Hoc decet tui sanctitatem, ut non obliviscaris in te confidentem.
JOANNES.{0627}
Ecce, invisibilis Deus nobis apparet visibilis in pulcherrimi
similitudine juvenis.
ANDRONICUS.{0628}
Expavete[219].
JOANNES.{0629}
Domine Jesu, cur juxta id loci dignatus es servis tuis manifestari?
DEUS.{0630}
Propter Drusianæ[220] ejusque qui juxta sepulchrum illius jacet
resuscitationem apparui, quia nomen meum in his debet gloriari.
ANDRONICUS.{0631}
Quam subito receptus est cœlo!
JOANNES.{0632}
Ideo causam penitus non intellego.
ANDRONICUS.{0633}
Maturemus gressum; forte re[221] experieris in perventione quod asseris
te minus intellegere.
SCENA NONA.{0634}
JOANNES.{0635}
In nomine Christi, quid est hoc quod video miraculi? Ecce, aperto
sepulchro corpus Drusianæ foras est ejectum[222], juxta quod jacent duo
cadavera amplexu serpentis circumflexa.
ANDRONICUS.{0636}
Conjecto quid significet. Is ipse Callimachus Drusianam dum viveret
inlicite amavit, quod illa ægre ferens in febrem præ tristitia incidit,
et mortem ut adveniret invitavit.
JOANNES.{0637}
Hoc amor castitatis coegit!
ANDRONICUS.{0638}
Post cujus occasum hic amens infelicis languorem amoris et negati
tædium conglomerans sceleris, tabescebat animo, eoque magis desiderio
æstuabat.
JOANNES.{0639}
Miserabile!
ANDRONICUS.{0640}
Non ambigo quin hunc improbum servum mercede conduceret, quo illi
patrandi occasionem facinoris præberet.
JOANNES.{0641}
O nefas incomparabile!
ANDRONICUS.{0642}
Ideo ambo, ut video, morte sunt consumpti, ne effectum administrarent
sceleri.
JOANNES.{0643}
Nec injuria.
ANDRONICUS.{0644}
In hoc tamen illud est ut maxime[223] admirandum, cur hujus qui pravum
voluit resuscitatio, magis quam ejus qui consensit, divina sit voce
prænuntiata, nisi quia forte hic carnali deceptus delectatione deliquit
ignorantia, iste autem sola malitia.
JOANNES.{0645}
Quanta Supernus Arbiter districtione cunctorum facta examinat,
quamque æqua lance singulorum merita pensat, id non obvium nec cuiquam
explicabile fore potest, quia divini subtilitas judicii longe præterit
humani sagacitatem ingenii.
ANDRONICUS.{0646}
Ideo admirando deficimus[224], quia rerum quæ geruntur causas docte
internoscere nequimus.
JOANNES.{0647}
Eventus post facta docet persæpe rerum discrimina.
ANDRONICUS.{0648}
Verum age jam, beate Joannes, quod acturus es. Fac ut resuscitetur
Callimachus, quo solvatur hujusmodi ambiguitatis[225] nodus.
JOANNES.{0649}
Reor prius invocato Christi nomine anguem proturbandum[226], post vero
Callimachum suscitandum[227].
ANDRONICUS.{0650}
Recte reris, ne ultra lædatur morsu serpentis.
JOANNES.{0651}
Discede[228] ab hoc, crudelis bestia, quia serviturus est Christo.
ANDRONICUS.{0652}
Licet inrationale sit animal, haud surda tamen aure quod jussisti
obaudivit[229].
JOANNES.{0653}
Non mea sed Christi virtute paruit.
ANDRONICUS.{0654}
Ideo citius dicto evanuit.
JOANNES.{0655}
Deus incircumscriptus et incomprehensibilis, simplex et inestimabilis,
qui solus es id quod es, qui diversa duo socians ex hoc et hoc hominem
fingis, eademque dissocians unum quod constabat resolvis, jube ut
reducto halitu disjunctaque compagine rursus conliminata, Callimachus
resurgat plenus, ut fuit, homo, quo ab omnibus magnificeris, qui solus
miranda operaris.
ANDRONICUS.{0656}
Amen.—Ecce, vitales auras[230] carpit, sed præ stupore adhuc quiescit.
