5. Simon, die een dronkaard is geworden na 't verdrinken van zijn
zoontje.
[Pakkende tooneelen.] We wijzen ten slotte nog even op het feit, dat
Heyermans het tooneel door-en-door kent en daardoor een meester is in
't schrijven van pakkende tooneelen. Zoo b.v. telkens aan 't einde
der bedrijven, zoodat een diepe indruk blijft als 't gordijn zakt.
Einde van 't eerste bedrijf: Geert ziet Truus voorbijgaan en wil haar
roepen. Maar Kniertje waarschuwt: "Niet aanroepe! Ari is dood. De
stakker.... Zes kindere!...."
Einde tweede bedrijf: De waanzinnige angst van Barend, die vertelt wat
hij onder in 't schip gezien heeft, die voelt dat de schuit vergaan
zal--en dan zijn wegleiden door de veldwachters.
Slot derde bedrijf: Kniertje en Jo alleen blijvende na al die akelige
verhalen. Jo hartstochtelijk snikkend--Kniertje biddende, terwijl de
wind in wilde zwiepingen om 't huis joelt.
Slot vierde bedrijf: 't Wegwankelen van Kniertje en vlak daarna
't voorlezen van de advertentie aan de "Weldadige Landgenooten"
door den boekhouder.
[Trucjes.] Allerlei kleine trucjes verhoogen den indruk dikwijls
b.v. de langzaam voorbij 't raam gaande visschers en tegelijk
het luiden van de kerkklok (eerste bedrijf), wegwerpen van de
Atjeh-medaille door Geert, 't huilen van den wind vooral als de deur
even geopend wordt, het binnenkomen der druipnatte vrouwen, vooral 't
plotseling uitwaaien van de lamp (derde bedrijf), de muziek van Jelle
juist op 't oogenblik, dat op 't kantoor de ongelukstijding bekend
wordt. Ook het gesprek aan de telefoon door Bos, het verschil in toon
als hij de burgemeestersvrouw toespreekt of zijn eigen vrouw afsnauwt.