11Mentri che li fèminis a èrin par strada, un pus daj vuardiàns
a sòn zùs in sitàt e a ghi àn contàt ai capoprèdis dut sè ca era
susedùt.
12Dopo che i capoprèdis a si sòn cjatàs cuj ansiàns, a àn
deliberàt di dàjghi ai soldàs un bel pu di bes, diìnt: I vèis
da dii che i disèpuj a sòn vegnùs di nòt e a lu àn partàt via
mentri chi durmìvin. Se il governatòu al vegnarà a sìntilu, i
lu sodisfarìn e vuàltris i no varèis da vej poura di nuja.
Alora i soldàs a àn acetàt i bes, e a àn fàt coma ca ghi era
stàt racomandàt. E chista storia a è stada tant contada fra i
Ebrèos fin al dì di vuèj.