JOANNES.{0657}
Callimache, surge in Christi nomine, et utcumque se res habeat
confitere; quantislibet obnoxius sis vitiis proferas, ne nos vel[231]
in modico lateat veritas.
CALLIMACHUS.{0658}
Negare nequeo, quin patrandi causa facinoris accesserim, quia infelici
languore tabescebam, nec inliciti æstum amoris compescere poteram.
JOANNES.{0659}
Quæ dementia, quæ insania te decepit, ut castis præsumeres fragmentis
alicujus injuriam conferre dehonestatis?
CALLIMACHUS.{0660}
Propria stultitia hujusque Fortunati fraudulenta[232] deceptio.
JOANNES.{0661}
Num triplici infortunio adeo infelix effectus es, ut nefas quod
voluisti perficere posses?
CALLIMACHUS.{0662}
Nullatenus. Licet non defuisset velle possibilitas, tamen omnino defuit
posse.
JOANNES.{0663}
Quo pacto impediebaris?
CALLIMACHUS.{0664}
Ut primum distracto tegmine conviciis tentavi lacessere corpus exanime,
iste Fortunatus, qui fomes mali et incensor[233] extitit, serpentinis
perfusus venenis periit.
ANDRONICUS.{0665}
O factum bene!
CALLIMACHUS.{0666}
Mihi autem apparuit juvenis aspectu terribilis, qui detectum corpus
honorifice texit, ex cujus flammea facie candentes in bustum scintillæ
transiliebant, quarum una resiliens mihi in faciem ferebatur, simulque
vox facta est dicens: _Callimache, morere ut vivas!_ His dictis,
exspiravi.
JOANNES.{0667}
Opus cœlestis gratiæ, quæ[234] non delectatur in impiorum perditione.
CALLIMACHUS.{0668}
Audisti miseriam meæ perditionis, noli elongare medelam tuæ
miserationis.
JOANNES.{0669}
Non elongabo.
CALLIMACHUS.{0670}
Nam nimium confundor, corde tenus contristor, anxio[235], gemo, doleo
super gravi impietate mea.
JOANNES.{0671}
Nec immerito, quippe grave delictum haud leve pœnitudinis expectat
remedium.
CALLIMACHUS.{0672}
O utinam reserarentur secreta meorum viscerum latibula, quo interim
amaritudinem quam patior doloris perspiceres, et dolenti condoleres!
JOANNES.{0673}
Congaudeo hujusmodi dolori, quia sentio te salubriter contristari.
CALLIMACHUS.{0674}
Tædet me prioris vitæ, tædet delectationis iniquæ.
JOANNES.{0675}
Nec injuria.
CALLIMACHUS.{0676}
Pœnitetque deliquii[236].
JOANNES.{0677}
Et merito.
CALLIMACHUS.{0678}
Displicet omne quod feci in tantum, ut nullus amor, nulla voluptas sit
vivendi, nisi renatus in Christo merear in melius transmutari.
JOANNES.{0679}
Non dubito quin superna gratia in te appareat.
CALLIMACHUS.{0680}
Ideo ne moreris, ne pigriteris lassum erigere, mœrentem consolationibus
attollere, quo tuo monitu, tuo magisterio, a gentili in christianum,
a nugace in castum transmutatus virum, tuoque ducatu semitam arripiens
veritatis, vivam juxta divinæ præconium promissionis.
JOANNES.{0681}
Benedicta sit unica progenies Divinitatis, idemque particeps nostræ
fragilitatis, qui te, fili Callimache, parcendo occidit et occidendo
vivificavit, quo suum plasma mortis specie ab interitu liberaret animæ.
ANDRONICUS.{0682}
Res insolita, omnique admiratione digna!
JOANNES.{0683}
O Christe, mundi redemptio, et peccatorum propitiatio[237], qualibus
laudum præconiis te talem celebrem ignoro. Expaveo tui benignam
clementiam et clementem patientiam, qui peccantes nunc paterno more
tolerando blandiris, nunc justa severitate castigando ad pœnitentiam
cogis.
ANDRONICUS.{0684}
Laus ejus divinæ pietati.
JOANNES.{0685}
Quis auderet credere, quisve præsumeret sperare, ut hunc, quem
criminosis intentum vitiis mors invenit et inventum abstulit, tui
miseratio ad vitam excitare, ad veniam dignaretur reparare? Sit nomen
tuum sanctum benedictum in sæcula, qui solus facis stupenda mirabilia.
