kanunnikken en priesters, onder vaandels, wierook en gezang aan 't hoofd
van de processies stapt, wanneer het aardig stadje aanhoudend vol lawaai
is als een kermis en de hopelooze reizigers en bedevaarders van 't een
hôtel naar het ander moeten jakkeren, op zoek naar een meer dan
problematisch onderkomen!
Neen, het mooie, en romantische, en ook het mirakuleuze van Lourdes ligt
niet in Lourdes zelf, maar overal er omheen. 't Is er verrukkelijk, waar
men ook komt, en alles ziet er zoo frisch en groen uit, met witte en
roode huisjes in de groene bergen. Terwijl ik even, zoover mogelijk van
de bedroevend-gebanaliseerde basiliek en grot verwijderd, door de
kleine, oude, sterk-stijgende straatjes van het plaatsje wandelde,
weerklonk eensklaps een aller-zachtst en melodieus horengeschal. Ik
hield stil en zag uit een steegje een zeer gewoon vrachtkarretje komen,
waarop een man zat, die zoo heerlijk musiceerde. Ik dacht, dat hij
toeristen opriep voor een mooien rit in de bergen. Neen, 't was een
eenvoudige kruier, die oude vodden of dergelijke rommel opzamelde. Hij
verdween tusschen de groene heuvelen en zijn behoorlijk geschalmei
echode zacht-wegstervend langs de grijze rotsen. 't Was of de stoere
heldenziel van Roland en 't mystisch-smachtend herderinnezieltje van
Bernadette terzelfdertijd in éénen lofzang werden opgewekt. Ik had wel
mee met dien man de bergen in willen gaan....