25 Il regnu dal cjel al sarà alora coma li dèis vèrginis ca
àn cjapat sù li so làmpadis par zighi incuntra dal so spou.
Sinc di lòu èrin stupidùtis e sinc a èrin prudèntis. Li sinc
stupidùtis a sòn zùdis fòu cu li làmpadis, ma sensa partà il
vueli ca ghi ocoreva. Li prudèntis, invensi, a àn partàt cun
lòu vueli ta vaùs insièmit cu li so làmpadis. Il spou a ghi à
volùt tant timp prima di rivà, cussì che a lòu a ghi à vegnùt
sun e a si sòn indurmidìdis.
6A mieanòt a si à sintùt a sigà: Chì cal è il spou! Vegnèit
a risèvilu!
7Alora duti li vèrginis a si sòn sveàdis e a si sòn metùdis a
preparà li so làmpadis. Li stupidùtis a ghi àn dita a li
prudèntis: Dèjni un puc dal vustri vueli; li nustri làmpadis a
stàn par distudasi.
9 No, a àn rispundùt, a non dè abastansa par nuàltris e
par vuàltris. Zèit invensi là ca vèndin il vueli e crompàini un
puc par vuàltris.
10Ma intànt ca zèvin a crompà il vueli, al è rivàt il spou. Li
vèrginis ca èrin pròntis a sòn zùdis cun luj a li nòsis. E la
puarta a si à sieràt davòu di lòu.
11Pì tars a sòn rivàdis encja che àltris. Signòu! Signòu! a
àn dita. Vièrzini la puarta!
12Ma luj al à rispundùt: I vi dìs la veretàt: i no vi cognòs.
13Duncja tegnèjsi sempri prons, parsè chi no cognosèis nè il
dì nè la nòt.