ANDRONICUS.{0686}
Eia, sancte Joannes, et me consolari ne tardes. Nam conjugalis amor
Drusianæ meam haud patitur mentem consistere, nisi et ipsam quantocius
videam resurrectum ire.
JOANNES.{0687}
Drusiana, resuscitet te Dominus Jesus Christus.
DRUSIANA.{0688}
Laus et honor tibi, Christe, qui me fecisti reviviscere.
CALLIMACHUS.{0689}
Sospitatis auctori grates, qui te, mea Drusiana, resurgere dedit in
lætitia, quæ gravi cum tristitia die fungebaris[238] extrema.
DRUSIANA.{0690}
Decet tui sanctitatem, venerande pater Joannes, ut resuscitato
Callimacho, qui me inlicite amavit, et hunc resuscites, qui mei
proditor funeris extitit.
CALLIMACHUS.{0691}
Ne dignum ducas, Christi apostole, hunc proditorem, hunc malefactorem,
a vinculis mortis absolvere, qui me decepit, me seduxit, meque ad
audendum horribile facinus provocavit.
JOANNES.{0692}
Non debes illi invidere gratiam divinæ clementiæ.
CALLIMACHUS.{0693}
Non est enim dignus resurrectione, qui auctor extitit perditionis
alienæ.
JOANNES.{0694}
Lex nostræ religionis docet, ut homo homini dimittat, si ipse a Deo
dimitti ambiat.
ANDRONICUS.{0695}
Justum.
JOANNES.{0696}
Quando etiam Dei unigenitus, idemque Virginis primogenitus, qui solus
innocens, solus immaculatus, solus sine veterni sorde[239] delicti in
mundum venit, omnes sub gravi onere peccati depressos invenit.
ANDRONICUS.{0697}
Verum.
JOANNES.{0698}
Scilicet nullum justum, nullum misericordia inveniret dignum, neminem
tamen sprevit, neminem suæ gratia pietatis privavit, sed se ipsum
omnibus[240] tradidit, suique dilectam animam pro omnibus posuit.
ANDRONICUS.{0699}
Si innocens non occideretur, nemo juste liberaretur.
JOANNES.{0700}
Ideo in hominum non delectatur perditione, quos suo emptos meminit
pretioso sanguine.
ANDRONICUS.{0701}
Gratias illi.
JOANNES.{0702}
Unde aliis Dei gratiam non debemus invidere, quam ex nullis
præcedentibus meritis in nobis gaudemus abundare.
CALLIMACHUS.{0703}
Terruisti me monitu.
JOANNES.{0704}
Ne autem tuis videar reniti votis, non suscitetur per me, sed per
Drusianam, quia ad hoc implendum a Deo accepit gratiam.
DRUSIANA.{0705}
Divina substantia, quæ vere et singulariter es sine materiæ forma[241],
quæ hominem ad tui imaginem plasmasti, et plasmato spiraculum vitæ
inspirasti, jube materiale corpus Fortunati reducto calore in viventem
animam iterum reformari, quo trina nostri resuscitatio tibi in laudem
vertatur, Trinitas veneranda.
JOANNES.{0706}
Amen.
DRUSIANA.{0707}
Expergiscere, Fortunate, et jussu Christi retinacula mortis disrumpe.
FORTUNATUS.{0708}
Quis me apprehensa manu erexit? Quis vocem ut resurgerem dedit?
JOANNES.{0709}
Drusiana.
FORTUNATUS.{0710}
Num me suscitavit Drusiana?
JOANNES.{0711}
Ipsa.
FORTUNATUS.{0712}
Nonne ante aliquot dies improvisa morte fuerat consumpta?
JOANNES.{0713}
At vivit in Christo.
FORTUNATUS.{0714}
Et cur manet Callimachus gravi vultu modestus nec perfurit solito more
in amore Drusianæ?
JOANNES.{0715}
Quia a nequam intentione transmutatus, vere est Christi discipulus.
FORTUNATUS.{0716}
Non.
JOANNES.{0717}
Etiam.
