JERONIMO.
Ja, Heer, zo leit de zaak. Noch d'Exploteur was my
Noch Commissaris niet bekent, gelooft me vry.
LEANDER.
Ja toch, 'k geloof het wel, myn Heer, wat moog je praaten.
Maar zo gy my gelooft, zo zult gy 't daar by laaten.
't Is doch vergeefs dat gy, dan naar uw Rechter, nu
Naar uw Party, dan 't Hof wilt loopen; geef aan u
Wat meerder rust, en zyt wat met u zelf bewoogen.
Drie vierden van uw goed is reeds, myn Heer, vervloogen.
Gy zult wel ryk zyn van gedachten, maar uw geld
Zal haast gesmolten, en gy arm zyn, daarom kwelt
U met geen rechten, noch Processen, die uw zinnen
Doen hollen, gy zult doch met uw vervolg niet winnen.
JERONIMO.
Warachtig Heer, je geeft my daar een goede raad,
En schoon zy haatlyk is, 'k zal evenwel die daad
Beöogen. Doch ik bid, terwyl zyn Excellentie,
Myn Heer, Dandyn, hier in zyn huis geeft Audientie,
Dat my voor 't minste myn verzoek werd toegestaan.
Ei, staat het toe, myn Heer, ik zal naar huis toe gaan,
En met myn Dochter weêr zo daatlyk herwaarts komen:
De zaak wordt best uit haar onnozelheid vernoomen;
Zy zal veel beter op 't geschiede als ik, myn Heer,
Antwoorden.
LEANDER.
Wel ga heên, maar komt zo daatlyk weêr,
Men zal u recht doen.
VOLKERT.
Wel, myn Heer, die vent heeft mienen.
_TWEDE TOONEEL._