28 Pasàt il sabo, al cricà dal prin dì da la setemana,
Maria Madalena e che altra Maria a sòn zudis a jodi la
tomba.
2Pròpit ta chel momènt lì al era capitàt un grant teremòt: un
ànzul dal Signòu al era vegnùt jù dal cjel e, rivàt lì da la
tomba, al veva rodolàt indavòu la piera e a si veva sintàt
insima. Al someàva na saèta lampànt, e i so vistìs a èrin
blancs coma la nèif. I vuardiàns a èrin cussì teroriàs di luj
ca ti tremàvin miès muars.
5Lànzul a ghi à dita a li fèminis: No stèit vej poura, che jò i
saj chi stèis vuardànt di Gjeù cal è stàt metùt in cròus.
A nol è chì; al è risusitàt, coma cal veva dita. Vegnèit a jodi
il post indulà cal era stàt soteràt. Dopo zèit via sùbit a
contàjghi ai disèpuj cal e risusitàt daj muars e cal và davànt
di lòu in ta la Galilea. I lu jodarèis ulà. Adès i vi lu ài dita.
8Cussì li fèminis a si sòn lontanàdis da la tomba a la svelta,
plènis di poura ma encja di contentesa, e a sòn corùdis a
contàjghilu ai so disèpuj. Dut ta un colp Gjeù a li à
scuntràdis. Mandi, a ghi à dita. A ghi sòn zùdis visìn, a lu
àn cjapàt paj piè e a lu àn adoràt. Alora Gjeù a ghi a dita:
No stèit vej poura. Zèit a dìighi ai me fràdis di zì a
Galilea; ulà a mi jodaràn.