FORTUNATUS.{0718}
Si, ut asseris, Drusiana me suscitavit, et Callimachus Christo
credidit, vitam repudio mortemque eligo sponte, quia malo non esse,
quam in his tantum abundanter virtutum gratiam sentiscere.
JOANNES.{0719}
O admiranda diaboli invidia, o malitia serpentis antiqui, qui et
protoplastis mortem propinavit et super justorum gloria semper
gemit! Iste infelicissimus Fortunatus diabolicæ amaritudinis felle
plenissimus, comparatur malæ arbori amaros fructus facienti. Unde
excisus a collegio justorum et abjectus a consortio Deum timentium,
mittatur in æterni ignem supplicii, cruciandus sine alicujus
intermixtione refrigerii.
ANDRONICUS.{0720}
Ecce, turgescentibus serpentinis morsibus ad occasum rursus vergitur et
citius dicto morietur.
JOANNES.{0721}
Moriatur, sitque incola gehennæ, qui propter alieni invidiam profectus
recusavit vivere.
ANDRONICUS.{0722}
Terribile.
JOANNES.{0723}
Nihil terribilius invido, nihil scelestius superbo.
ANDRONICUS.{0724}
Uterque miserabilis.
JOANNES.{0725}
Una eademque persona utroque semper laborat vitio, quia neutrum sine
altero.
ANDRONICUS.{0726}
Expone enucleatius.
JOANNES.{0727}
Nam qui superbit, invidet, et qui invidet, superbit; quia mens
invida, dum alienam laudem nec patitur audire, et in sui comparatione
perfectiores ambit vilescere, dedignatur subjici dignioribus, et
superbe conatur præferri comparibus.
ANDRONICUS.{0728}
Patet.
JOANNES.{0729}
Unde iste miserrimus vulnerabatur mente, quia se his inferiorem
æstimari non sustinuit, in quis ampliorem Dei gratiam lucere non
nescivit.
ANDRONICUS.{0730}
Nunc tandem intellego quod inter surgentes minime est computatus, quia
ocius erat moriturus.
JOANNES.{0731}
Dignus est enim utraque morte, quia et commendatum funus afficiebat
injuria, et resurgentes injusto insectabatur odio.
ANDRONICUS.{0732}
Infelix est mortuus.
JOANNES.{0733}
Recedamus, suumque diabolo filium relinquamus. Nos autem diem istum,
et pro miranda Callimachi mutatione, et pro utriusque resuscitatione,
cum lætitia agamus, gratias ferentes Deo, æquo judici secretorumque
discretissimo cognitori, qui solus omnia subtiliter examinans, omnia
recte disponens, unumquemque, juxta quod dignum prænoscit, præmiis
suppliciisve aptabit. Ipsi soli honor, virtus, fortitudo, et victoria,
laus et jubilatio per infinita sæculorum sæcula. Amen.
[201] Sic Celtes emendavit optime.—Codex: _execratione_.
[202] Codex: _Calimachus_, unico _l_, et sic semper, quando
compendio _C_ non utitur. Semel quoque _Chalimachum_ invenimus.
[203] Codex hic et ubique: _Andronichus_.
[204] Callimachi nomen deest in codice.
[205] Ita codex.—Celtes: _colloquio_.
[206] Sic Celtes.—Codex: _revocari nitimur_.
[207] Codex: _nequ.... intellegi_. Librarius vocem _nequit_
interruptam reliquit. Hic et ubique Codex: _intellegi_, per
_e_.—Celtes: _nequimus intelligere_.
[208] Ex Græco Οὐσία, Latinis litteris. Codex: _Usyam_.
[209] Codex: _quod_.
[210] Sic codex.—Celtes: _miscere_.
[211] Codex: _amore_.
[212] Sic codex.—Celtes: _consenseris_.
[213] Codex: _captuosis_.
[214] Celtes: _hominem_.
[215] Celtes: _Agnostin’_.
[216] Sic codex et Celtes. Fortasse legendum: _unquam_.
[217] Sic codex.—Celtes: _utere_.
[218] Codex hic et passim: _Ei_, omisso _h_, quod librarius
adscivit in quibusdam vocabulis aspiratione carentibus.
[219] Sic codex, optime.—Celtes: _expaves_.
[220] Sic codex.—Celtes: _Drusianam_.
[221] Celtes omittit _re_.
[222] Celtes: _abjectum_, perperam.
[223] Celtes: _vel maxime_.
[224] Sic codex.—Celtes: _defecimus_.
[225] Codex: _ambiguitas_, quod Celtes emendavit.
[226] Sic codex.—Celtes: _perturbandum_.
[227] Celtes: _resuscitandum_.
[228] Ita emendavit Celtes.—Codex: _discedite_, quod sententiæ
non congruit.
[229] Sic Celtes, bene.—Codex: _obaudiunt_.
[230] Codex: _aures_.
[231] Hoc verbum compendio scriptum et a Celte omissum posui ex
codice.
[232] Codex: _fraudolenta_.
[233] Sic codex.—Celtes: _incentor_, parum feliciter.
[234] Codex: _qui_.
[235] Ita codex.—Celtes: _anxior_.
[236] Codex et Celtes: _deliqui_.—Schurzfleisch: _delicti_.
[237] Ita emendavit Celtes. Codex: _propinatio_.
[238] Codex: _defungebaris_, pro _die fungebaris_, omissa _i_
littera, quam Celtes superscripsit.
[239] Post verbum _sorde_ codex addit _fuit_, quod recte omisit
Celtes.
[240] Celtes omittit vocem _omnibus_.
[241] Sic legitur in codice, ni fallor.—Celtes: _materia
forma_.—Schurzfleisch: _materia et forma_.
[Illustration]
IV.
ABRAHAM.
ARGUMENTUM IN ABRAHAM[242].{0734}
Lapsus et conversio Mariæ, neptis Abrahæ eremicolæ[243], quæ ubi XX
annos solitariam vitam egit, corrupta virginitate sæculum repetiit et
contubernio meretricum admisceri non metuit; sed post biennium præfati
Abrahæ monitis, illam sub amatoris specie quærentis, reducta, larga
effusione lacrimarum continuaque exercitatione jejuniorum, vigiliarum
atque orationum per vicenos annos emundavit maculas criminum.
ABRAHAM.{0735}
DRAMATIS PERSONÆ.
ABRAHAM.
EPHREM[244].
MARIA.
SCENA PRIMA.{0736}
ABRAHAM.{0737}
Tune, frater et coeremita Ephrem, commodum ducis meæ adhuc
confabulationi vacare, an quoad usque divinas expleas laudes, me vis
præstolari?
EPHREM.{0738}
Nostrorum confabulatio ejus debet esse laudatio, qui se congregatis in
suo nomine medium spopondit interesse.
ABRAHAM.{0739}
Nihil aliud locuturus accessi, nisi quod divinæ voluntati non nescio
concordari[245].
EPHREM.{0740}
Quare nec ad momentum quidem me subtraho, sed tuo affectui totum dedo.
ABRAHAM.{0741}
Quiddam agendum mihi exæstuat mente, in quo tuum velle meis votis
exopto respondere.
EPHREM.{0742}
Si unum cor unaque nobis anima jubetur esse, idem velle, idemque[246]
cogimur nolle.
ABRAHAM.{0743}
Est mihi neptis tenella utriusque parentis solamine destituta, in quam
pro compassione orbitatis nimio affectu ducor, cujusque causa continua
sollicitudine fatigor.
EPHREM.{0744}
Et quid tibi, triumphator sæculi, cum curis mundi?
ABRAHAM.{0745}
Id scilicet curo ne inmensa ejus serenitas pulchritudinis alicujus
obfuscetur sorde coinquinationis.
EPHREM.{0746}
Hujusmodi cura si[247] est vituperanda?
ABRAHAM.{0747}
Spero.
EPHREM.{0748}
Cujus est ætatis?
ABRAHAM.{0749}
Si unius rotatus mensurni[248] apponeretur, duas olympiades vitali aura
vesceretur.
EPHREM.{0750}
Inmatura pupilla.
ABRAHAM.{0751}
Ideo non deest mihi cura.
EPHREM.{0752}
Ubi degit?
ABRAHAM.{0753}
In meis mansiunculis. Nam rogatu propinquorum nutriendam eam suscepi;
sed ejus gazas pauperibus erogare decrevi.
EPHREM.{0754}
Despectio temporalium condecet animum cœlo intentum.
ABRAHAM.{0755}
Exæstuo mente gestiens illam Christo desponsare[249] ejusque tirocinio
mancipatum ire.
EPHREM.{0756}
Laudabile.
ABRAHAM.{0757}
Cogor nomine.
EPHREM.{0758}
Quid vocatur?
ABRAHAM.{0759}
Maria.
EPHREM.{0760}
Ita est; tanti excellentiam nominis decet stemma virginitatis.
ABRAHAM.{0761}
Non diffido quin, si nostris suaviter hortamentis provocetur, ad
cedendum facilis experiatur.
EPHREM.{0762}
Accedamus, ejusque cogitationi cœlibis[250] securitatem vitæ
instillemus.
SCENA SECUNDA.{0763}
ABRAHAM.{0764}
O adoptatitia[251] filia, o meæ pars[252] animæ, Maria, cede
meis paternis monitionibus meique comparis Ephrem saluberrimis
institutionibus; enitere ut auctricem virginitatis, quam æquivoco
æquiparas nomine, imiteris et castitate.
EPHREM.{0765}
Multum disconvenit, filia, ut quæ cum Dei genitrice Maria per mysterium
nominis præemines in axe inter sidera numquam casura, inferior meritis
in terræ volutes infimis.
MARIA.{0766}
Mysterium nominis ignoro; unde quid circuitione verborum significes
haud intellego.
EPHREM.{0767}
Maria interpretatur _stella maris_, circa quam videlicet fertur mundus
et vocatur populus.
MARIA.{0768}
Cur _maris stella_ dicitur?
EPHREM.{0769}
Quia numquam occidit, sed navigantibus recti semitam itineris dirigit.
MARIA.{0770}
Et qui posset fieri, ut ego tantilla ex lutea materia confecta eo
attingerem meritis, quo mysterium rutilat nominis?
EPHREM.{0771}
Illibata corporis integritate, puraque mentis sanctitate.
MARIA.{0772}
Grandis est honoris hominem æquari astrorum radiis.
EPHREM.{0773}
Nam si incorrupta et virgo permanebis, angelis Dei fies æqualis, quibus
tandem stipata gravi corporis onere abjecto, pertransiens[253] aera
supergradieris æthera, zodiacum percurres circulum, nec subsistendo
temperabis gressum, donec amplexaris amplexibus filii Virginis in
lucifluo thalamo sui Genitricis.
MARIA.{0774}
Qui hæc parvi pendet asinum vivit. Unde præsentia despicio, memet ipsam
denego, quo merear ascribi gaudiis tantæ felicitatis.
EPHREM.{0775}
Ecce nanciscimur in pectore infantili senilis maturitatem ingenii.
ABRAHAM.{0776}
Gratia Dei id est quod est.
EPHREM.{0777}
Negari[254] nequit.
ABRAHAM.{0778}
Sed licet Dei gratia sit illustrata, inbecillem tamen ætatem suo uti
non prodest arbitrio.
EPHREM.{0779}
Verum.
ABRAHAM.{0780}
Ideo faciam illi exiguam ab introitu cellulam meis mansiunculis
contiguam, per cujus fenestram psalterium cæterasque divinæ legis
paginas, illam crebrius visitando, instruam.
EPHREM.{0781}
Convenit.
MARIA.{0782}
Tuo, pater Ephrem, interventui me committo.
EPHREM.{0783}
Cœlestis sponsus, cujus affectu in tenella ætate inhæsisti, tueatur te,
filia, ab omni fraude diaboli.
SCENA TERTIA.{0784}
ABRAHAM.{0785}
Frater Ephrem, si quid mihi utriusque casu fortunæ ingeritur, te primum
adeo, te solum consulo. Unde ne sis adversus querimoniæ quam prosequor;
sed fer opem dolori quem patior.
EPHREM.{0786}
Abraham, Abraham, quid pateris? Cur plus licito contristaris? Numquam
fuit fas eremicolæ conturbari sæcularium more.
ABRAHAM.{0787}
Incomparabilis luctus mihi contigit, intolerabilis dolor me afficit.
EPHREM.{0788}
Ne fatiga me longa verborum circuitione; sed quid patiaris expone.
ABRAHAM.{0789}
Maria, mis optiva filia, quam per bis bina lustra summa diligentia
nutrivi, summa solertia instruxi...
EPHREM.{0790}
Quid illa?
ABRAHAM.{0791}
Hei mihi! periit.
EPHREM.{0792}
Qualiter?
ABRAHAM.{0793}
Miserabiliter; deinde evasit latenter.
EPHREM.{0794}
Quibus insidiis circumvenit eam fraus antiqui serpentis?
ABRAHAM.{0795}
Per inlicitum cujusdam simulatoris affectum, qui monachico adveniens
habitu simulata eam visitatione frequentabat, donec indocile juvenilis
ingenium pectoris ad sui amorem inflexit, adeo ut per fenestram ad
patrandum facinus exiliret[255].
EPHREM.{0796}
Contremisco auditu.
ABRAHAM.{0797}
At ubi ipsa infelix se corruptam sensit, pectus pulsavit, faciem manu
laceravit, vestes scidit, capillos eruit, voces in altum ejulando
dedit.
EPHREM.{0798}
Nec injuria, hujusmodi namque ruina toto lacrimarum fonte est lugenda.
ABRAHAM.{0799}
Lamentabatur namque se quod fuerat non esse.
EPHREM.{0800}
Væ illi miseræ!
ABRAHAM.{0801}
Lugebat se nostris contraria monitis egisse.
EPHREM.{0802}
Ac valde.
ABRAHAM.{0803}
Deflevit se vigiliarum, orationum, jejuniique sudores evacuasse.
EPHREM.{0804}
Si in tali compunctione perseveraret, salva fieret.
ABRAHAM.{0805}
Haud perseveravit, sed pejora prioribus apposuit.
EPHREM.{0806}
Viscera tenus conturbor totisque membris resolvor.
ABRAHAM.{0807}
Postquam enim hisce lamentis[256] se punivit, nimietate victa doloris
præceps ferebatur in foveam desperationis.
EPHREM.{0808}
Eh heu, quam gravis perditio!
ABRAHAM.{0809}
Et quia veniam desperavit posse promereri[257], sæculum repetere
vanitatique elegit deservire.
EPHREM.{0810}
Hem, par victoria spiritalibus in sorte eremitarum nequitiis antea fuit
insolita.
ABRAHAM.{0811}
Sed nunc dæmonum sumus præda.
EPHREM.{0812}
Mirum qui fieri posset, ut te ignorante evaderet.
ABRAHAM.{0813}
Interim fueram consternatus mente ex ostensæ visionis terrore, qua,
si[258] mens non fuisset læva, mihi præfigurabatur ejus ruina.
EPHREM.{0814}
Vellem modum visionis audire.
ABRAHAM.{0815}
Putabam me ante fores[259] cellulæ stetisse, et ecce draco miræ
magnitudinis nimiique fœtoris, rapido impetu adveniens candidulam secus
me columbam repperiens cepit, devoravit subitoque non comparuit.
EPHREM.{0816}
Evidens visio.
ABRAHAM.{0817}
At ego, ubi expergiscens mente quæ videbam tractavi, verebar aliquam
ecclesiæ imminere persecutionem, quæ fideles quosdam attraheret in
errorem.
EPHREM.{0818}
Verendum erat.
ABRAHAM.{0819}
Unde prostratus in orationem præcognitori futurorum supplicavi, ut mihi
detegeret solutionem somnii.
EPHREM.{0820}
Recte egisti.
ABRAHAM.{0821}
Tertia demum nocte, cum lassa sopori membra dedissem, putabam eumdem
draconem meis vestigiis disruptum volutasse, ipsamque columbam absque
læsione emicuisse.
EPHREM.{0822}
Lætificor auditu, nec ambigo quin tua quandoque ad te revertatur Maria.
ABRAHAM.{0823}
Postquam evigilans hujus solamine visionis temperabam tristitiam
prioris, mentem recepi ut reminiscerer[260] alumnæ. Illud quoque si
sine[261] tristitia memini, quod ipsam in duorum intervallo dierum
divinæ innitentem laudi solito non sensi.
EPHREM.{0824}
Sero meministi.
ABRAHAM.{0825}
Fateor. Accessi, manu fenestram pulsavi, filiam sæpius nominando
vocavi.
EPHREM.{0826}
Ah, frustra vocasti.
ABRAHAM.{0827}